We hebben een logeetje

20160808143843

Sinds afgelopen zondag hebben Peter en ik een logeetje in huis. Jip, de cavia. Ik ben dol op cavia’s. Heb er vroeger denk ik wel een dozijn gehad. Peter had vroeger ook cavia’s thuis. Echt, we zijn een match made in heaven. Vandaag stel ik jullie voor aan Jip. 

Peter wil liever niet dat ik nog een cavia neem. Nadat ik een gratis vakantie in een mega-herenhuis in de binnenstad van Amsterdam cancelde om naast een zieke cavia te kunnen blijven slapen, was het voor hem genoeg. Niet omdat ik de vakantie cancelde, maar hij trekt het niet om mij zo verdrietig te zien. Gelukkig ben ik ondertussen een paar jaartjes ouder. En volwassener. Oooooh ja, die cavia komt er! Dat weet Peter nog niet trouwens. Daar ga ik hem stap voor stap rustig op voorbereiden.

20160808144839

Cavia’s zijn net vrouwen; als ze onder een dekentje kunnen liggen zijn ze blij.

Arme Yuri van Gelder trouwens. Naar huis gestuurd vanuit Rio, omdat hij alcohol was gaan drinken buiten het Olympisch dorp en pas in de vroege ochtend ”thuis” kwam. Mijn eerste reactie was niet best. Sukkel! Eikel! Wat denk je wel! Weet je hoeveel mensen met jou zouden willen ruilen! Toen pas zag ik de ernst van de situatie in. Alsof hij dat niet weet. En als de drang om te drinken dan nog zo groot is dat je het tóch doet, dan heb je gewoon een ernstig probleem. Ik weet het helaas als geen ander.

20160808144853

Check ‘m dan! Te lief toch. Wat een moppie.

Ooit hadden we een cavia Eddie. Vernoemd naar Edmund “Eddie” Irvine jr. Het beestje liep altijd los. Je kon niet zien wat zijn voor of achterkant was. Dat zag je pas als hij in beweging kwam. Als hij zin had in sla dan liep hij zelf naar de koelkast en begon dan te piepen. Je deed de deur van de koelkast open en hij pakte zelf zijn blaadje sla uit de groentenla. Fuck man, Eddie was echt cool. Maar Jip ook. Jip ook. Don’t get me wrong.

20160808143737

Jip geeft kusjes als je naast hem op de grond gaat liggen. Ik zal eens kijken of Peter dat ook doet.

Gisteren heb ik voor het eerst een filmpje op Instagram gezet. Ik durfde het zomaar ineens aan. Heb ik mezelf dan gefilmd? Nee, dat is nog een stap te ver. Dan zou ik namelijk moeten praten en dan zien jullie meteen waarom ik altijd zo angstvallig mijn mond dichthoud. Komt nog wel, maar nu ben ik daar nog niet aan toe. Mijn stem laten horen, letterlijk in dit geval, was al een grote stap. Het is voor iedereen raar om zijn of haar eigen stem te horen, maar ik heb altijd gedacht dat mijn stem heel belachelijk was. Vroeger namen we voor de lol wel eens stukjes op op een cassettebandje als we buiten zaten en aan het blowen en drinken waren. Was vooral leuk om dat later weer knetterstoned terug te luisteren. Op een keer waren we zo’n bandje aan het luisteren en toen zei ineens iemand: “Hahaha, moet je die stem van Marion horen. Spoel ’s terug! Spoel ’s terug!” Om mij vervolgens met de hele groep uit te lachen. Fijn zulke ”vrienden”. Sindsdien heb ik wel altijd gedacht dat mijn stem extreem raar was. Ik praatte dan ook altijd heel binnensmonds. Schaamte. Nog meer schaamte. Maar langzaam aan stap ik daar één voor één uit en zeg ik tegen iedereen die me dit vroeger geflikt heeft: Fuck you. I’m in the winning mood!

20160808143913

Jip. Jip Jip Jip. Jip is lief.

Ik merk dat er best veel weerstand is als ik mijn grenzen aangeef. Als ik vind dat ik het ”recht” heb om aan jullie te vragen rekening met mij te houden. Ik heb nu een aantal mailtjes gehad waarin mij uitgelegd wordt dat dat niet zo werkt. Ook een aantal reacties op mijn blog zelf waarin mensen hun ongezouten mening geven over mijn manier van doen. Het is voor mij heel erg wennen allemaal en het kost moeite om niet terug in mijn schulp te kruipen, maar het gaat me tot nu toe aardig af. Tegenover één reactie van iemand die mij niet begrijpt, staan er 99 van jullie die mij wel begrijpen en dat is waar mijn focus moet liggen.

Wat me toch echt nog één keer van het hart moet is het volgende: Ik vind mezelf niet zielig. Dit krijg ik best vaak te horen, zowel op mijn blog als via de mail. Bijna altijd anoniem trouwens. Ik ben niet zielig. Ik heb geen medelijden met mezelf. Ik heb medelijden met de vluchtelingen in deze wereld en dan vooral kinderen die in erbarmelijke omstandigheden leven. Ik? Ik ben nu vooral boos over het verleden. De slachtofferrol heb ik al doorleeft. Die heb ik doorstaan en dat was geen pretje. Nu ben ik op het punt dat ik mijn boosheid durf, wil en ook moet uiten. Moet ja, wil ik hier in de toekomst vrede mee krijgen en zonder wrok verder kunnen leven. Er is maar één manier om dat te doen en dat is de manier die voor mij goed voelt. Dat dat niet altijd de manier is waarop jullie het zouden doen, dat is even niet anders. Geef mij gewoon de tijd om de 38 moeilijke jaren die achter mij liggen op mijn manier te verwerken.

IMG_20160809_083338

Ik ga weer met Jip knuffelen. Fijne dag vandaag. ♥

About the Author

Posted by

53 Reacties

Oh ik hou van cavia’s. Heb er zelf vroeger een gehad en paar jaar geleden ook een aantal. Alleen kon de verzorging niet meer aan. De tijd, het geld en alles. Maar het blijven zulke lieve dieren 😊

Zo ik dacht dit wordt een heel heppie de peppie blog over lieve Jip (dat was het natuurlijk voor het grootste deel ook) maar je hebt er ook nog gewoon een boodschap mee! Ik vind het juist heel stoer dat je open, in reacties op je grenzen aan durft te geven! Rechtstreeks vragen of iemand rekening met je wil houden is super moeilijk (dat vind ik ook heel moeilijk!) Hoezo dat werkt niet zo? Het getuigd in mijn ogen van een zelfinzicht dat je weet waar je grenzen liggen en een dosis kracht om dat ook aan te geven. Ik snap dat er helaas mensen zijn die daar dan vervolgens niks mee doen, maar vragen mag altijd toch? Zo, dat wilde ik even kwijt.

Ja, ik dacht hoe kan ik een serieus blog nou leuk verpakken? Met Jip dus! Dank je wel, Berte. Soms ga ik twijfel ik wel hoor als mensen zo heftig reageren, maar dan besef ik ook dat daar waarschijnlijk meer achter zit en dat stukje ligt bij hen, niet bij mij. 😙

Je bent een tof wijf! En Jip is ubersnoedy!
(genuanceerder: mooie boodschap. Als er specifiek om gevraagd wordt kan iemand wel rekening met iemand anders houden, dat hoort gewoon zo (mits dat rekening houden niet over je eigen grenzen heen gaan betekent). En ik moet heel eerlijk zeggen dat ik jou niet als zielig zie. Ondanks alles ga je ervoor (en sommige dagen ook gewoon even niet) en ik vind dat een inspiratie. En Jip is nog steeds ubersnoedy, hoe genuanceerd ik dat ook breng. Kus!)

Neem die tijd vooral!!!! 38 jaar is niet niks, en kiezen voor jezelf en je eigen behoefte is echt dapper van je!

Jip is mooi!! Ik kende een konijn dat Jip heette, een schatje, hij ging naast je liggen op de bank en hij nam dan een likje ijs van zijn baasje.
Geniet van Jip!!

haha…ik zie Peter al op de grond liggen 😉

Wie weet heeft jip het wel volledig bij het rechte eind wat die K-reacties betreft: gewoon onder het dekentje gaan liggen en je eigen leven leiden. Ik ga zijn advies deze middag alvast volgen 🙂

en die voorbereidingsstappen voor peter? Vooral delen! Ik wil namelijk een konijn 😉

Wat is Jip lief! En mooi met die tekening! Ik denk dat een beestje goed voor je zou zijn. Ja, ze kunnen ziek worden, maar dat hoort erbij. Maar al die leuke dingen maken het zo fijn.
Ik heb ook een rare stem als hij opgenomen wordt. Denk dat we dat allemaal hebben. Niks van aantrekken en lekker je ding doen, zoals jij het leuk vind en op je eigen tempo. Nog heel veel plezier met Jip! X

Dit valt me net ook nog in. Ik lach ook wel eens om rare dingen van mijn vrienden, zo praat mijn beste vriendin als Truus de Mier als ze gedronken heeft en daar plaag ik haar wel eens mee. Als mensen om je lachen, is dat niet per se hetzelfde als iemand uitlachen. Soms is het niet gemeen bedoeld. Zo kan het natuurlijk wel voor jou voelen. X

Snap ik, maar in haar geval wel. Het was niet de eerste keer dat ze me in een groep voor schut zette. Maar verder gaat het ook niet om haar. Het heeft op mij een grote impact gehad en ik moet met dat feit dealen. Dat lukt me nu eindelijk aardig.

Ah, het was gewoon zo’n gemeen type dat altijd een ander zoekt zodat ze niet om haar lachen. Misselijk zijn zulke mensen. Gelukkig zijn dat ook de mensen die 20 jaar later niks bereikt hebben, omdat dat in het echte leven niet zo werkt. En jij bent gewoon leuk! Onthouden he! X

Oh ik lees van achter naar voren. Ik begrijp je reactie wel en het is heel.goed bedoelt, het niks van aantrekken dat lukt alleen niet meer. We zijn ondertussen 20 jaar verder 😉

Ik hoor ook niet graag mijn eigen stem op band of film.. Weet je, door de telefoon of op film heb ik dezelfde stem als mijn mama. Echt vreemd om te horen, hoor. Aan de telefoon moet iedereen vragen met wie het is, want ze weten niet of ze met mij of mama aan ’t bellen zijn :p

Ahhh wat een schatje!!! Wij hadden vroeger ook een cavia: een gevlekte. Hij heette ook Vlekkie. Helaas bleek mijn moeder allergisch en was het of de cavia of mijn moeder de deur uit. Het werd de cavia natuurlijk en dindsdien hebben we nooit meer harige huisdieren gehad.

Leuke blog met een twist. Ik dacht even aan Eddy the Eagle. Samen met mijn zus heb ik vroeger ook twee cavia’s gehad met af en toe een logeetje erbij. Kon geen kwaad, want het waren toch allemaal mannetjes. Alleen werd één ‘mannetje’ na een logeerpartijtje toch behoorlijk dik 😀

Ik ben een keer naar een workshop Mindfulness geweest (big dare voor mij) waar de cursusleider zei: “als je een lastige eigenschap hebt, dat zit het tegenovergestelde ook in je. Zoek dat op en vind daarna het evenwicht in het midden.” Volgens mij zit je nu in dat proces, toch? Extreem aanpassen aan versus schijt hebben aan. Je bent gewoon aan het leren en dat is goed. Ik zie andere blogs en (daardoor?) soms andere reacties dan een jaar geleden. Natuurlijk mag je vragen aan mensen om rekening met je te houden en uitleggen waarom je soms anders reageert. Andersom, als je geraakt wordt of je het niet eens bent is het niet automatisch zo dat iemand geen rekening met je heeft gehouden. Alleen maar knuffels en het in alles met elkaar eens zijn is ook niet gezond. Zo zie ik het tenminste. Blijf leren en mijn steun hou je. X

Ok… ik vind mensen die anoniem hun ongezouten mening geven dus echt kansloos. Ik was gisteren ook pissig op mijn oom. Ik was op de begrafenis van mijn opa (snik) en nam mijn man, vriend en zoontje mee. Uiteraard, ze horen bij me. Hij liet me weten dat hij het niet vond kunnen dat die vriend mee was, want dit was een familie moment. En dat ik het had moeten overleggen. Oh.. en dat was zijn mening, zei hij. Ik was pissig. Niet omdat hij een andere mening heeft. Nee, absoluut niet. Maar dat dit geen mening was, maar een oordeel. Dát maakte me pissig en dat liet ik weten ook. Plus het feit dat ik zijn timing zwaar ongepast vond. En ook geen besef hebben dat ik aan niemand toestemming hoef te vragen om mijn eigen gezin mee te nemen. Gelukkig werd ik hierin gesteund door andere familieleden en dat was prettig. Maar goed.. oordelen en anonieme meningen… kansloos!

Dus geef lekker je grenzen aan. Dat doe je goed. Ik heb wat blogs gemist waarin je blijkbaar verzoekt of mensen rekening met je willen houden. Maar dat is niet relevant. Je hebt altijd het recht om het te vragen. Het is aan een ander om er iets mee te doen. Die vrijheid heeft een ander ook. Je mag kiezen om er niets mee te doen, maar doe dat ook respectvol en respecteer de ander.

Weet je, als je nooit van je hebt afgebeten of je grenzen hebt aangegeven, moeten mensen daar (vreemd genoeg) aan wennen. Wennen dat je niet meer degene bent die over zich heen laat lopen. En dat is niet jouw probleem 🙂

Oh… en cavia’s. Ik kwam er eens mee thuis. Mijn man was niet blij 🙂

Die laatste alinea! Tuurlijk denk ik ook wel eens ‘Marion, kom op’, maar het is inderdaad enorm sterk zoals je het uitlegt. Met het er boos op kunnen zijn komt ook een stukje acceptatie, respect voor dat. Jij hebt je eigen proces en die gun ik je ook.. ooit hoop ik die stap ook kunnen zetten en gewoon zeggen ‘boeit me niet wat jullie vinden, maar vroeger was gewoon **’ nouja, of zoiets.

Geniet van je logeetje. Het is wel een droppie hoor.. krijgt die niet toevallig een nestje? 🙂

En dat is ook meer dan normaal. We denken allemaal bijna dagelijks “doe even normaal” of welke termen je ook gebruikt. Bijna alles wat mensen zeggen of doen komt uit een goed hart. Daar ben ik van overtuigd. Dat wil alleen niet zeggen dat het bij de ontvanger ook altijd zo binnenkomt. Ik wil daar binnenkort nog een artikel aan wijden.

Ik hoop het ook voor je, dat je die stap ooit kunt zetten. Het is een verademing.

Ik heb een aantal van dat soort reacties gelezen hier op je blog en ik vond ze ronduit respectloos en soms zelfs betweteterig. Zo van, kijk mij nou maar eens, ik doorzie je wel en weet hoe het wel zou moeten… jammer dat die reacties er zijn! Had je zelf al niet gereageerd, ik had het vast gedaan…

Ik ben geen fan van cavia’s maar op foto zijn ze best leuk! Jip zeker!

Whoop whoop voor Jip! Coole gast, die Jip 😀 Wij hebben er hier ook zo’n 2 rondhuppelen (Lola en Lolita, I know….), samen met konijn Wolleke. Ik ben niet aansprakelijk voor de naamkeuze 😀
En ivm die reacties? F*ck it. Doe wat goed voelt voor jou. En het is je volste recht om te vragen dat er rekening wordt gehouden met jou en jouw gevoelens. We zouden allemaal wat meer rekening mogen houden met elkaar(s gevoelens). De wereld is zo al egoïstisch genoeg.
Mijn gedacht? Doe zo voort! 😉

Wat leuk een cavia als logie. Ik had vroeger ook een cavia, een grappig beestje. Hij wist precies wanneer mijn vader thuis kwam, dan begon hij te piepen. Alleen het remmen van de fiets was genoeg. Mijn vader gaf hem altijd eten :-).

En doe lekker waar jij je prettig bij voelt, X

Jaaa ik zag Jip al voorbij komen op Instagram. Zo leuk! En Eddie klinkt echt cool! Wij hadden vroeger ook een cavia die bijna altijd los liep en zelf weer z’n kooi in ging als hij moe was. Dat is me daarna nooit meer overkomen met cavia’s. Tegenwoordig als ik ze terug wil zetten in de kooi gaan ze onder stoelen en banken zitten zodat je er niet bij komt haha.

GE-WEL-DIG! Oh mens… ik zat al te grijzen van oor tot oor (zie mijn eigen blog) maar nu ga ik helemaal met een big smile naar bed. Heerlijk! Heb jij wel enig idee hoe talentvol je bent? Ja, natuurlijk heb je dat. Maar toch zeg ik het nog een keer: HEB JIJ WEL ENIG IDEE HOE TALENTVOL JIJ BENT??!! ❤ ❤ ❤

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: