Lost in the woods

aug101

Dat artikel van gisteren, beetje tussen neus en lippen door iets zinvols vertellen, beviel me wel. Doet de naam Mijn Kladblog ook wel eer aan. Vandaag ga ik dus lekker op die tour verder. Ik neem jullie mee naar het bos waar ik onlangs verdwaalde.

Nou ja, verdwalen… Als je in de verte nog steeds auto’s kunt horen, ben je nooit helemaal verdwaald natuurlijk. Al zou ik het dan nog steeds niet heel erg vinden. Ik kan prima vertoeven in het bos. Sterker nog, ik zou er kunnen wonen. Moederziel alleen tussen de bomen. Dat is toch de hemel of niet dan.

aug108

Het was echt supermooi weer. Ik weet niet eens meer welke dag het was. Ergens vorige week in ieder geval. Tot nu toe is de zomer niet echt om over naar huis te schrijven. Het is ontzettend wisselvallig. Zelfs op één dag kan je het ene moment behoefte hebben aan een trui en het volgende moment loop je met klotsende oksels door een supermarkt. Gelukkig hebben we tegenwoordig goeie deo. Moet je je eens voorstellen dat we dat niet zouden hebben en je staat in een supermarkt bij de kassa. Dan vergaat je de eetlust waarschijnlijk ook meteen. Zegt mij nogmaals dat het niet de bedoeling was van de mensheid om met zo velen van ons op een kluitje te leven. Kan het me gewoon niet voorstellen. Lang leve de deo.

aug103

In het bos maakte ik deze schaduwfoto. Pas thuis zag ik hoe typerend deze foto voor me voelt. Zo’n klein hoofdje met een gigantisch lijf daaronder. Geeft niet hoor. Dat gevoel moet en wil ik niet meer wegstoppen, dus zeg maar niet dat ik er prima uitzie. Dat weet mijn verstand. Het gaat om het gevoel. Het is zo lastig uitleggen. Ik zie een normaal persoon als ik in de spiegel kijk. Prima verhoudingen. Mooi. Leuk. Dankbaar. Mijn gevoel is echter nog steeds niet in orde. Nog steeds dat gigantische kind wat niet normaal op het stoeltje kon zitten op de kleuterschool, omdat ze daar al veel te groot voor was. Ik moet er doorheen of zo.

aug107

Ik zei het gisteren al tegen Sam; ik ben er heilig van overtuigd dat bijna alles wat mensen zeggen en/of doen uit een goed hart komt. De strubbeling begint als die goede intenties andere reacties veroorzaken of negatieve gevoelens oproepen. Daar moeten beide partijen mee leren omgaan. Het feit dat een intentie goed is, wil niet zeggen dat het altijd zo overkomt. Dat heb ik onlangs ook moeten leren. Ik wil zo graag mijn positieve ervaringen overbrengen op anderen, omdat ik denk dat mensen anders iets moois mislopen, maar dat is onzin. Dat is niet aan mij. Ik kan het bos mooi vinden, een ander voelt zich daar misschien wel compleet verloren. Ik hou van water en voel me immens vrij als ik aan het zwemmen ben. Een ander kan doodsbang zijn voor de verdrinkingsdood en bij de gedachte aan water alleen al in paniek raken.

aug102

We willen niet dat anderen pijn hebben. Verdriet hebben. Zich rot voelen. Daarom zeggen we al snel: “Trek je er maar niets van aan. Ze weten niet beter. Maak je maar niet druk. Morgen voel je je weer beter. Huil maar niet. Denk er maar niet meer aan.” De boodschap die de boodschapper wil overbrengen is: “Ik hou van je. Ik wil niet dat je pijn hebt.” De boodschap die bij de ontvanger aankomt: “Stop weg dat verdriet. Stop weg die pijn. Geen emoties tonen. Wees sterk. Hou je groot.” Gevolg is dat we ons groot gaan houden. Onze emoties opkroppen en ze voor onszelf houden. Met alle gevolgen van dien.

aug104

Ik had mijn kaarten bij me in het bos. Dat was leuk, want zo kon ik eens in de natuur een paar mooie foto’s maken. Dat was echt super om te doen. Deze kaarten zijn zo mooi met al die kleuren en dan één zo’n woord wat je motiveert om je emoties te uiten, je gevoelens te delen. Al zijn ook deze kaarten vooral gericht op het positieve. We moeten denk ik leren om veel vaker ook het negatieve er te laten zijn. Laat die pijn er maar zijn. Laat een ander eens huilen zonder dat je zegt: “Ssshht. Stil maar.” Nee, laat de ander eens flink hard huilen. Laat eens weten dat die tranen en dat verdriet er gewoon mogen zijn. Luister naar de ander. Sla een arm om iemand heen. Zeg eens: “Huil maar. Het is oké om verdriet te hebben. Het is oké om pijn te hebben. Ik ben er voor je. Huil maar zolang als je wilt.”

aug105

De foto’s in het bos werden helaas niet zo mooi als ik gehoopt had. Thuis, onder kunstlicht, werden ze wel mooi. Mijn nieuwe header voor Manjusha. Blij!!! Zo eenvoudig en zo mooi. De woorden op deze kaarten inspireren en motiveren je om te voelen. Voelen en dankbaar zijn. Eerlijk zijn. Geloven in jezelf. Prachtig. Echt, we moeten veel meer voelen én rekening houden met. Gisteren het vreselijke nieuws dat een meisje van 8 misbruikt is op een camping in Frankrijk. Dan de reacties van mensen op Twitter: “Wie laat een meisje van 8 nu alleen in een tent slapen?” Een camping! De tenten staan praktisch tegen elkaar aan! Hoe dun is een tentdoek? Je denkt dat je kind veilig is als je haar zelfs kan horen ademen als jij buiten voor je eigen tent zit. En al denk je het, al denk je het, waarom moet je dit op Twitter zetten? Hebben die ouders al geen pijn genoeg zonder dat jij ze een verkapt schuldgevoel aanpraat? Social media is soms zo fucked up.

aug106

De orchidee die ten dode was opgeschreven bloeit weer. Deze is van Peter. Die van mij is morsdood. Ik heb een nepperd gekocht bij de Action. Oké, niet zo mooi als deze, maar toch.

Wat staat er vandaag op de planning? Veel boodschappen doen. Nou ja, niet zoveel, maar ik moet wel naar meerdere winkels. Vanwege de financiën moet ik nu toch echt goed opletten wat ik koop. Ik heb deze maand weer wat van mijn spaarrekening af moeten halen. Mijn plan (komt ze weer…. ) is om volgende maand een keer het geld wat overblijft te pinnen en in de portemonnee te stoppen. Ja, die tip die ik al honderd keer gekregen heb waarvan ik zei dat die niet werkte voor mij. Die tip ja…

Fijne dag vandaag! ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

19 Reacties

Mooie foto’s!!
En inderdaad boodschappen doen, dat hoort…. Maar soms is er totaal geen zin in die boodschappen.

Maak er een mooie dag van. Hier schijnt het zonnetje nu… Zo fijn

Wat mooi geschreven over die intenties van anderen! Dat laatste stukje raakt me best wel, soms is het oke om alleen maar te huilen en even niet sterk te zijn.
Wens jou ook een hele fijne dag!

Wat begon als een luchtig stukje werd toch diepzinnig!
Ik heb de laatste tijd ook “een weerbots”, dacht altijd sterk te zijn en dat blijkt tegen me te werken, je schrijft het “raak”, thx!

Het is vreselijk om ouders de schuld te geven, terwijl het de dader is die schuldig is. Wie misbruikt er nu een kind van 8? Dat snap ik niet.
Zo heb je ook van die opmerkingen over kinderen alleen laten spelen op een speelplein. Deden wij vroeger allemaal hoor! Alleen heb je nu zoveel van die gekke mensen met gekke gedachten dat we onze kinderen niet meer kunnen laten spelen en geen gevoel van veiligheid meer kunnen bieden. Dat vind ik pas erg!

Mooi artikel weer, Marion. En heel mooie foto’s. Ik hou van de foto’s die jij maakt in de natuur 🙂

Iedere keer als ik zo’n stukken van jouw lees denk ik iedere keer weer ‘Man, daar zit toch veel wijsheid en levenskennis in, in dat vrouwmens!’ 😉
En ik reflecteer het iedere keer weer op zoonlief. Je inspireert, Marion… :*

Mooie foto’s!!
Wat je zegt over emoties! Zo waar! Dat begint al bij een huilend kind, je hoort dan vaak mensen zeggen “”stil maar” ….dat kan echt enorme gevolgen hebben!

Toevallig maakte ik vandaag mee dat iemand “anders” deed dan anders en ik vroeg of er iets was en de tranen kwamen waarop ik zei: “laat maar gaan” en diegene was daarna echt wat mer opgelucht en sprak haar dankbaarheid uit…en dat om die enkele woorden!

Dit zeg ik niet om mezelf op de borst te kloppen maar om te laten weten hoeveel ik herken in je verhaal en ik sluit me er helemaal bij aan….misschien ook tegen mezelf maar eens niet meer zeggen: “stop het weg” ;-).

Sorry…blabla lang verhaal.

Dank je voor je blog weer!

Ooh wat een mooie foto’s. Heerlijk sfeertje!
Ik blijf die kaarten echt super mooi vinden, wie weet (als ik het durf) bestel ik ze ook nog wel.. de afbeeldingen alleen al, super mooi.

En het klopt, we denken allemaal vanuit ons kader. Dat kan in iemand anders z’n kader wel heel anders overkomen, het is goed dat bewust te zijn. Beide kaders zijn prima en als de ander vraagt om daar rekening mee te houden, zou dat ook moeten kunnen denk ik. Maar mooi uitgelegd!

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: