Naar Utrecht en weer terug

IMG_7604 (3)960

Gisteren was een dag van twee uitersten. Ik was ontzettend blij, omdat het me lukte om op kraamvisite te gaan in Utrecht. De hel die me op de terugweg te wachten stond, had ik echter niet zien aankomen.

De hele ochtend was ik enthousiast. Ik voelde me goed. Weinig last van mijn darmen. Geen sluimerende ontstekingen. Alles oké. Ik kon met de andere ervaringsdeskundigen van het eetstoornisforum mee naar Utrecht op kraamvisite. De heenweg verliep vlekkeloos, wat voor mij natuurlijk al heel bijzonder is. Oh nee, helemaal niet! Ik was het alweer vergeten. Bij het station in Ede-Wageningen is een hele grote parkeerplaats waar echt altijd plek is. Nu ga ik niet zo heel vaak met de trein en de laatste keer moest ik inderdaad ergens anders parkeren wegens werkzaamheden, maar dit had ik niet verwacht. De parkeerplaats was gewoon weg. Say what? Bordjes volgen, stond er. Braaf als ik ben deed ik dat, totdat ik bij het volgende bordje iets vreemds zag. “P+R. 2,3 km”. Uuuh, hoe dan? Moet ik dan eigenhandig 2,3 km teruglopen naar het station? Ik keerde om, reed naar de parkeerplaats aan de andere kant van het station die ALTIJD vol is, zag een dame lopen met autosleutels in haar hand, volgde haar en jawel, daar was mijn parkeerplaats. Recht voor de ingang van het station. Wunderbar!

Verder ging het verbazingwekkend soepel allemaal. Er kwam een kaartje uit de automaat, het kaartje bliepte toen ik wilde inchecken, de trein vertrok op tijd, ik stapte NIET in Driebergen-Zeist uit en wist zonder enige problemen het meeting point te vinden waar we op Utrecht CS hadden afgesproken. Het moge een wonder heten. Niet veel later lopen we met z’n vieren door de binnenstad van Utrecht waar, godnondeju voor de timing, de introductieweken voor de nieuwe studenten van start zijn gegaan. Tering wat een drukte. Gelukkig zijn we snel op de plaats van bestemming. We kunnen heerlijk rustig buiten zitten en genieten van thee, kletsen en lekker samen zijn. De tijd vliegt en voor we het weten is er al bijna anderhalf uur voorbij en moeten we weer gaan. Dan begint de hel.

Er is nog niets aan de hand als we op Utrecht CS aankomen en zien dat mijn trein niet rijdt in verband met een seinstoring. Ik heb nog nergens last van, dus who cares. Ik stap bijna, maar net niet helemaal, in een trein die ik achteraf niet had moeten nemen, ga weer terug naar de …. hoe heet zo’n centrale ruimte op het station??? Vertrekhal? Aankomsthal? Whatever. De ruimte waar iedereen rondhangt die zijn trein gemist heeft of van wie de trein vertraging heeft. En dat zijn er nogal wat op dit moment. De trein die ik moet hebben, de intercity naar Nijmegen van 16:53 uur, rijdt niet. De trein daarna, daarna en daarna ook niet. De eerstvolgende trein zal waarschijnlijk om 17:53 uur vertrekken. Ik vind wachten niet erg en ga lekker op een bankje zitten. Net als ik me bedenk dat ik wel een lekker broodje kan halen, voel ik de eerste pijn. Ik loop naar de AH to Go, koop wat drinken en een broodje kaas en ga weer zitten. De pijn neemt snel toe. Ik ben geen aansteller, maar moet op mijn lip bijten om geen geluid te produceren. Mijn god, wat doet het pijn. Even overweeg ik om op de grond te gaan liggen. Serieus, als ik ga liggen dan zakt de pijn het snelste weg, maar ik durf niet. Als ik geen rok aan had gehad, had ik het gedaan. Maar ik had wél een rok aan en dus bleef ik zitten waardoor de pijn alleen maar toenam en toenam.

Een uur later wurmde ik me met honderden anderen in een trein. De trein zat zo vol dat er mensen geweigerd werden. Het was echt waanzin. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik stond met 9 anderen mensen op het trappetje in de trein. Twee personen per tree. Het staan ging me verdomd goed af. Gelukkig maar. Eenmaal in de auto nam de pijn weer in alle hevigheid toe. Ik hing half over mijn stuur en kon niet meer rechtop staan toen ik thuiskwam. Ik zei Peter gedag, nam mijn medicijnen in en ging liggen. Na een half uur was de pijn afgezakt naar een draaglijk niveau. Ik at mijn broodje op, dronk een glas water, ging weer liggen en was binnen tien minuten vertrokken. Helemaal kapot.

Het was een superleuke middag, maar de pijn die het me opleverde was het niet waard. Ik moet nu therapie afzeggen omdat het me anders echt teveel wordt. Toen ik daar op het bankje op Utrecht CS zat besefte ik me ineens dat ik echt chronisch ziek ben. Dat wist ik natuurlijk al wel, maar nu zag ik ineens wat het inhield of zo. Hoe en op welke manier het me beperkt. Dat dit geen doen meer is voor mij. Dat ik dit niet meer kan. Tenminste, niet op deze manier. Mijn ochtenden zijn een stuk beter. Voortaan dus afspraken maken in de ochtend of begin van de middag. Zorgen dat ik rond 15:00 uur uiterlijk weer thuis ben. Al doende leert men.

Nu eerst therapie afbellen. Niet vergeten mijn recepten te regelen. Even de kooi van Jip schoonmaken en dan ga ik lekker buiten in de tuin op mijn ligbedje liggen. Uitrusten en ontspannen. Fijne dag allemaal. ♥

59 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Nicole schreef:

    Bah wat een nare terug weg. Nu ben ik niet chronische ziek maar kan zoiets al niet goed hebben en ben daarna kei kapot. Laat staan als je wel ziek bent.. Dikke knuffel en rustig aan!

    1. Marion schreef:

      Had dit absoluut niet voorzien en ben echt even met mijn neus op de feiten geduwd. Was erg heftig. Nu bijkomen ja. Dank je wel. X

  2. Sammie schreef:

    Wat balen dat de leuke dag zo moest eindigende. Ik reis nooit met het openbaar vervoer, ik haat het openbaarvervoer en vind dat de NS zich kapot moet schamen voor alle ellende iedere keer. Ik geloof niet dat er een land is waar het zovaak voorkomt dat treinen niet rijden of vertraging hebben. Schandalige firma.

    1. Marion schreef:

      Ik vind treinreizen echt heel fijn, maar niet in de spits. Wat een hel!

  3. Iris schreef:

    Lieve Marion, wat naar dat je helemaal gebroken bent na de terugreis! Dit was ook wel echt worst scenario 😦 ik vond het wel supergezellig en leuk je te zien! Beterschap xxx

    1. Marion schreef:

      Het was zeker fijn elkaar weer even te zien. Thanks. X

  4. mariellemarielle schreef:

    Hey Marion
    Wat ontzettend naar voor je!
    Het klinkt als een fijn samenzijn en dan eindigt het op deze manier!

    Veel sterkte en kracht met alles en take care!!!

    XXX

    1. Marion schreef:

      Ja, echt balen. Ben heel erg geschrokken van de hoeveelheid pijn en hoe machteloos je op zo’n moment bent in het openbaar. Dank je!

      1. mariellemarielle schreef:

        Nogmaals veel sterkte!

  5. Lot schreef:

    Toch kan je terugkijken op een fijne ontmoeting. Rustig aan vandaag en nagenieten van de leuke herinneringen.

    1. Marion schreef:

      De ontmoeting was zeker fijn, maar het was het niet waard helaas. De pijn en de schrik overschaduwd het geheel. Maar wel weer van geleerd, dat wel.

  6. Jenn schreef:

    He vervelend, wat een roteinde van zo’n dag. Sowieso vind ik het OV af en toe ellende hoor.

    1. Marion schreef:

      Les voor de volgende keer! Auto!

  7. Anita | Mindjoy schreef:

    Poeh Marion, wat naar dat de terugweg zo’n hel was! En zeker omdat je dan afhankelijk bent van het openbaar vervoer op dat moment. Hopelijk is de nasleep niet te lang en doet de rustdag wonderen.

    1. Marion schreef:

      Man wat was het bikkelen. Ik lig nu in de tuin. Rust!

  8. Joycerdt schreef:

    Ah meid wat balen dat je dagje zo eindigde :(. Dikke knuffel. Liefs.x

  9. Volgens mij heet het een stationshal. 🙂
    Oeff, echt heel naar de terugreis. Zoveel pijn is al niet fijn en al helemaal niet op zo’n moment. Heftig meis! X

    1. Marion schreef:

      Jaaaa! Stationshal!!! Hahaha dat ik daar niet op kon komen zeg 😂😂😂

  10. Ilse schreef:

    Oh Marion, wat erg voor je! Afzien weer. Veel sterkte!

  11. iertjeblog schreef:

    Hi
    Je mag ook trots op jezelf zijn je hebt helemaal alleen gedaan wel een rot einde echt balen

    1. Marion schreef:

      Dat is ook zo. Dank je wel.

  12. Katrien schreef:

    Helemaal niet leuk dat een fijn uitje zo moet eindigen. Ik hoop dat de zon, rust en stilte je vandaag deugd doen. Liefs

    1. Marion schreef:

      Ben vrij snel weer naar bed gegaan en dat heeft me enorm goed gedaan. X

  13. Alice schreef:

    Ik vind het toch super van je dat je ondanks de angsten die je misschien vooraf hebt toch gewoon spontaan gegaan bent. En volgens mij heb je vandaag therapie iets makkelijker af kunnen bellen dan je een tijd geleden zou hebben gedaan. Toen was dat volgens mij een enorme hobbel om te nemen. Hopelijk gaat het op het fysieke vlak ook ooit deze kant op. Ik hoop dat de pijn vandaag weer wat is afgenomen en je in de tuin nog wat kunt genieten van de zon.

    Veel sterkte!

    Lieve groet,
    Alice

    1. Marion schreef:

      Had gelukkig geen angsten vooraf. Wat betreft therapie afbellen het je helemaal gelijk: een half jaar terug was ik 100% zeker weten gegaan. Niet ziek genoeg. Geen geldige reden om af te zeggen. Dat had ik gedacht. Absoluut, wat een vooruitgang hè? Fijn dat je me daar nog even op wijst. Dat doet me wel goed. Dank je wel. X

  14. chucky1012 schreef:

    Jeetje dat is erg vervelend allemaal.
    De hal is vetrekhal/ aankomsthal of ook centrale hal genoemd.
    Wees er trots op dat dit alles wel even allemaaal op 1 dag gedaan had.

    Beterschap Xx

  15. joorloveswriting schreef:

    Wel hartstikke tof dat je het kon doen naar utrecht gaan alleen helaas erg jammer zeg van je pijn en van de terug reis… 😦 Doe rustig aan vandaag meid en geniet van het zonnetje! x

    1. Marion schreef:

      Ben uiteindelijk weer naar bed gegaan, maar morgen wordt het ook nog heerlijk weer las ik net, dus dan ga ik de schade inhalen. Zon!!!

  16. Natasja schreef:

    Wat een enorme domper dat je leuke uitje zo moest eindigen 😦 Ik hoop dat je vandaag weer een klein beetje kunt bijkomen, zowel geestelijk als lichamelijk. Dikke knuffel!

    1. Marion schreef:

      Ja, was echt knudde. Ik ben geschrokken van de hoeveelheid pijn en hoe machteloos je bent ook al zit je tussen honderden mensen. Was een gekke gewaarwording. Vandaag lekker in bed gebleven. Dat was goed. Morgen weer eruit. X

  17. AroundSan schreef:

    Gelukkig heb je wel een leuke middag gehad, dat vind ik heel fijn voor je! Ontzettend kl*te natuurlijk dat je weer met je neus op de feiten gedrukt werd en je leuke dag zo moest eindigen. Pff, en dan ook nog dat gedoe met die trein. Hopelijk lig je nu lekker op je ligbedje in de tuin en voel je je beter!

    1. Marion schreef:

      Ben uiteindelijk weer mij bed ingekropen. OS gekeken en lekker rusten. Morgen weer fris en fruitig. Of in iedere geval in die richting 😉

  18. Deborah Hamar schreef:

    Wat rot, zeker gezien de start van je dag. Een dag die zo leuk was en dan zo eindigen.
    Jammer. Ik hoop dat je je inmiddels iets beter voelt.

  19. hethoeftnietperfect schreef:

    Sjongejonge, en ik stond na 20 minuten alweer in m’n eigen keuken. Ook kapot, maar vele malen minder dan het bij jou geweest moet zijn. Zo oneerlijk, dat je goede intenties zo afgestraft worden. Als die trein wel was gegaan was er misschien niks aan ’t handje geweest en nu zit jij met een shitervaring na wat verder echt een leuke middag was!! xx Lucy

    1. Marion schreef:

      Ah ja, het was ook pech. En nu weet ik dat ik voortaan eerder op de dag moet gaan. Dat een hoop sores voorkomen. Het was hoe dan ook fijn en gezellig. X

      1. hethoeftnietperfect schreef:

        Klopt wel. Bij mij zijn de ochtenden ook beter. Anyway, de gezelligheid is wat we ons gaan herinneren. op naar de volgende date 😉

  20. hethoeftnietperfect schreef:

    PS. Heb je meteen m’n blog 😮

    1. Marion schreef:

      Yes! Ik ga lekker lezen straks. Ben benieuwd!

  21. Gelukkig heb je wel een leuke middag gehad 🙂 Sterkte hoop dat je pijn een beetje verlicht de komende dagen.
    x

    1. Marion schreef:

      Ja, jij begrijpt het als geen ander. Het heeft inderdaad altijd een paar dagen nodig om weer helemaal bij te komen. Gelukkig gaat het nu alweer betere. Hele dag op bed gelegen en even in de tuin. Was goed. Morgen weer eruit. X

  22. Jaixy schreef:

    Wat een bikkel ben je!! Met de trein nog wel!! Echt respect!!! Zo jammer dat de terugreis zo problematisch verlopen is.
    Dikke knuffel meis!!
    En inderdaad neem je rust. Pas op de plaats. Denk om jou… Een ander doet het niet meis. 😘

    1. Marion schreef:

      Ik vind de trein echt geweldig, maar uh dit was een beetje teveel van het goede. Volgende keer weer tussen 9:30 en 14:30 uur. Daluren. Die moet ik hebben!

      1. Jaixy schreef:

        Ik heb echt niks met de trein…. Hihi…. Ben een echte automens.
        Doe inderdaad lekker de daluurtjes. 😘😘

  23. Sabine schreef:

    Wat super dat je met de trein bent gegaan! Echt balen dat je dag dan zo een andere wending krijgt. Gelukkig heb je wel een leuke tijd gehad!

    1. Marion schreef:

      Was echt balen. Gisteren, en ook vanochtend nog, overschaduwde het echt de leuke middag, maar ondertussen komt verdwijnt de ellende weer naar de achtergrond. Altijd beter 😊

  24. MadameDoke schreef:

    Best eng om te lezen dat je met die pijn ook nog de auto in moest stappen daarna :(. Ik hoop dat je inmiddels weer een beetje bijgekomen bent. Groetjes!

    1. Marion schreef:

      Is het ook. In het verleden heb ik de auto wel eens aan de kant moeten zetten. Voortaan beter plannen. Maar ondertussen rustig dagje in bed gehad en nu gaat het weer een stuk beter. Dank je wel.

  25. Madeleine schreef:

    Jeetje wat een terugreis. Begrijp dat dat je niet waard is. Gelukkig ben je erachter gekomen dat je voor de spits weer thuis wilt zijn 🙂 Het is waanzin hoor met die NS treinen…

    1. Marion schreef:

      Dat had ik natuurlijk van tevoren ook wel kunnen bedenken, maar ja… 😆😆😆

  26. Koen schreef:

    Wat een drama. Precies de reden waarom ik zo weinig mogelijk met het openbaar vervoer ga. Niet betrouwbaar genoeg en te druk (in de spits). Wat een rottige ervaring voor je. Goed dat je het hebt volgehouden! Probeer het positieve er uit te halen en niet het negatieve: je hebt er van geleerd (alleen ’s ochtends plannen) en je hebt het gezellig met vriendinnen gehad.

    1. Marion schreef:

      Precies. Het was even schrikken van de pijn en het effect op mij mentale toestand, maar nu dat gezakt is ben ik gewoon blij dat ik het gedaan heb. Volgende keer alleen een ander tijdstip. 😊

  27. Roos schreef:

    Oh dat is wel een flinke omslag ineens zeg. Fijn dat je het zo naar je zin hebt gehad, maar wat ontzettend k*t van die helse terugweg zeg!

  28. Introverted Blahs and Hurrahs schreef:

    Herkenbaar wat je schrijft over op feiten gedrukt. Ondanks alles heb je wel weer mooie herinnering erbij. NS varieert helaas aan service. Hoop dat je gauw weer wat beter voelt.

  29. Saar schreef:

    Een trein die normaal rijdt, had vast ook geholpen. Had je misschien iets comfortabeler kunnen reizen en was je vroeger thuis geweest.

    Maar goed, dat zijn ook stomweg dingen die kunnen gebeuren en waar je vast rekening mee ‘moet’ houden. Ik wens je voor nu beterschap (met dat tijdelijk slechtere moment, want helemaal genezen … tja, ik weet het)

  30. Nathalie schreef:

    Bah! Zo’n goede dag eigenlijk en dan loopt het zo af… niet leuk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.