Naar Utrecht en weer terug

IMG_7604 (3)960

Gisteren was een dag van twee uitersten. Ik was ontzettend blij, omdat het me lukte om op kraamvisite te gaan in Utrecht. De hel die me op de terugweg te wachten stond, had ik echter niet zien aankomen.

De hele ochtend was ik enthousiast. Ik voelde me goed. Weinig last van mijn darmen. Geen sluimerende ontstekingen. Alles oké. Ik kon met de andere ervaringsdeskundigen van het eetstoornisforum mee naar Utrecht op kraamvisite. De heenweg verliep vlekkeloos, wat voor mij natuurlijk al heel bijzonder is. Oh nee, helemaal niet! Ik was het alweer vergeten. Bij het station in Ede-Wageningen is een hele grote parkeerplaats waar echt altijd plek is. Nu ga ik niet zo heel vaak met de trein en de laatste keer moest ik inderdaad ergens anders parkeren wegens werkzaamheden, maar dit had ik niet verwacht. De parkeerplaats was gewoon weg. Say what? Bordjes volgen, stond er. Braaf als ik ben deed ik dat, totdat ik bij het volgende bordje iets vreemds zag. “P+R. 2,3 km”. Uuuh, hoe dan? Moet ik dan eigenhandig 2,3 km teruglopen naar het station? Ik keerde om, reed naar de parkeerplaats aan de andere kant van het station die ALTIJD vol is, zag een dame lopen met autosleutels in haar hand, volgde haar en jawel, daar was mijn parkeerplaats. Recht voor de ingang van het station. Wunderbar!

Verder ging het verbazingwekkend soepel allemaal. Er kwam een kaartje uit de automaat, het kaartje bliepte toen ik wilde inchecken, de trein vertrok op tijd, ik stapte NIET in Driebergen-Zeist uit en wist zonder enige problemen het meeting point te vinden waar we op Utrecht CS hadden afgesproken. Het moge een wonder heten. Niet veel later lopen we met z’n vieren door de binnenstad van Utrecht waar, godnondeju voor de timing, de introductieweken voor de nieuwe studenten van start zijn gegaan. Tering wat een drukte. Gelukkig zijn we snel op de plaats van bestemming. We kunnen heerlijk rustig buiten zitten en genieten van thee, kletsen en lekker samen zijn. De tijd vliegt en voor we het weten is er al bijna anderhalf uur voorbij en moeten we weer gaan. Dan begint de hel.

Er is nog niets aan de hand als we op Utrecht CS aankomen en zien dat mijn trein niet rijdt in verband met een seinstoring. Ik heb nog nergens last van, dus who cares. Ik stap bijna, maar net niet helemaal, in een trein die ik achteraf niet had moeten nemen, ga weer terug naar de …. hoe heet zo’n centrale ruimte op het station??? Vertrekhal? Aankomsthal? Whatever. De ruimte waar iedereen rondhangt die zijn trein gemist heeft of van wie de trein vertraging heeft. En dat zijn er nogal wat op dit moment. De trein die ik moet hebben, de intercity naar Nijmegen van 16:53 uur, rijdt niet. De trein daarna, daarna en daarna ook niet. De eerstvolgende trein zal waarschijnlijk om 17:53 uur vertrekken. Ik vind wachten niet erg en ga lekker op een bankje zitten. Net als ik me bedenk dat ik wel een lekker broodje kan halen, voel ik de eerste pijn. Ik loop naar de AH to Go, koop wat drinken en een broodje kaas en ga weer zitten. De pijn neemt snel toe. Ik ben geen aansteller, maar moet op mijn lip bijten om geen geluid te produceren. Mijn god, wat doet het pijn. Even overweeg ik om op de grond te gaan liggen. Serieus, als ik ga liggen dan zakt de pijn het snelste weg, maar ik durf niet. Als ik geen rok aan had gehad, had ik het gedaan. Maar ik had wél een rok aan en dus bleef ik zitten waardoor de pijn alleen maar toenam en toenam.

Een uur later wurmde ik me met honderden anderen in een trein. De trein zat zo vol dat er mensen geweigerd werden. Het was echt waanzin. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik stond met 9 anderen mensen op het trappetje in de trein. Twee personen per tree. Het staan ging me verdomd goed af. Gelukkig maar. Eenmaal in de auto nam de pijn weer in alle hevigheid toe. Ik hing half over mijn stuur en kon niet meer rechtop staan toen ik thuiskwam. Ik zei Peter gedag, nam mijn medicijnen in en ging liggen. Na een half uur was de pijn afgezakt naar een draaglijk niveau. Ik at mijn broodje op, dronk een glas water, ging weer liggen en was binnen tien minuten vertrokken. Helemaal kapot.

Het was een superleuke middag, maar de pijn die het me opleverde was het niet waard. Ik moet nu therapie afzeggen omdat het me anders echt teveel wordt. Toen ik daar op het bankje op Utrecht CS zat besefte ik me ineens dat ik echt chronisch ziek ben. Dat wist ik natuurlijk al wel, maar nu zag ik ineens wat het inhield of zo. Hoe en op welke manier het me beperkt. Dat dit geen doen meer is voor mij. Dat ik dit niet meer kan. Tenminste, niet op deze manier. Mijn ochtenden zijn een stuk beter. Voortaan dus afspraken maken in de ochtend of begin van de middag. Zorgen dat ik rond 15:00 uur uiterlijk weer thuis ben. Al doende leert men.

Nu eerst therapie afbellen. Niet vergeten mijn recepten te regelen. Even de kooi van Jip schoonmaken en dan ga ik lekker buiten in de tuin op mijn ligbedje liggen. Uitrusten en ontspannen. Fijne dag allemaal. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Chronisch ziek

Tags:

59 Reacties

Bah wat een nare terug weg. Nu ben ik niet chronische ziek maar kan zoiets al niet goed hebben en ben daarna kei kapot. Laat staan als je wel ziek bent.. Dikke knuffel en rustig aan!

Wat balen dat de leuke dag zo moest eindigende. Ik reis nooit met het openbaar vervoer, ik haat het openbaarvervoer en vind dat de NS zich kapot moet schamen voor alle ellende iedere keer. Ik geloof niet dat er een land is waar het zovaak voorkomt dat treinen niet rijden of vertraging hebben. Schandalige firma.

Lieve Marion, wat naar dat je helemaal gebroken bent na de terugreis! Dit was ook wel echt worst scenario 😦 ik vond het wel supergezellig en leuk je te zien! Beterschap xxx

Hey Marion
Wat ontzettend naar voor je!
Het klinkt als een fijn samenzijn en dan eindigt het op deze manier!

Veel sterkte en kracht met alles en take care!!!

XXX

Ik vind het toch super van je dat je ondanks de angsten die je misschien vooraf hebt toch gewoon spontaan gegaan bent. En volgens mij heb je vandaag therapie iets makkelijker af kunnen bellen dan je een tijd geleden zou hebben gedaan. Toen was dat volgens mij een enorme hobbel om te nemen. Hopelijk gaat het op het fysieke vlak ook ooit deze kant op. Ik hoop dat de pijn vandaag weer wat is afgenomen en je in de tuin nog wat kunt genieten van de zon.

Veel sterkte!

Lieve groet,
Alice

Had gelukkig geen angsten vooraf. Wat betreft therapie afbellen het je helemaal gelijk: een half jaar terug was ik 100% zeker weten gegaan. Niet ziek genoeg. Geen geldige reden om af te zeggen. Dat had ik gedacht. Absoluut, wat een vooruitgang hè? Fijn dat je me daar nog even op wijst. Dat doet me wel goed. Dank je wel. X

Jeetje dat is erg vervelend allemaal.
De hal is vetrekhal/ aankomsthal of ook centrale hal genoemd.
Wees er trots op dat dit alles wel even allemaaal op 1 dag gedaan had.

Beterschap Xx

Wat een enorme domper dat je leuke uitje zo moest eindigen 😦 Ik hoop dat je vandaag weer een klein beetje kunt bijkomen, zowel geestelijk als lichamelijk. Dikke knuffel!

Ja, was echt knudde. Ik ben geschrokken van de hoeveelheid pijn en hoe machteloos je bent ook al zit je tussen honderden mensen. Was een gekke gewaarwording. Vandaag lekker in bed gebleven. Dat was goed. Morgen weer eruit. X

Gelukkig heb je wel een leuke middag gehad, dat vind ik heel fijn voor je! Ontzettend kl*te natuurlijk dat je weer met je neus op de feiten gedrukt werd en je leuke dag zo moest eindigen. Pff, en dan ook nog dat gedoe met die trein. Hopelijk lig je nu lekker op je ligbedje in de tuin en voel je je beter!

Sjongejonge, en ik stond na 20 minuten alweer in m’n eigen keuken. Ook kapot, maar vele malen minder dan het bij jou geweest moet zijn. Zo oneerlijk, dat je goede intenties zo afgestraft worden. Als die trein wel was gegaan was er misschien niks aan ’t handje geweest en nu zit jij met een shitervaring na wat verder echt een leuke middag was!! xx Lucy

Klopt wel. Bij mij zijn de ochtenden ook beter. Anyway, de gezelligheid is wat we ons gaan herinneren. op naar de volgende date 😉

Ja, jij begrijpt het als geen ander. Het heeft inderdaad altijd een paar dagen nodig om weer helemaal bij te komen. Gelukkig gaat het nu alweer betere. Hele dag op bed gelegen en even in de tuin. Was goed. Morgen weer eruit. X

Wat een bikkel ben je!! Met de trein nog wel!! Echt respect!!! Zo jammer dat de terugreis zo problematisch verlopen is.
Dikke knuffel meis!!
En inderdaad neem je rust. Pas op de plaats. Denk om jou… Een ander doet het niet meis. 😘

Was echt balen. Gisteren, en ook vanochtend nog, overschaduwde het echt de leuke middag, maar ondertussen komt verdwijnt de ellende weer naar de achtergrond. Altijd beter 😊

Is het ook. In het verleden heb ik de auto wel eens aan de kant moeten zetten. Voortaan beter plannen. Maar ondertussen rustig dagje in bed gehad en nu gaat het weer een stuk beter. Dank je wel.

Jeetje wat een terugreis. Begrijp dat dat je niet waard is. Gelukkig ben je erachter gekomen dat je voor de spits weer thuis wilt zijn 🙂 Het is waanzin hoor met die NS treinen…

Wat een drama. Precies de reden waarom ik zo weinig mogelijk met het openbaar vervoer ga. Niet betrouwbaar genoeg en te druk (in de spits). Wat een rottige ervaring voor je. Goed dat je het hebt volgehouden! Probeer het positieve er uit te halen en niet het negatieve: je hebt er van geleerd (alleen ’s ochtends plannen) en je hebt het gezellig met vriendinnen gehad.

Precies. Het was even schrikken van de pijn en het effect op mij mentale toestand, maar nu dat gezakt is ben ik gewoon blij dat ik het gedaan heb. Volgende keer alleen een ander tijdstip. 😊

Een trein die normaal rijdt, had vast ook geholpen. Had je misschien iets comfortabeler kunnen reizen en was je vroeger thuis geweest.

Maar goed, dat zijn ook stomweg dingen die kunnen gebeuren en waar je vast rekening mee ‘moet’ houden. Ik wens je voor nu beterschap (met dat tijdelijk slechtere moment, want helemaal genezen … tja, ik weet het)

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: