De confrontatie aangaan met jezelf

18aug16

Beoordeeld worden. We hebben er allemaal mee te maken in ons leven. Op school Op ons werk. In het dagelijks leven. Oordelen. We doen het allemaal. Bewust én onbewust. Het is menselijk. Toch is het goed om je er bewust van te zijn hoe vaak je oordeelt, wanneer je oordeelt en waarom je dat doet.

Zelf ben ik hier al jaren mee bezig. Zoals de meeste van jullie ongetwijfeld weten heb ik heel erg veel met oordelen en beoordeeld worden te maken gehad in mijn leven. Wellicht dat het daarom voor mij makkelijker is om in te zien hoe belangrijk het is om daarmee te stoppen. Als eerste is het belangrijk om onderscheid te maken tussen oordeel en mening. Iedereen heeft een mening, dat is juist goed. Een mening vormt je. Dat maakt wie je bent. Maar wanneer hebben we een mening en wanneer gaat dat over in een oordeel? Een makkelijke manier om dat te bepalen is aan de hand van de werkwoorden zijn en vinden.

Mening

  • Ik vind die man dik.
  • Ik vind spinazie vies.
  • Ik vind honden stom.

Oordeel

  • Die man is te dik.
  • Spinazie is vies.
  • Honden zijn stom.

Ik focus even op het negatieve. Natuurlijk zijn er ook positieve meningen en oordelen, maar de nadruk ligt, vooral in het beoordelen van anderen, vaak op het negatieve en dit is ook wat de meeste impact heeft op een ander. Je kan 99 positieve opmerkingen krijgen op een dag, maar die ene negatieve blijft maar door je hoofd spoken. Zeker als het gebracht wordt als een oordeel in plaats van een mening.

Gisteren plaatste ik voor het eerst in mijn leven een filmpje op social media waarin ik zelf, al pratend, te zien was. Dat was een enorme stap voor mij, want nu kon iedereen zien waarom ik altijd zo angstvallig mijn mond dichthoud. Ik deed het niet om positieve reacties te krijgen, maar gewoon om het te doen. Om die grens over te gaan. Om die schaamte iets meer los te kunnen laten. Om de pijn iets meer zijn plek te laten innemen. Die pijn zit heel diep weggestopt en dat helpt niet. Ik ben beschadigd, deels onherstelbaar, maar zolang ik dat blijf ontkennen of wegstoppen, zal het een obstakel blijven. Iets wat er niet mag zijn. Iets wat ik niet mag laten zien. Die pijn moet juist aan de oppervlakte komen en een plek in mijn leven krijgen. Of anderen het nu willen horen of niet, dit is mij aangedaan en dit wordt ook anderen nog steeds aangedaan op dit moment. Dat moet stoppen en daarom kaart ik dit onderwerp wéér aan op mijn blog.

Loop eens een uurtje over straat. Ga een supermarkt in. Ga op een terras zitten. Je zult je kapot schrikken van hoe vaak er een oordeel in je hoofd voorbij komt over de mensen en dingen die je ziet. We oordelen zo gemakkelijk over anderen, het is verbazingwekkend. Waarom doen we dat? En wie zijn wij om dat te doen? Wie zijn wij om te zeggen dat iemand te dik of te dun is? Te oppervlakkig of juist te emotioneel? Nee, daar hebben wij niets over te zeggen. Mag je dan nergens iets van vinden? Ja, natuurlijk wel! Maar dat is dus het verschil tussen een mening en een oordeel en dáár moeten we ons meer bewust van worden.

Het proces van stoppen met oordelen is een lang, zwaar en zeer confronterend proces. Niet alleen zul je schrikken van jezelf als je merkt hoe vaak en hoe snel je iemand beoordeelt, je zult jezelf ook een stuk beter leren kennen en dat zal niet enkel op een positieve manier zijn. Daartegenover staat dat het een heel erg mooi proces is. Je zult je op den duur veel makkelijker kunnen inleven in anderen. Je zult meer open gaan staan voor je medemens. Je zult meer begrip op kunnen brengen voor anderen. Je zult behulpzamer worden en je zult uiteindelijk ook milder worden naar jezelf. Want die oordelen die we over anderen hebben, die hebben we meestal ook over onszelf. Think about it. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Psychische Shit

22 Reacties

Dit soort blogs van je zetten me zo aan het denken. Veel van die dingen gaan zo onbewust. Dat oordelen gaat de hele dag door. Ik ga er eens op letten!

Een oordeel is vaak wat afstandelijk. Op het moment dat je merkt dat je oordeelt, corrigeer jezelf dan en maak er je mening van. Dan merk je meteen dat je er anders in gaat staan, omdat het dan heel erg dichtbij jezelf komt. Daarnaast wordt het ook meteen een stuk kleiner en minder beladen. Hele aparte ervaring. Fijne ervaring! Vooral fijn! 🙂

Zo waar en zo confronterend. Mensen zijn heel streng voor elkaar. Al merk ik dat ik voor mezelf ook wel behoorlijk streng ben. Maar het klopt wat je zegt, door er op te letten hoe je het doet met andere mensen, leer je ook heel wat over jezelf.

Heel mooi Marion deze, en zeer herkenbaar. Ik merk dat het de afgelopen jaren, door er idd zeer bewust op te letten, gelukkig steeds minder is geworden; dat oordelen. Maar weg is het niet. Maar ik heb zoveel liever een mening (die ook en vooral iets over mij zegt) dan een oordeel. En het voelt ook beter om positiever te zijn over jezelf en anderen dan negatief. Cliche maar wel echt waar merk ik. Thanks for sharing en dapper van je filmpje! Ik vond dat zelf ook een grote en best lastige stap. Meest kritische feedback kwam overigens van mezelf..Verrassend haha

Ja, helemaal waar. Ik vind het dan ook nog wel een verschil of je je oordeel en of mening uitspreekt.
Gek eigenlijk dat ons brein zo werkt, zo gemakkelijk een mening en vaak een oordeel vormt. Goed stuk heb je weer geschreven, weer iets om over na te denken!

Zoals ik op instagram al schreef. Respect!

Een mooie blogven zo waar. Oordelen over anderen maar ook over jezelf!

Inderdaad iets om bij stil te (blijven) staan!

Wetend hoe het is te worstelen met lichaams issues, onzekerheid, schaamte etc. vind ik het echt een super moedige megastap om de filmpjes van jezelf te plaatsen op instagram. Niet alleen jezelf laten zien in al je onzekerheid, maar ook de ruimte voor jezelf in durven nemen om te delen hoe je je echt voelt. Zowel het eerste als het laatste vind ik nog steeds heel moeilijk. Je bent een echte fakkeldrager!

Lieve groet,
Alice

Wat een mooie blogpost! Ik heb altijd al veel last gehad van het oordelen van mensen. Op de een of andere manier zit het in ons en zijn we er altijd onbewust mee bezig. Daarom vind ik het zo mooi wat je schrijft en hoop ik heel erg dat je er meer bewustzijn mee creeert…

Ja, het zit in ons, maar ik kan maar niet goed begrijpen wat de functie van het oordelen is. Zeker als het om zulke toch onbelangrijke dingen als uiterlijke kenmerken gaat. Heel vreemd.

Mooie blog. Bij negatief oordelen denk ik aan veroordelen. Als je jouw mening niet toetst en geen vragen stelt (hoor en wederhoor) dan past het niet om iemand te veroordelen. Daarom is het ook zo belangrijk om in gesprek te blijven.

‘Zijn’ en ‘vinden’, duidelijk onderscheidt ja. Eigenlijk oordeel je (onbewust?) al zodra je iets ziet. Positief of negatief, niemand is vrij van oordelen. De oefening die je beschrijft is ook heel interessant om te doen, en het is inderdaad verbazend hoe snel en vaak je oordeelt over anderen. Mens-eigen?

Na heel lang oefenen en veel mediteren is het mogelijk om niet te oordelen. Ik kan nu eindelijk puur waarnemen zonder te oordelen, maar wat ik al zei, heel lang en heel veel oefenen.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: