Aan alles komt een eind

Aan alles komt een eind. Zo ook aan de 30 Day Blog Challenge NL. Vandaag knallen we de laatste vijf vragen er doorheen. Mijn favoriete outfit komt voorbij, ons huisje, een paar hilarische YouTube filmpjes (ik moet nu al lachen), mijn eerste baantjes en mijn favoriete kinderboek. Here we go!

Screenshot_2016-08-20-09-09-13

26. Mijn favoriete outfit
Mijn favoriete outfit is zonder twijfel mijn blauwe chillpants met een gemakkelijk t-shirt erop. Liefst zwart. Ik had deze broek ooit gekocht bij de Hema. Op den duur is zo’n ding op en moest ik hem weggooien. Huilen! Niet echt natuurlijk. Ik ga niet huilen om een broek, maar man man man, wat miste ik dat ding. Tot ik hem een poosje terug weer in de winkel zag! Hoppakee. Blauwe chillpants is back!

Screenshot_2016-08-20-09-48-58

27. Mijn (t)huis
Mijn huisje. Ons huisje. Mijn thuis. Ons thuis. Oh ik ben zo gek op ons huisje. Ik weet ook nog wat ik allemaal gedaan heb om het voor elkaar te krijgen dat we hier konden gaan wonen. We wilden zo ontzettend graag weg van de flat. Ik werkte toen nog bij de sociale dienst en werd regelmatig aangesproken door mensen in de buurt. Ooit werd er zelfs een keer ’s avonds aangebeld. Een hele grote, boze man aan de deur. Of ik wel even heel snel wilde vertellen welke klootzak hem verlinkt had waardoor hij nu gekort werd op zijn uitkering. Ik wilde daar weg en de huisjes waar we naartoe wilden, daar woonden alleen maar ouderen mensen, omdat dat tot voor kort seniorenwoningen waren. Omdat ze niet meer aan alle eisen voldeden voor het label seniorenwoning kon op een gegeven moment iedereen erop reageren. Er waren alleen twee problemen. De eerste was de inkomensgrens. We zaten er nog net onder, maar ik had een week eerder te horen gekregen dat ik een loonsverhoging zou krijgen. Dan zouden we eroverheen gaan en niet meer in aanmerking komen. Ik deed wat nog nooit eerder iemand op mijn werk had gedaan; ik diende een verzoek in om géén loonsverhoging te krijgen. Daarnaast was er nog een probleem. We hadden nog maar twee maanden. Vanaf 1 januari ging de inkomensgrens aanzienlijk omlaag en kwamen we hoe dan ook niet meer in aanmerking. We konden alleen maar hopen dat er in de laatste twee maanden van het jaar nog een huisje vrij zou komen. Er zijn duizenden huizen in Wageningen en maar een stuk of twintig van deze seniorenwoningen. De kans was nihil natuurlijk.

Maar jawel, het onmogelijke gebeurde. Begin december kwam één van de huisjes vrij en we stonden bovenaan de lijst. Nu de financiën nog. Het ging erom hangen. Er ontbrak nog een papier van de belastingdienst. Die hadden mij al wel het bedrag telefonisch doorgegeven, maar of dat genoeg was voor de woningbouwvereniging? Ik faxte de papieren door en begon te hopen, te bidden, te smeken in mijn hoofd. Aan het einde van de middag telefoon. Ze wist niet wat er mis was gegaan, maar ze had alleen maar blanco vellen binnengekregen. Of ik ze de volgende ochtend af kon geven op het kantoor. Ze moest ze voor 10:00 uur hebben. Prima. Ik de volgende ochtend naar het kantoor en wie zit daar achter de balie? De mevrouw die mijn aanvraag ging behandelen en uiteindelijk zou beslissen of we de woning zouden krijgen of niet. De receptioniste stond in de file. Ik zag mijn kans schoon en vertelde haar in het kort hoe graag ik deze woning wilde. Waarom ik weg wilde van de flat. Dat ik bij de soos werkte en dat er in onze wijk heel veel van mijn klanten woonden die zelfs aan de deur verhaal kwamen halen. Geen idee of dat uiteindelijk de doorslag gaf, maar ze ging de papieren meteen doornemen en ik zat zelfs nog in de auto toen ik een telefoontje van haar kreeg: we kregen de woning. De papieren zagen er goed uit en de belastingdienst had het bedrag bevestigd.

Ik kon wel janken van geluk. En nog steeds. Als ik bedenk wat er gebeurt was als we deze woning niet gekregen hadden… Dan hadden we of op de flat moeten blijven, maar waarschijnlijk hadden we de gok genomen en waren we gaan huren in de vrije sector. Daar ligt de huur tussen de € 690,- en € 985,-. Dan hadden we nu een enorm probleem gehad. Dat hadden we niet meer kunnen betalen. Ik geloof echt dat dit ons huisje is. Dat het zo heeft moeten zijn. Ik herinner me nog de eerste avond dat we hier zaten en Peter tegen me zei: “Dit voelt nu al meer als thuis dan de flat ooit gedaan heeft.” En ik voelde precies hetzelfde.

27. Vijf leukste YouTube filmpjes
Oh jee….. Nou, ik ga mijn best doen.

Ik hou het effe bij drie.

29. Mijn eerste baantje(s)
Krantenwijk, denk ik. Daarna nog een poosje schoonmaakwerk gedaan op scholen en vervolgens ben ik als kassière gaan werken. Eerst bij de Maxis, daarna bij de Albert Heijn. Leuke baan vond ik dat! Verder heb ik nog bij een fotograaf gewerkt, als receptioniste op een notariskantoor, in het ziekenhuis op de afdeling Cardiologie, op de administratie bij een metaalwarenfabriek, bij een hoortoestellenwinkel, aan de balie in een serviceflat voor ouderen, bij het arbeidsbureau, later CWI en UWV en als laatste bij de gemeente. Zal me niet verbazen als ik nog het één en ander vergeet. Kortom, ik ben van alle markten thuis.

30. Mijn favoriete kinderboek
Ik weet niet zo goed waar de kindertijd ophoudt, maar het boek wat direct in mijn opkomt is “Het Onzichtbare Licht” van Evert Hartman.

Zo, dat was de 30 Day Blog Challenge NL. Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend! ♥

17 thoughts on “Aan alles komt een eind

  1. Je hebt inderdaad een hoop baantjes gehad, leuk om naar terug te kijken! En wow dit moest gewoon jullie huis gaan worden, had echt zo moeten zijn! Snap dat je zo snel mogelijk weg wilde uit de flat, beangstigend als ze aan je deur staan. Fijne dag!

  2. Heerlijk, een huis dat meteen als thuis voelt! Prachtig plekje ook! En jij bent ook de enige die een 30-dagen-challenge in pakweg veertien dagen er doorheen kan jagen hè, haha. Ik ga het ook nog (een keer) doen, maar dan besef ik me op een moment als nu dat ik eigenlijk wel heel erg braaf ben hoor… ga dan wel heel erg mijn eigen weg op mijn eigen manier, maar als ik een 30-dagen-uitdaging aan ga, dan doe ik dat echt heel braaf in 30 dagen… 😀

  3. Wat bijzonder van het huis!!
    Ik vind het zo mooi altijd op de foto!

    Dat boek, het eerste boek waar ik in de brugklas een boekverslag van moest maken!

    Fijn weekend!

    x

  4. Wat leuk om te lezen allemaal, vooral je huizenverhaal. Ik was stiekem al nieuwschierig naar hoe jullie daar terecht gekomen waren;-). Zelfs je loonsverhoging ervoor opgegeven, je bent er echt voor gegaan. Dat huisje was meant to be en extra fijn nu je veel thuis bent. Hier is het erg lastig iets fatsoenlijks te vinden binnen de sociale woningbouw rekening houdend met de inkomens- en huurtoeslaggrens.

    Nog bedankt trouwens voor je mooie inspiratiekaarten gisteren, een duidelijke en zeer toepasselijke boodschap.

    Een fijn weekend!

    Groetjes,
    Alice

  5. Wat angstaanjagend dat er gewoon mensen aan je huis kwamen!! Echt superfijn dat jullie dit huis in konden zeg, zo heerlijk als je zo tevreden bent! Die kattenfilmpjes hahaha, die eerste vooral echt heel grappig. Ik wist niet dat katten bang zijn voor komkommers en courgettes 😛

  6. Wat fijn dat je jullie huisje hebt gekregen!! Kan wel vaker merken dat je daar heel blij mee bent. En aan de foto te zien. is de ligging ook echt prachtig; water en groen. Wat wil een mens nog meer? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s