Jip, Mattie & Alvin

Jip en Mattie: Who’s The Boss?


Getagd: .

jipmat

Sinds een week heb ik er een tweede cavia bij. Een jong beertje van ongeveer zestien weken. Het gaat ontzettend goed samen met Jip. Er is natuurlijk nog veel sprake van imponeergedrag, vooral van de kant van Jip, maar verder lijken ze redelijk goed met elkaar overweg te kunnen.

Mattie is schuw. Heel erg schuw. Soms vergeten we dat cavia’s wilde dieren zijn en dus bij de geboorte niet van nature tam zijn. Cavia’s kunnen tam worden, maar zijn dit in principe niet. Hoe het met Jip in het begin is gegaan weet ik niet, maar Mattie is dus echt doodsbang voor mensen. Zodra hij het geluid van voetstappen hoort, sprint hij naar een schuilplaats of kruipt hij weg achter Jip. Gisteren kreeg ik het voor elkaar om hem even te pakken, maar het arme beestje had iedere spier in zijn lichaam krampachtig aangespannen en was doodsbang. Ik heb hem maar snel weer teruggezet en de komende weken laat ik hem met rust. Ik praat tegen hem als ik eten breng en verder niet. Hij heeft veel tijd nodig om te wennen.

Maar met Jip samen lijkt het uitstekend te gaan. Jip is de baas, dat wel. Jip eet als eerste en liet Mattie in het begin geen ruimte. Ik kon niet helder krijgen of Jip alles alleen opat. Als ik erbij bleef kwam Mattie namelijk niet uit zijn schuilplaats en at hij sowieso niet. Nu lukt het in ieder geval al om de deur open te laten en zo kan ik zien of Mattie ook voldoende eten krijgt. Het gekke is dat als ik voor Mattie apart eten bij hem neerleg, hij dat in eerste instantie niet opeet. Hij gaat naast Jip zitten en pas als Jip niet meer eet, gaat hij eten. Jip is echt een vreetschuur. Die eet net zolang tot hij erbij neervalt en dat terwijl cavia’s zich in principe niet overeten. Je kan groen voer neerleggen, is het op, dan heb je te weinig gegeven. Blijft er over, dan was het teveel. Dat is wel een geruststellende gedachte, maar ik vraag me af of het bij Jip ook zo werkt.

Vechten doen ze niet. Hooguit wat haantjesgedrag en dat lijkt me gezond. Vooral Jip kan er wat van. Mattie krijgt dagelijks even de kolder in de kop en gaat dan als een bezetene door de kamer rennen. Hij springt over hokjes heen, duikt onder kussentjes door en knalt regelmatig loeihard tegen de tralies aan. Tsja, die heeft natuurlijk in de dierenwinkel ook alleen maar in een klein kooitje gezeten en die weet niet wat hem overkomt. Jip rent niet, maar is eigenlijk de hele dag buiten de kooi te vinden. Hij eet hooi op ÊÊn van de groene matten, ligt in het hondenkussen en slaapt vaak in The Green House II. Mattie slaapt bijna altijd in het originele Green House. Eerst dacht ik dat Mattie Jip verdreven had, maar dat lijkt me gezien de onderlinge machtsverhouding niet het geval. Verder zitten ze allebei graag onder het trappetje wat ik gemaakt heb zodat ze zelf de kooi in en uit kunnen. Ja, ik denk wel dat ze het naar hun zin hebben en dat het een goede zet is geweest om een maatje voor Jip te halen.

Eigenlijk had ik allang een paar mooie foto’s willen maken van beide heren, maar wat ik al zei; ik hoef maar in de buurt te komen en Mattie goes ballistic. Het is me laatst wel gelukt een filmpje te maken toen ik het nieuwe trappetje plaatste. Dat was in eerste instantie geen succes. Jip durfde de kooi niet meer uit en Mattie wilde er niet meer in. Ondertussen ligt er een stuk fleece overheen en gaat het goed. Nu kunnen ze zelf de kooi in en uit wanneer ze maar willen. â™Ĩ

 

18 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s