Persoonlijk

Wat ik echt graag zou willen


Getagd: .

guinea-pig-house-8331_1280

Er zijn een aantal dingen die ik echt heel graag zou willen. Sommige dingen doe ik al voorzichtig, anderen staan nog in de wacht. Ook zijn er dingen die ik wel wil, maar niet kan en als laatste zijn er een aantal zaken die ik altijd heb willen doen, maar waarvan ik me nu afvraag: Wil ik dat eigenlijk nog wel?

Vandaag deel ik een aantal dingen waarvan ik zeker weet dat ik ze wil én kan.

Artikelen schrijven over zelfacceptatie
Dit zit al heel erg lang in de planning, maar ik heb het tot nu toe altijd uitgesteld. Lichaamsbeleving en zelfacceptatie zijn altijd aan de orde van de dag geweest gedurende mijn eetstoornis. Ik wilde zeker weten dat ik volledig hersteld was voordat ik hieraan zou beginnen. Dat is nu zover. Ik heb destijds veel artikelen geschreven over mijn eetstoornis en mijn herstel en nu wil ik een serie artikelen gaan schrijven over de periode ná mijn eetstoornis: het accepteren van mijn lichaam op de grens van overgewicht.

Een WIA uitkering voor onbepaalde tijd
Het heeft lang geduurd voordat ik dit hardop durfde te zeggen: ik wil een uitkering. Het is voor mij niet meer mogelijk om te werken. Door de hidradenitis kan ik binnen een paar uur ziek worden. Dat maakt van mij een zeer onbetrouwbare werknemer. Vervelend voor mij, maar ook voor de werkgever. Het is niet voor niets dat ik na 8 jaar vaste dienst ontslagen ben vanwege ziekte. We hebben echt alles geprobeerd. Naast mijn chronische lichamelijk ziekte ben ik natuurlijk ook psychisch ernstig ziek. Als werken ooit weer aan de orde komt, dan zal dat in de hele, hele verre toekomst zijn en zo ver wil en kan ik nog niet vooruit kijken.

Mijn conditie verbeteren
Dit is erg moeilijk voor me en dat heeft ook weer, zoals bijna alles in mijn leven, te maken met mijn lichamelijke én psychische klachten. Er is de bewegingsangst. Die is vooral gebaseerd op mijn angst voor oordelen en kritiek wat betreft mijn lichaam. Daarnaast is er de enorme angst om ziek te worden; om ontstekingen te krijgen en vervolgens weken uitgeschakeld te zijn. Die twee hebben een geweldige wisselwerking op elkaar, omdat ik het één als excuus voor het ander kan gebruiken én vice versa. Ik ben aan het overwegen om hier een fysiotherapeut voor in te schakelen of eventueel een andere vorm van bewegingstherapie, maar ik moet nog uitzoeken of dat verzekeringstechnisch kan. Zelf betalen is geen optie meer.

Minder social media
Ik baal er stiekem van dat deze ertussen staat, maar het volgen en ontvolgen is nog steeds een ding wat me dagelijks bezighoudt. Het gaat me niet om de tijd die ik in social media steek, maar het aantal blogs en accounts dat ik volg. Er zijn behoorlijk wat accounts die mij dagelijks confronteren met dingen waar ik liever niet mee geconfronteerd wil worden. Reizen. Sporten. Depressie. Suïcide. Ze vliegen me op de meest onverwachte momenten om de oren. Ook op de momenten dat ik eigenlijk te kwetsbaar ben. Ik heb al zo vaak gezegd en geschreven dat ik hier werk van zou maken, maar ik heb het nog steeds niet gedaan. Wat houdt me tegen? Anderen voor het hoofd stoten of onbegrip.

Meer schrijven
Ja, ik schrijf al iedere dag, maar ik zou eigenlijk nog veel meer willen schrijven. Vaker ook. Meer artikelen per dag online zetten. Meer verschillende onderwerpen. Meer foto’s. Meer filmpjes. Lijkt me heerlijk. Geen idee of ik het kan. Misschien moet ik het maar gewoon gaan proberen.

Als laatste zou ik natuurlijk ook heel graag een complete cavia opvang willen runnen, maar ja, dat is gewoon écht onmogelijk. Als we kijken naar wat wel mogelijk is, wat zou jij dan heel erg graag willen? ♥

42 Comments

  • Je hebt prachtige doelen. Soms is doen ook een stap op zich. Jezelf los maken van….en verbinden met jou. Je bent goed wie je bent met alles wat daarbij hoort. Ik wens je toe dat je dat ooit mag voelen. Lieve groet Tamira ❤

  • Herken dat wel, zoveel willen. Alles gaat in stapjes. Soms niet in het tempo wat je graag zou zien, maar elke stap is er één. En het feit dat je nadenkt over wat je graag zou willen is al een begin.

    Haalbaar en mogelijk, wat ik zou willen. Bepaalde hobby’s weer oppakken, meer tijd en rust nemen om boeken te lezen, m’n kennis wat uit te breiden, meer de natuur in gaan.

    • Wat ik ook heel moeilijk vind is om mijn grenzen niet weer verder te verleggen. Ik heb het over conditie opbouwen en men gaat er dan meteen vanuit dat ik ga sporten. Dat begrijp ik wel, niemand hier bedoelt het verkeerd, maar dat is juist wat ik niet meer kan. De neiging om mezelf nu de grond in te boren is groot. Misschien moet ik mijn eigen oefening er maar eens bij gaan pakken. Ik vind het soms moeilijk om te zien hoe laag het tempo is. Maar je hebt gelijk, erover nadenken is al een begin.

  • Doelen die haalbaar zijn. Realistische doelen. Hou ik wel van. Overzicht.
    Ik hoop dat je wat conditie betreft, iemand tegen komt die je op de juiste weg kan zetten. Het lijkt mij dat, wanneer je lichamelijke conditie goed is, je bepaalde dingen beter aan kunt. En sporten geeft je geestelijk ook weer een enorme boost.

    Ik wil, net als jij, meer gaan schrijven. Nu plaats ik 1 keer per week een blog online. Om te kijken of het mij lukt om in een inspiratie flow te komen plaats ik vanaf nu bij foto’s op FB ook een mini blog. De bedoeling is om ook dit 1 keer in de week te gaan doen. Die 1 keer in de week geeft mij voldoende rust en tegelijk een leuke uitdaging 🙂
    Succes!!

  • Voor alle dingen die je hebt genoemd heb ik 1 advies: ga er voor!

    Op mijn lijstje staat ook meer schrijven en meer sporten. Meer schrijven zou misschien lukken, maar lezen vind ik ook leuk. Ik zal keuzes moeten maken. Sporten wil ik graag weer doen en zal ook wel gaan, maar ik moet er nog even naar toe groeien. Komt binnenkort wel.

    • Sporten zal het niet worden, wel een manier zoeken om te kunnen bewegen en conditie opbouwen. Al is het maar een half uurtje wandelen per dag. Ik ga snel zo jouw artikel lezen over de cavia’s 😊😊😊

  • Wat een mooie doelen. Zoals hierboven al stond, ga er voor! Waarschijnlijk zul je het meeste spijt krijgen van de dingen die je niet hebt gedaan in plaats van andersom.

  • Er bestaat een methodej waarbij je spieren gebruikte zonder echt te bewegen, ik ben vergeten hoe dat heet en waar ik dat las.

    Een voorbeeld: als je naar tennis kijkt en je op hun bewegingen concentreert en je spieren iets aantrekt en in gedachten hun bewegingen volgt gebruik je ook jouw spieren. Of als er een formule 1 auto dor de bocht gaat ga jij ook iets schuin hangen en doe je alsof je in de auto zit.
    Begrijp je basisbedoeling zo? Ik heb geprobeerd te googelen maar kan zo snel niets vinden.

  • Mooie doelen. ❤
    Lastig, maar zeker niet onlogisch dat social media voor je lastig is. Er zijn zoveel dingen die je graag zou doen, of waar je liever gewoon even niet over zou lezen die voorbij komen. Het is heel dubbel. Aan de ene kant kan ik me oprecht blij voelen voor een ander die bepaalde stappen heeft gezet oid, maar soms zit er toch ook wel jaloezie bij (hoe naar ik het ook vind om dat toe te geven).

    Het lijkt me heel mooi om de serie, of de blogs, over zelfacceptatie etc. te lezen. ❤

    Als we kijken naar wat wel mogelijk is, wat ik dan graag zou willen? Tja… Eerlijk gezegd vind ik dat een hele moeilijke. Ik zou graag weer wat meer plezier in de dag hebben. Of dat "mogelijk" is op deze manier weet ik alleen niet. Ik vind het heel moeilijk iets te bedenken dat op dit moment mogelijk is én wat ik graag zou willen. Voor nu lijkt er vooral een heleboel niet mogelijk. Dat is natuurlijk een hele negatieve insteek, maar zo voelt het nu even…

  • Hey Marion
    Mooie doelen!!
    Er is al veel gezegd erover, inderdaad stap voor stap en als jij het wilt/kunt….het zijn jouw doelen en mensen “vinden” altijd iets van anderen en wat ze doen.

    Mooi dat je schrijft “mijn conditie verbeteren” ipv “sporten”, dan kan je daar nog verder richting aangeven. Een fysio of andere hulp lijkt me niet verkeerd! Zeker omdat er ook een stukje psyche bij komt kijken.

    Ik wens je veel succes met deze doelen!!!

    Gaaf die artikelen die je wilt schrijven!

    XX

    Ps: hoe gaat het nu, zeker gezien de warmte?

    Ps1: die foto van Jip vind ik zoooo geweldig!

    • Ik ook, want ik denk dat het voor mezelf ook heel belangrijk gaat zijn. Beetje net als het laatste stuk van mijn herstel wat ik hier op mijn blog heb beschreven. Het schrijven heeft er echt voor gezorgd dat ik het laatste stuk heb gered. Ik hoop dat dat deze keer opnieuw zo zal gaan.

  • Mooie doelen. Hopelijk vergoed je verzekering de fysio of iemand anders die je kan helpen bij het verbeteren van je conditie. Misschien zou je ook één keer met iemand af kunnen spreken en een plan opstellen waarmee je aan de slag kan (als het toch niet vergoedt wordt).
    Zelf is het doel op dit moment om een balans te blijven vinden in mijn dagelijks leven en hopelijk ook snel de stap te kunnen nemen om op mezelf te gaan. Dat blijft toch wel een dingetje.

    • Dat is ook wel een goed idee, een plan opstellen. Dat kan ik misschien wel met mijn therapeute doen! Thanks! Ja, balans vinden is lastig. In mijn hoofd lukt het het vaak wel, maar in praktijk pakt het altijd anders uit. Ik hoop dat het je zal lukken op jezelf te gaan.

  • Over die fysio zou ik niet te lang nadenken – doen, gewoon! Bij ons in Vlaanderen betaalt de ‘ziekenbond’ bijna het hele zaakje terug als het op voorschrift van een dokter gebeurt.
    Met die uitkering voor een onbeperkte tijd heb ik het wat moeilijker. Ik heb een hele verklaring om dit te verdedigen, maar ik denk niet dat het gepast is om deze hier te uiten.

  • Op dit eigenste moment zou ‘k graag een paar dagen willen gaan relaxen op een andere plaats dan thuis of werk. Wat ‘k op termijn graag wil daar ben ‘k nog steeds over aan ’t nadenken. ‘k Neem m’n tijd, want overhaast beslissen is nergens goed voor.
    Succes met jouw projecten 😉

  • Lijken mij hele nuttige doelen, go for it!
    Voor mij is al best lang het doel om uit mijn werk te halen wat kan. Om op de één of andere manier aanpassingen voor elkaar te krijgen, zonder dat ik me daar eerst voor moet ziekmelden.

    • Het is eigenlijk te gek dat je je eersr ziek moet melden. Eerst soort van aantonen dat het echt niet gaat. Teniminste, zo heb ik het bij ons zien gebeuren bij iemand. Ik heb destijds geprobeerd om thuis te mogen werken. Werd helaas niet toegestaan. Zou voor mij een manier zijn om mijn werk weer op te pakken.

  • Doen wat goed voelt, niet wat een ander vind dat je moet doen. Zorg dat je met jezelf kunt leven, jezelf aardig vind en je weet al wat je grenzen zijn. Maak keuzes, soms weet je dat je last gaat krijgen, maar als het echt iets is wat je wilt, doe het dan gewoon en accepteer dat het gevolgen heeft. Zo af en toe moet je fijne dingen doen, ook al weet je dat je daarna gestraft wordt. Maar soms is het dat best waard. Succes! Liefs, Annet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s