Therapie: Keiharde woorden

maat44

Vanochtend om 8:45 uur had ik therapie. Ik was nog geen 10 minuten binnen en de tranen stroomden al over mijn wangen. Er vielen woorden. Keiharde woorden. Woorden die me zo ontzettend veel pijn deden dat ik de tranen niet meer binnen kon houden.

Het feit dat ik niet meer kan werken valt me zwaar. Ik heb altijd met veel plezier gewerkt en vond het fijn om iets voor de maatschappij te kunnen betekenen. Dat is nu voorbij. Soms ben ik dankbaar dat ik thuis mag blijven en niet meer hoef te werken, zodat ik minder vaak ziek ben en minder pijn heb. Soms echter voel ik mij ook schuldig dat ik niet meer kan werken. Dat was de afgelopen dagen het geval. Het was een zware week. Toen mijn therapeute ook nog eens onderstaande woorden tegen me zei, brak ik.

Kan je echt helemaal niet meer werken dan? Niet eens een uurtje per dag? Dat moet toch kunnen? Waarom niet? Voorheen werkte je toch ook 40 uur in de week? Toen was je toch ook ziek? Waarom kan dat nu ineens niet meer? Je bent gewoon zwak. Een slappeling. Een aansteller. Het valt allemaal best mee met die ziekte van jou. Je maakt het allemaal veel erger dan het is. Je kan best werken. Je wil gewoon niet.Β 

De woorden sneden door mijn ziel. Mijn lichaam kromp ineen. Hoe kon ze dit tegen mij zeggen? Hoe kon ze zo hard zijn tegen mij? Ze weet toch dat ik altijd mijn best heb gedaan? Dat ik acht jaar lang alles op alles heb gezet om mijn baan te kunnen behouden? Hoe kon ze zo vreselijk hard zijn?

Door mijn tranen heen kijk ik haar aan. Haar blik is meelevend. Dan kijkt ze naar het papier waar de woorden opstaan die ze net aan mij voorlas. Mijn woorden. Mijn eigen keiharde woorden. β™₯

About the Author

Posted by

69 Reacties

Lieve Marion, wat heb je dit aangrijpend geschreven. Ik wou dat ik je een dikke knuffel kon geven en troosten. Zo confronterend om je eigen woorden terug te horen. Ik ben er helemaal stil van. Sterkte vandaag om dit te verwerken.

Wat een prachtig kwetsbaar blog. Ga je hem ritueel verbranden…deze woorden? En dan een nieuwe schrijven met daarin het tegenovergestelde? Dat zou mooi zijn en je eerste stap naar doen in gang zetten. Elke dag voordat je met de nieuwe dag begint als affirmatie totdat het ook in je hele mind ok is. Liefs Tamiraxx ❀

met de herkenning ben je volgens mij druk bezig….de erkenning kun je in gang zetten met die affirmatie die je opschrijft, daarmee zet je het verwerken in gang. Het is onlosmakelijk met elkaar verbonden en staat niet op zich en in tijd. Neem de tijd voor alles wat je doormaakt en door voelt…om te healen, dat heel zeker. Succes en sterkte!

Liefste Marion

Niet leuk om te horen 😦 ik dacht dat therapie net bedoeld is om vooruit te geraken. Die woorden krijg ik ook iedere dag in mijn hoofd, maar vanuit mezelf. Ik wou dat ik je een knuffel kon geven xxx
Tom

OOH man ik schrok me wezenloos, ik dacht wat is dit nou?
maar toen ik het slot las kwamen de tranen .
Wees een beetje lief voor jezelf vrouwtje XX

Dat was zoals je er toen over dacht. Nu is dat toch veranderd? Zie hoeveel verder je dan bent gekomen en dat je het nu wel kan accepteren dat je niet meer werkt.

Ohhhh sorry zo las het helemaal niet. Omdat je gisteren over acceptatie van niet meer kunnen werken had geschreven was dat mijn indruk, en ik was niet de enige.
Het klonk echt alsof je dat tijdje geleden had gezegd.

Je bent met jezelf alweer veel verder dan toen je die harde woorden opschreef. Dat besef je denk ik ook.
Je bent jezelf aan het confronteren en daarna relativeren. Ik wens je alle kracht die daarvoor nodig is. Want zwaar is het!
Liefs van Anke

wat heeft het veel tijd nodig he… lange adem. Elke keer weer opnieuw de confrontatie met jezelf aan gaan. Maar je doet het wel en je komt er ook. Mooi mens ❀

Het is echt iedere keer maanden doen over twee stapjes en dan altijd weer even één terug. Mensen snappen soms niet waarom ik het over jaaaaaren heb, maar dit is de reden waarom. Deze keer geef ik alleen niet meer op. Niet meer terug de es in. Doorgaan doorgaan doorgaan, ookal duurt het nog 20 jaar. Ben blij dat ik jullie heb. πŸ˜™

Iedereen die zo’n pad heeft bewandeld weet dat het met heel veel hobbels gepaard gaat. Het is niet de makkelijkste maar wel de meest bestendige manier… en hier spreekt iemand die ook al 10 jaar bezig is πŸ˜‰

We zijn altijd het strengst voor onszelf maar in je eigen hoofd klinkt dat niet zo. Goed dat je het eens hebt moeten horen. Hopelijk kan je ooit antwoorden dat het totaal niet waar is.

Confronterend Marion door je woorden herhaald te horen worden door je therapeut! Waarom zo streng voor onszelf? Het blijft moeilijk om zelfliefde aan onszelf te geven! En iets betekenen voor de maatschappij kan je ook anders en klein aanpakken als je eraan toe bent.
Zelf wilde ik ook altijd voor een ander iets betekenen maar kijk wat een aanslag het is geweest op mijn lichaam en geest. 2 bedrijfsongevallen gehad, burn-out maar nu denk ik aan mezelf en stap ik uit de zorg! Ik kan op een andere manier ook iets betekenen maar ik zit nog middenin de zoektocht!
Dikke knuffel!

Daar hebben we het inderdaad de rest van de sessie over gehad; wat ik nog wel kan doen om me nuttig te maken en dat zijn nu eigenlijk al voldoende dingen. Zelf het zorgen voor mijn cavia’s is er één van. Ik hoop dat jij ook mooie mogelijkheden tegen gaat komen tijdens je zoektocht. De mooiste is in ieder geval al onderweg. πŸ˜™

Wat fijn dat je meteen samen hebt gekeken naar wat dan wel! Groots denken is nergens voor nodig, begin inderdaad klein. Ja die kleine zal ook veel doen voor wat ik nodig ga hebben in het werk. Teveel uitdagingen zijn echt niet meer nodig!

Wat raakt dit me weer, zoals veel van wat je schrijft! Terwijl ik las dacht ik: als iemand dat tegen mij had gezegd had ik weg willen lopen. En dan lees je ineens dat het je eigen woorden zijn. Kun je nagaan hoe hard je, ja, hoe hard wij tegen onszelf kunnen zijn. Daartegenover staat dat ik het weer ijzersterk van je vind dat je jezelf hiermee confronteert. Ik hoop dat dit voor jou een stap is naar meer zachtheid voor jezelf…

Het was zo’n goede oefening. Het feit dat ik dit niet zou pikken als iemand dat tegen mij zou zeggen, maar ik zeg het wel tegen mezelf? Het was meteen helder voor me. Dit was echt wel een doorbraak. Daarom heb ik het ook meteen bij thuiskomst zo beschreven. Als ik ooit weer twijfel, lees ik dit door en dan weet ik het weer.

Doet me denken aan de opdracht van het (ver)oordelen naar jezelf toe. Op een slechte dag is dit precies wat ik tegen mezelf zou kunnen zeggen. Heel confronterend is het he. Vooral als iemand anders het dan voorleest.

Je werkt nu ook, maar op een andere manier. Aan jezelf. Wees lief voor jezelf. X

Klopt. Volgens mij zei ik het al ergens tegen je dat ik mijn eigen opdrachten er eens bij moest pakken. Ik was weer genadeloos de afgelopen dagen. Ja, dat is ook zo; ik werk nu aan mezelf. Dank je wel. X

Herkenbaar! Door de jaren heen heb ik tegenslagen gekend en de laatste paar jaar kies ik steeds meer voor mijzelf en mijn gezondheid.
Helaas zijn wij altijd hard voor onszelf en heel meelevend voor een ander.
Je hebt nu volgende stap genomen door dit te herkennen.

In mijn ogen ben jij helemaal niet zwak.
Ik vind jou namelijk een kick ass dame. Je schrijft over zaken die heel gevoelig liggen, wie durft dat nog aan tegenwoordig?
En je durft het gevecht met jezelf aangaan.
Ik neem mijn petje voor je af.

Ik dacht eerst dat je met een geschifte therapeute te maken had…
Dat het je eigen woorden waren bewijst hoe moeilijk je het hebt met je situatie, hoe hard je het anders zou willen, maar de wind zit niet mee.
Je hersenen vechten tegen elkaar, wat niet slecht is in de aanloop naar een langzaam herstel.

Wat goed hoe je therapeut je confronteeerde met je eigen bestraffende kant. Dit moet wel heel confronterend zijn geweest mar het is ook een goede manier om je ertegen te verzetten.

Ik werd echt boos. En verdrietig. Ik zei tegen haar hoe erg het was om dit tegen iemand te zeggen. Ik besef nu wat ik doe, dat het niet okΓ© is en nu ik dat besef kan ik het gaan veranderen. Dit was echt een briljante zet van haar.

Ik kan mij voorstellen dat de woorden van de therapeut hard aankwamen. Woorden die je immers zelf schreef. Je bent veel te hard voor jezelf, dacht ‘k toen ‘k dit las. Zo denk ‘k er nu nog steeds over. Ik wou dat ‘k wist hoe ‘k je moest doen beter voelen, maar mssn helpen wij (lezers) jou meer dan we denken πŸ™‚

Heftig en moeilijk ook de periode waar je in zit. Rouwen en verwerken, hoe fijn t ook is dat je de ruimte hebt om thuis te zitten, neemt niet weg dat je t anders zou willen.

Sterkte met verwerken.
En ik hoop dat in de komende tijd stukje bij beetje de woorden vervangen kunnen worden voor milde woorden en respect.

xx

Wat enorm heftig. Je eigen woorden kwamen zo keihard binnen. Ik hoop zo dat je milder naar jezelf kan worden. Woorden als liefde en respect komen in mijn gedachten

Inderdaad het is een lang proces. Iets dat zo lang bestaat, dat heeft tijd nodig

Heel veel sterkte.

Ik hoop dat deze sessie (hoe zwaar ook) weer iets geopend heeft

Bijzonder ook dat je toen zei jouw woorden herhaalde, niet door had dat het jouw woorden waren. Zo diep kan het zitten, dat je niet eens door hebt hoe negatief je tegen jezelf bent…Confronterend, pijnlijk, en een eye-opener.
Sterkte Marion! β™₯

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Pinkgbacks & Trackbacks

%d bloggers liken dit: