Kladbloggen

Mijn steun en toeverlaat is jarig


Getagd: , , .

vlag

Het is weer zover! Peter is vandaag jarig! Nu boeien verjaardagen ons op zich helemaal niet zoveel, maar het is altijd een hoop gedoe met die psychische stoornissen van mij. Vandaag ga ik dan ook voor het derde jaar op rij het huis ontvluchten. We maken er maar een fijne shopmiddag van.

Voor diegene die mijn blog nog niet zo lang volgen en nu met รฉรฉn opgetrokken wenkbrauw naar het scherm zitten te kijken: ik heb een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis en sociale angst. Sociale angst, ook wel sociale fobie genoemd, kennen veel mensen wel, maar OPS is wat minder bekend.

Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis is een persoonlijkheidsstoornis die zich kenmerkt door geremdheid en het gevoel minderwaardig te zijn. Tevens zijn mensen met OPS meer dan normaal gevoelig voor kritiek of een negatief oordeel. Mensen met deze aandoening beschouwen zichzelf als sociaal ondergeschikt of onaantrekkelijk. Ze hebben behoefte aan sociaal contact, maar vermijden dit uit angst om afgewezen te worden. De stoornis openbaart zich doorgaans in de vroege volwassenheid. Naar men aanneemt is de oorzaak afwijzing door ouders of leeftijdsgenoten (bv. pesten) in de vroege jeugd.

Het ontwijken kan je echt letterlijk nemen. Ik ontwijk alles waar ik angst voor heb, zo ook de visite die vanmiddag komt, in dit geval mijn schoonouders. Mijn schoonvader zie ik heel af en toe. Die komt iedere dinsdag en als ik me heel erg goed voel, durf ik het aan om erbij te blijven. Mijn schoonmoeder heb ik ondertussen al meer dan twee jaar niet gezien. De afgelopen twee jaar heb ik tijdens therapie enorm lang geoefend met exposure. Exposure wil zeggen dat je je blootstelt aan situaties waar je angst voor hebt, zoals bijvoorbeeld bezoek krijgen. Na twee jaar lang oefenen heb ik nu, samen met Peter en mijn therapeute, besloten dat het welletjes is. Wat ik nu kan, kan ik en de rest is jammer maar helaas. Mijn angstaanvallen zijn zo heftig dat ik op die momenten niet voor mezelf kan instaan. Ik wil niet in een opwelling, want dat is het dan, mezelf iets aandoen, terwijl dat op een hele eenvoudige manier voorkomen kan worden.

Vanmiddag ga ik dus op mijn gemakje even de stad in. Ik ga mezelf verwennen met een paar Yankee Candle waxtarts. Daarna rustig even naar de Welkoop om hooi te halen voor de cavia’s. Misschien nog even bij het water zitten en dan wachten op het telefoontje van Peter dat zijn ouders weg zijn en ik weer naar huis kan komen. Het blijft confronterend om dit zo op te schrijven, maar aan de andere kant ben ik gezegend met deze lieve man die zo ontzettend veel voor me doet, met me meedenkt, meeleeft en er altijd voor me is. โ™ฅ

79 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s