Geen reacties op je blog

home-1397301_1280

Op mijn andere blog, Manjusha, staan al een poosje de reacties uit. Nu kreeg ik de vraag van één van mijn lezers waarom ik dat heb gedaan. Is het niet juist de interactie met je lezers wat het bloggen zo leuk en bijzonder maakt? Mijn antwoord daarop is ja én nee.

Ja, de interactie met je lezers is inderdaad één van de dingen die het bloggen zo bijzonder maakt. Ik heb een aantal lezers en lezeressen waarbij ik het gevoel heb dat we elkaar al jaren kennen. Dat we veel meer zijn dan twee mensen die af en toe een reactie achterlaten op elkaars blog. Bij een aantal mensen is dat ook zo en dat is geweldig mooi!

Maar, zonder de personen die ik hierboven bedoel tekort te doen, schrijven is pas echt de reden waarom ik blog. Als ik in de ochtend wakker word jeuken mijn handen. Dan wil ik zo snel mogelijk mijn bed uit, koffie zetten en schrijven. Schrijven, schrijven, schrijven. Het liefst de hele dag door. Echter….

Dat kan natuurlijk niet. Je moet wel iets zinvols schrijven. Het moet wel ergens over gaan. Er mogen geen schrijffouten in zitten. Een artikel moet minimaal 500 woorden bevatten en liever niet meer dan 800. Oh, en vooral de afwisseling erin houden. Men zit niet te wachten op drie depressieve artikelen achter elkaar, ongeacht of jij nu wel of niet drie dagen achtereen depressief bent.

Dat.

En niet alleen dat, dan komen ook nog eens de reacties. Mensen die het met je eens zijn. Mensen die het niet met je eens zijn. Mensen die je wijzen op schrijffouten. Mensen die van alles van je artikel vinden. Of nog erger, van jou. Mensen die, bedoeld of onbedoeld, compleet misplaatste reacties achterlaten. Mensen die ten onrechte conclusies trekken zonder verdere vragen te stellen. Mensen die niet beoordelen, maar direct veroordelen.

Oordelen. Beoordeeld worden. Veroordeeld worden. Het loopt als een rode draad door mijn leven. Zo erg zelfs, dat het zeer traumatische vormen heeft aangenomen. Precies daarom is het zo bevrijdend voor mij om een blog te hebben waar men niet op kan reageren. Dan hoef ik even niet bang te zijn voor het oordeel van een ander. 

35 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Emily schreef:

    Ja, heel begrijpelijk, en ook heel goed dat je op die blog daarvoor gekozen hebt. Manjusha is van jou, en alleen van jou. Het is al heel wat dat je anderen een kijkje laat nemen. 🙂

    1. Marion schreef:

      Dank je wel, Emily. Fijn dat je het begrijpt.

  2. Rob Alberts schreef:

    Ik geloof niet dat ik jouw andere blog ken.
    Vriendelijke groet,

    1. Marion schreef:

      Dat zou me niet verbazen. Denk dat het aantal volgers op Manjusha op één hand te tellen is. Misschien mag het niet eens de naam blog dragen 😉

  3. levelieze schreef:

    Ik reageer op een blog als teken van appreciatie voor wat de blogger heeft geschreven. Of om mijn input te geven over iets. Bij sommige mensen is zo’n input enkel kritiek en daar doe ik niet aan mee. Als ik niks zinnigs te zeggen heb, dan reageer ik gewoon niet.

    1. Marion schreef:

      Er is inderdaad een groot verschil in reageren. Poeh hé!

  4. marielle schreef:

    Hey Marion
    Ik kan het me helemaal voorstellen!
    Het is wel heel naar, dat oordelen en het veroordelen en de dingen in je verleden.

    Ik ben blij dat je zoveel haalt uit het schrijven (geweldig lijkt me dat, dat je steeds wilt en kunt schrijven!) en ik hoop dat je dat vooral kunt blijven doen!

    Geniet maar van je mooie blogs!

    xx

    1. Marion schreef:

      Ik had nooit gedacht dat het uiteindelijk zoveel zou betekenen, maar des te mooier is het. X

  5. Lieneke schreef:

    Precies. Juist als iets gevoelig ligt voor je is het fijn als je een plekje hebt waar je helemaal jezelf kunt zijn en kan delen wat je wil, zonder dar je “bang” hoeft te zijn voor reacties. Een veilige plek.

    1. Marion schreef:

      Precies dat ja. 😙

  6. chucky1012 schreef:

    Ik ben het helemaal met je eens…..
    Jouw blog zijn top en jij schrijft zo goed…..
    Je hebt gelijk.
    Weet dat een goed besluit had genomen…..

    Fijne avond en trusten…..

    Xoxo

  7. Rianne schreef:

    Ik heb laatst inderdaad een kijkje genomen op je andere site en eigenlijk geeft het je site ook gelijk een heerlijke serene rust zonder reacties. De tekst, liedjes, foto’s of spreuken komen mooi tot zijn recht en geven een beeld weer van hoe jij je op dat moment voelde, op het moment dat je het plaatste. En het is niet aan een ander om daarover te oordelen of veroordelen, maar omdat helaas veel mensen het vaak nodig vinden om te reageren, begrijp ik je keuze om juist die site vrij te houden van reacties, het versterkt je site en ik vind hem erg mooi 🙂 groetjes Rianne

    1. Marion schreef:

      Wauw, dank je wel, Rianne! Dit vind ik echt heel erg mooi gezegd. Dank je! X

      1. Rianne schreef:

        Heel graag gedaan 🙂 ik vind deze site ook heel fijn om te lezen, want je schrijfstijl is puur en daar houd ik van. En je andere site blijft dus puur, omdat er geen reacties bij komen 🙂 Alhoewel ik het hier wel leuk vind om af en toe te kunnen reageren 🙂

  8. iertjeblog schreef:

    Ik vind het mooi dat je het zonder reacties doet al merk ik soms dat ik dan zoek hihi maar gewoon doen wat jij wilt het is jou blog

    1. Marion schreef:

      Haha, ja dat snap. Zal vast vanzelf wennen. X

  9. els schreef:

    Fijn dat je op je andere blog echt een plekje voor jezelf het gecreëerd :-). En jezelf daar zo prettig bij voelt. X

  10. Mooie uitleg! Ik begrijp inderdaad goed dat je een plekje wilt waar je je gedachten en gevoelens kwijt kan zonder dat iemand anders daar iets van vindt. Fijn dat je deze manier hebt gevonden!

    1. Marion schreef:

      Dat is het exact. Wauw, ik ben zo blij dat iedereen het begrijpt. Dat doet me dan weer goed. Thanks.

  11. Ilse schreef:

    Begrijpelijk dat je op dat blog dan geen reacties toelaat.
    Maar ook wel leuk dat het hier nog wel kan, hoor. 🙂

    1. Marion schreef:

      Oh ja! Ik zou er niet aan moeten denken om helemaal nergens reacties te krijgen! Dit is wel zo gezellig 🙂

  12. Nog niet zo lang geleden dacht ik ook een weblog te starten rond een onderwerp dat me intrigeert. Gewoon om mijn mening hierover eens kwijt te raken, maar dan ook zonder commentaren te moeten krijgen/beantwoorden. Net als ik geblinddoekt op het podium van een theater zou staan, met een publiek wiens handen vastgebonden zijn en hun mond dichtgeplakt. Misschien komt het er eens van…

    1. Marion schreef:

      Het is wel prettig moet ik zeggen. Heb er nog geen moment spijt van. Hou me op de hoogte als je wilt, mocht het ervan komen. Ik lees graag mee.

      1. Vooral prettig in de wetenschap dat je een andere blog hebt waar wél interatief wordt gewerkt.
        Ik weet niet eens of het onderwerp je zou interesseren – ik hou die tweede blog nog in beraad…

  13. Koen schreef:

    Kan het me goed voorstellen, door je verleden. Ik vind dat je goed schrijft en het leuk om je blog te volgen. Waarom de 500-800 woorden regel?

    1. Marion schreef:

      Geen idee, Koen! Heb ik ooit een keer ergens gelezen dat dat het fijnste is om te lezen. Niet te kort, niet te lang. Ik heb me er nog nooit aan gehouden in ieder geval. Fijn dat je het begrijpt. Ik had niet verwacht eigenlijk dat veel mensen er begrip voor zouden hebben. Dat is echt fijn om te lezen.

  14. Anita | Mindjoy schreef:

    Reacties zijn inderdaad niet altijd nodig. Als jij iets de wereld in wil gooien zonder allerlei meningen naar je toegegooid krijgen is dat je goed recht. Ik zie het vooral op informatieve blogs dat de reacties uitstaan en er dus geen interactie volgt.

  15. Sabine schreef:

    Zelf vind ik reacties superleuk, maar ik snap helemaal waarom hij hier voor hebt gekozen. Over iets heel persoonlijks schrijven maakt je kwetsbaar en daar maken sommige mensen gebruik van. Dan is dit dus dé oplossing 🙂

  16. Sara schreef:

    Wat goed dat je die bewuste keuze hebt gemaakt om een blog te starten waar geen reacties op geplaatst kunnen worden. Als dat zo bevrijdend voor je voelt dan doe je daar heel erg goed aan en het is belangrijk om goed naar jezelf te luisteren en dicht bij jezelf te blijven. En juist omdat oordelen, beoordeeld worden en veroordeeld worden als zo’n rode draad door je leven heen loopt, vind ik het ook ontzettend moedig dat je op mijnkladblog.nl andere mensen juist wel de kans geeft om te reageren en daar vervolgens zelf weer altijd op een – in mijn ogen – fijne en respectvolle manier op reageert. Beide blogs en beide keuzes die bij jouw blogs horen zijn top. Krachtig van je Marion!

    1. Marion schreef:

      Wauw, Sara, wat een superlieve en fijne reactie. Thanks! XX

  17. Kimberly schreef:

    Hele begrijpelijke redenen om geen reacties te willen.
    Wel leuk, dat je het dan hier wel wilt 🙂
    Liefs Kimberly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.