Een middagje hel

headerfm

Vandaag tussen 12:00 en 18:00 uur zou er een mannetje komen om ons gasfornuis te repareren. Was ik even zomaar vergeten dat ik een angst- en ontwijkende persoonlijkheidsstoornis heb. Deze dag verliep dan ook compleet anders dan verwacht.

Vanochtend vroeg was er nog niets aan de hand. Zoals gewoonlijk begon ik met een kop koffie om even rustig wakker te worden. Daarna de cavia’s. Het is maandag en op maandag geef ik de caviakamer altijd een grote beurt. Alles gaat de kamer uit, het hok gaat leeg en de cavia’s mogen even in de woonkamer. Dat vinden ze overigens helemaal niet leuk, maar dat terzijde. Dan ga ik vegen, dweilen, alles schoonmaken en de hele boel weer opbouwen. Dan mogen de cavia’s de kamer weer in en dat is altijd feest.

Jip is de rust zelve, die vind het allemaal wel best, maar Mattie gaat altijd even helemaal los.

Om 10:00 uur stap ik op de fiets. Het was echt superlekker weer. Ik moest bij de huisarts een labformulier halen en daarna naar de apotheek. Bij de huisarts hing een briefje op de deur: herfstvakantie. Ja, daar had ik even geen rekening mee gehouden. Volgende week maandag weer terug. Oké, dan maar een week later bloedonderzoek. Door naar de apotheek. Daar was ik direct aan de beurt. Ook een unicum. Ik kreeg mijn medicijnen mee, sprong weer op mijn fiets en ineens leek het alsof ik door een soort gelei heen moest. Alles werd zwaar. Mijn lichaam voelde zwaar. Mijn knieën begonnen pijn te doen. Mijn oren begonnen te suizen. Er stond zelfs een dun laagje zweet op mijn voorhoofd. Dit ging niet goed.

Uiteindelijk ging het wél goed, ik bleef overeind, maar leuk was anders. Thuis meteen een kop thee gezet, boterham erbij en wachten tot ik me beter zou voelen. Dat gebeurde echter niet. De spanning liep alleen maar verder op. Hoe dichter we bij de 12:00 uur kwamen, het tijdstip waarop de reparateur kon komen, hoe erger het werd. “Waarom kijk je om de vijf minuten op je telefoon?” vroeg Peter. “Omdat die gast ook nog eens van tevoren zou bellen! Fucking twee stressmomenten! Wat is dit allemaal voor klotegezeik!!!!” Ik was zelf nog verbaasder dan Peter. Ik had absoluut niet door dat de spanning kwam doordat er iemand langs zou komen. Ineens kwamen de herinneringen weer terug. Een half jaar geleden waren al mijn dagen zo. Of er nu wel of niet iemand langskwam, ik leefde continue in angst. Als er vervolgens daadwerkelijk iemand langskwam of langs wilde komen, dan brak de paniek uit. Ernstige, zeer ernstige paniek, die er regelmatig voor zorgde dat ik me niet meer kon beheersen en dingen kapot ging maken. Vreselijke herinneringen.

Ik heb een angst- en ontwijkende persoonlijkheidsstoornis en die diagnoses heb ik niet voor niets. Dat bleek vandaag wel weer. Ik ben behoorlijk geschrokken van hoe ik reageerde en ik besef me nu hoe extreem ik mijn leven aangepast heb om te kunnen leven zoals ik nu leef. Iedere dag moet voor mij volgens een vaste planning verlopen. Ik ontwijk en vermijd alles wat paniek kan veroorzaken en dat maakt mijn leven een stuk aangenamer. Ik kan heel erg goed omgaan met mijn stoornissen en beperkingen, dat is me vandaag wel duidelijk geworden. Ik hoop dan ook uit de grond van mijn hart dat ik de mogelijkheid zal blijven houden om op deze manier te leven, want mensen, het was vanmiddag echt weer even terug naar de hel. De hel die ooit voor mij het dagelijks leven was.

Om 15:15 uur ging de telefoon. Het ontploffingsgevaarbestrijdende mannetje zou toch niet komen vandaag. Het hoe en waarom wist de meneer aan de telefoon ook niet. Of hij voor woensdag een nieuwe afspraak in kon plannen? Weer tussen 12:00 en 18:00 uur? Ja, maar natuurlijk kan dat, meneer. Geen enkel probleem… ♥

About the Author

Posted by

15 Reacties

pfew Marion wat onwijs naar voor je!
Lijkt me echt zwaar!

Wat bouwt die spanning zich snel op als je kijkt naar vanmorgen! Jammer dat je nu weer moet wachten op die man.

Sterkte ermee!

Overigens kan ik de video niet bekijken.

xx

Wat naar zeg die ervaring… dan kan het ook maar beter zijn dat die man gewoon was gekomen dan ben daar iig maar meteen vanaf. In ieder geval een geweldig filmpje van de cavia’s. Dat geluid vind ik altijd zo leuk om te horen!

Dat is heel jammer dat die ervaring niet tot een volgende keer minder is omdat je je bewust bent van je beperkingen en het wat accepteert dat het er is.

Ik heb ook moeite met mensen in huis die ik niet ken, ook vaak met mensen die ik wel ken.
Ik ben gespannen tot diegene er is.
Het verpest mijn dag.
Nu helpt het ook niet mee dat ik er te moe voor ben.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: