Kladbloggen

Ik stop met NaNoWriMo


notepad-691250_1920

National Novel Writing Month. Ik stop ermee. Ik wist het meteen toen ik vanochtend wakker werd. Het is niet dat ik denk dat ik het niet haal, maar het valt precies samen met het 13 Manen project. Dat raakt nu volledig ondergesneeuwd en dat vind ik zo zonde! Knoop doorgehakt.

30 oktober 2016 begon De Grote Cyclus. Ik heb één keer gemediteerd. Ik heb één keer mijn gedachten opgeschreven en daarna ging al mijn aandacht uit naar NaNoWriMo. Te jammer. Ik had me echt verheugd op het leven volgens het ritme van de natuur en nu gooi ik zo de eerste maand in de prullenbak. Het lukt me niet om het allebei te doen en als ik dan moet kiezen, dan kies ik voor het 13 Manen project. NaNoWriMo krijgt volgend jaar weer een kans. Overigens ga ik wel gewoon verder werken aan mijn boek, want ik vind het best wel leuk, maar het streven om het boek deze maand af te krijgen is wat mij betreft van de baan.

Wat ben ik stiekem blij dat het vandaag gewoon 4 november is en niet dé 4 november waarop Jip geopereerd moet worden. Ik hoop echt dat ik de juiste beslissing heb genomen. Voor nu voelt het in ieder geval aan als de juiste. Het gaat ook steeds beter met Jip en Mattie. Waar ze voorheen niet samen op één dekentje konden liggen, zag ik ze gisteren voor het eerst naast elkaar liggen. Ze lagen nog net niet tegen elkaar aan, maar Mattie kon eindelijk voor het eerst ook echt liggen. Voorheen bleef hij altijd waakzaam overeind zitten als hij op hetzelfde dekentje als Jip zat. Hij wist waarschijnlijk dat hij binnen no time een snauw zou krijgen dat hij moest wieberen. Leuk om te zien dat het nu steeds beter gaat.

De eerste oliebollenkraam is gesignaleerd hier in Wageningen. Ik ga binnenkort snel een oliebol halen. Zo ontzettend lekker! Zonde dat ik me die dingen al die jaren ontzegt heb.

Vanaf nu plan ik helemaal niets meer. Geen NaNoWriMo, geen plogweek, geen operaties voor cavia’s. Aan alles komt een vervroegd einde of het wordt van tevoren geannuleerd. Soms voel ik me ergens bevoorrecht dat ik die mogelijkheid heb om iedere dag te doen waar ik zin in heb. Gelukkig realiseer ik me al snel wat daar tegenover staat; heel veel ziek zijn en heel veel psychische problemen. Dat is het absoluut niet waard natuurlijk, maar het is wel een feit dat ik binnen mijn beperkingen veel vrijheid heb. Er is niets mis mee om daar dan in ieder geval maar flink mijn voordeel mee te doen. Zo ga ik vandaag ook niet ploggen. Het is gewoon teveel die foto’s maken, bewerken en ’s avonds nog een artikel in elkaar zetten. Ik heb nog steeds die ontsteking onder mijn rechter oksel en die heeft rust nodig. Heel veel rust. Geen foto’s dus.

Ik ga vandaag niets noemenswaardigs doen. Beetje cavia’s kieken, een paar boodschappen doen en verder heel veel liggen. De pijn bovenin de buik is dusdanig dat ik niet eens een fatsoenlijk hemdje aan kan, laat staan een beha. Ik verdraag op deze dagen niets rondom mijn maag en buik. Liggen is het enige wat de pijn vermindert. Dat gaan we dan ook maar doen.

Ik wens jullie een fijne vrijdag. Bijna weekend, mensen! ♥

15 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s