Keuzes maken, afscheid nemen en nieuwe boeken

autumn960

Wat een dag gisteren. Die gekke Trump. Met zijn grote bek en dan ineens met een heel beschaafde speech komen. Dat had niemand verwacht. De Republikeinen in de zaal ook niet. Het bleef regelmatig angstvallig stil. Maar goed, dit artikel gaat NIET over Trump.

Gisteren was zo’n dag dat je weer even met de neus op de feiten werd gedrukt. Dat je je realiseert dat alles mogelijk is. Zowel in positieve als negatieve zin. Morgen kan alles anders zijn. Misschien vandaag al. Er kan zomaar iets gebeuren waardoor alles verandert en daarom kan je maar beter gewoon doen waar je zin in hebt. Waar je behoefte aan hebt. Omgaan met de mensen die op dezelfde lijn zitten en je positieve energie geven. In het 13 Manen project zijn we op dit moment op De Weg van de Keuze. We kijken wat we echt graag willen en wat en wie we daarvoor nodig hebben. Wat nemen we mee en waar nemen we afscheid van?

Zo maakte ik gisteren de keuze om uit een groepsapp te stappen. Tijdelijk of misschien wel voorgoed. Niet omdat ik er genoeg van heb, absoluut niet. Ik ben gek op die meiden, maar het is me op dit moment teveel. We kunnen alles bij elkaar kwijt en dat resulteert soms in een berichtenaantal van over de 200 in een paar uur tijd. Ik weet dat ik het niet allemaal hoef te lezen, maar ik doe het toch. Daarom hakte ik gisteren de knoop door. Ik stap even uit de groep en het feit dat ze dat allemaal begrijpen is zo ontzettend fijn. Dat zijn mensen waar je echt iets aan hebt. Daar ben ik dankbaar voor.

Dan afscheid nemen van mensen waarmee je continue op een andere lijn zit. Die je altijd tegen de haren instrijken zelfs al zijn ze het met je eens. Gewoon om een punt te maken. Nee, is niet nodig. Afscheid nemen van mensen die keer op keer je energieniveau naar beneden halen. Afscheid nemen van mensen waar je simpelweg geen prettig gevoel bij hebt. Je kan het nu eenmaal niet met iedereen eens zijn. Met sommige mensen is dat geen probleem, met anderen wel. Daar kun je dan maar beter afstand van nemen.

Eerder deze week voelde ik ineens weer de behoefte om wat uitdagingen aan te gaan. Ik had een aantal vragen aan iemand die een mooi project voor Kerst gaat opzetten. Ik stuurde hem een mail en zijn reactie was: “Misschien is het handiger om even te bellen?” Er gingen direct allerlei alarmbellen af in mijn lichaam. Toch zei ik geen nee en liet het telefoongesprek doorgaan. Het ging redelijk goed. Ik kan me niet alles meer herinneren van het gesprek, maar Peter was erbij en ook hij bevestigde dat het goed ging. Daarnaast heb ik gisteren een afspraak gemaakt met iemand die ik van het eetstoornisforum ken. We gaan dinsdag lunchen in Arnhem. Voor ons allebei een uitdaging, maar we hebben er ook allebei heel veel zin.

Gisteren zette ik uiteindelijk alle social media uit en ging fotograferen. Ik maakte een paar nieuwe headers voor mijn blog, ging verder met het bedenken van de december 2016 photochallenge voor instagram en werd lid van een online bibliotheek. Ik begon in het boek Vrij van Marnix Pauwels en Loze Ruimte van Georgina Verbaan. Die laatste is echt om je ziek te lachen. Het boek ligt vanaf volgende week in de winkel. Als je een beetje dezelfde soort humor hebt als ik, je niet bang bent voor een scheldwoord hier en daar, dan zou ik hem nu direct op je verlanglijstje zetten voor Kerst of Sinterklaas. Wat een lachkick. Even een stukje.

Georgina heeft vroeg in de ochtend een afspraak en heeft daarom om 6:15 uur een taxi bestelt. Taxichauffeur Henk maakt de fout om heel erg op tijd te zijn en belt al om 6:08 uur bij haar aan.

“Goeiesmorgens! Ik ben Henk.”
“Oh ja, Henk?” blafte ik en er vloog wat gal uit mijn keel op zijn gezicht. Het siste, en er kwamen kleine wolkjes van de brandpuntjes die het bittere vocht in die olijke pleuriskop had gevreten. “Goeiesmorgens? Vind jij dat normaal Nederlands, Henk?”

Vervolgens vermoordt ze Henk, hangt zijn lijk over het tuinbankje van de buurvrouw en pakt zijn taxi. Want dan rijdt ze liever zelf, als het verdomme allemaal zo moet.

Ja, dit is mijn boek. Dit is mijn humor. Ik was meteen verkocht. Loze Ruimte van Georgina Verbaan. Aanrader wat mij betreft. Het boek Vrij van Marnix Pauwels is een heel ander soort boek. Het gaat onder ander over het feit dat we geen controle hebben over ons bestaan. Dat ‘loslaten’ en ‘accepteren’ geen handelingen zijn. Hoe weerstand tegen wat ons overkomt alles duizend keer erger maakt. Waarom zelfhulpboeken niet de oplossing zijn. Het gaat over piekeren, zorgen, angst, paniek. Kortom, een boek wat je niet zomaar even tussendoor leest. Ik lees er iedere dag een stukje in en als ik het uit heb laat ik jullie weten wat ik ervan vond. Het zou maar zo kunnen dat ik bij deze eindelijk de leesflow weer heb teruggevonden!

De herfst is een mooie tijd om afscheid te nemen van bepaalde dingen in het leven waar je eigenlijk niets meer aan hebt. Mensen, spullen, gewoontes, noem maar op. Ik ben er op dit moment mee bezig en ben eigenlijk wel nieuwsgierig of jij ook iets in je leven hebt waar je eigenlijk afscheid van zou moeten of willen nemen. Het is goed om daar eens over na te denken. Afscheid nemen hoeft helemaal niet altijd negatief te zijn. Het kan je leven ook een stuk rustiger en positiever maken. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

25 Reacties

Goed van jou dat jij zulke grote beslissingen hebt genomen!
Van zo een groepsapp kan ik ook goed begrijpen dat al die meldingen soms zo irritant zijn en dat je automatisch het bericht gaat lezen.
Het is soms zo een vreemde wereld waarin we leven….
Dat mensen elkaar flink voor schut kunnen zetten en naar beneden halen is oneerlijk.
Leuk dat je heerlijk een dagje was gaan fotograferen.
Moet je ook vaker doen als het je lukt.
Ik zag zulke prachtige foto’s op je instagram voorbij komen…..
Wens je veel gezelligheid toe als je uit eten gaat.

Xoxo

Dat heb ik dus ook, dat ik al die berichtjes zou moeten lezen. Zo heb ik dat met mijn Bloglovin feed, met berichtjes op Whatsapp of via andere social media, met de dingen van tv die ik opneem. Het is alsof dat ook weer iets is dat ik systematisch moet afwerken. Van mezelf uiteraard, helemaal niet van iemand anders. Ben al blij dat ik niet de enige ben met die rare kronkel.

Wat ontzettend goed dat je dat telefoongesprek bent aangegaan EN ook nog eens gaat lunchen. En poeh 200 berichten in een paar uur daar zou ik ook niet gelukkig van worden, daarom ben ik niet zo’n voorstander van grote WhatsApp groepen.

Het is een hele fijne groep van een stuk of zes vrouwen, maar we zijn zo vertrouwd met elkaar, dat iedereen zijn hart lucht. Ook peppen we elkaar op als het nodig is en delen we de mooie dingen samen. Eigenlijk moet ik gewoon discipline hebben om de berichten soms over te slaan en niet alles te willen bijhouden haha. Nou ja, paar dagen, dan zal ik me wel weer aanmelden mij kennende. Ja, die uitdagingen ben ik wel trots op. Hoe het ook verder afloopt. X

Een tijdje terug sloot ik me aan bij een Facebook groep voor tweelingmama’s. Dit leverde een dagelijkse stroom aan berichtjes op, allerlei niemendalletjes. Snapshots, random vragen …..ik ben na een paar dagen al weer uit de groep gestapt. Ik werd er helemaal raar van.

Hey Marion
WAt een fijne blog om te lezen!

Hoe bevalt het project van de 13 manen? Het klinkt wel heel bijzonder!

Wat een mooie stappen lees is! Telefoontje, nieuwe dingen, voor jezelf kiezen en dus afscheid nemen (soms inderdaad heel moeilijk) en een afspraak voor een ontmoeting.

Voel je je beter deze week? Ik hoop het zo!

Alvast slaap lekker!

x

We zijn net begonnen dus kan er nog vrij weinig van zeggen, maar het feit dat je weer dagelijks bewuster bezig bent en niet alles op de automatische piloot doet, is al enorm fijn. Het is vooral veel luisteren en eerlijk zijn naar jezelf. Jij ook alvast!

Keuzes maken is nooit mijn sterkste punt geweest. Sterk dat jij ze wel kunt maken voor jezelf! Ik wou dat ik dat ook kon en vooral dat ik voordien wist hoe ik de juiste keuze moet maken.

Dat project helpt me enorm. Echt eerlijk kijken naar wat je nu echt graag wilt. Beginnen met kleine stapjes en langzaam , in een jaar tijd toewerken naar het complete programma plaatje. Het is echt fijn om te doen.

Keuzes maken… poe, mijn zwakste kant! Mijn maanproject loopt helemaal de soep in vanwege gebrek aan energie… nou ja: inmiddels wel afscheid genomen van mijn tijdelijke baan, dus die energie komt wel weer terug. Op naar de supermaan!!

Knap van dat telefoongesprek! De uitdaging aangenomen en het ging gewoon goed. #beproud 😉
‘Vrij’ lijkt me best interessant. Ben benieuwd naar je recensie. 😛

Wat goed dat je zulke stappen zet!
Je verhaal over de app groep, dat is wel herkenbaar! Leuke groep, fijne mensen maar al die berichten! Ongelooflijk wat er aan berichten voorbij (kan) komen in korte tijd.

Het project waar je het over hebt, heb ik denk ik ook voorbij zien komen! Goed dat je hem hebt gebeld en fijn dat het goed is gegaan!

Ja, het boek van Georgina Verbaan. Die moet ik ook hebben. Ik vind haar een van de weinige BN’ers die haar column verdiend op basis van haar schrijfstijl. En wat knap dat je die uitdagingen aangaat. Daar kun je heel trots op zijn.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: