Vrijwilligerswerk in het dierenasiel

image-7

Afgelopen week stond er een oproep op Facebook van dierentehuis De Hof van Ede. De honden en katten hadden vernomen dat er een man met een baard in de buurt was die cadeautjes zou komen brengen. De beesten hadden een verlanglijstje achtergelaten en hun schoen alvast gezet.

image-1

Ik vond het wel een origineel bericht en besloot richting de winkel te gaan om wat leuke speeltjes, fleecedekentjes en blikvoer aan te schaffen. Met een tas vol vertrok ik woensdag richting Ede om de spullen af te geven. Ik stond aan de balie, gaf de spullen af en voordat ik het wist hoorde ik mezelf vragen:

Hebben jullie eigenlijk vaak vrijwilligers nodig?

Altijd! was het antwoord. Op dit moment vooral voor het schoonmaken van het kattenverblijf. Nou, dat was precies waar ik op had gehoopt. Binnen vijf minuten stond er een afspraak gepland om een ochtend mee te lopen en daarna stond er iemand voor me klaar om me een rondleiding te geven.

image-6

Het complex waar de honden en katten zitten was veel groter dan ik had verwacht. Vooral de ruimte buiten, waar de honden gebruik van maken, was ontzettend groot. De katten waren direct mijn favoriet. Die blaffen niet zo hard. Sterker nog, ze blaffen helemaal niet. Sommigen komen direct naar je toe. De meeste houden nog even afstand. Het is de bedoeling dat ik één ochtend in de week het kattenverblijf ga schoonmaken. Tussendoor natuurlijk met de katten knuffelen en ze wat aandacht geven.

image-5

Nu zit ik in de WIA en dat betekent dat ik afgekeurd ben voor werk. Je moet dan ook eerst toestemming krijgen van het UWV voordat je vrijwilligerswerk kan doen. Het idee erachter is, dat als je vrijwilligerswerk kunt doen, je misschien ook betaald werk kan doen. In mijn geval is dat absoluut niet het geval. Ik kan met dieren werken op vrijwillige basis voor twee à drie uurtjes in de week, maar zet mij bij een ”echte” baas neer en de angsten rijzen meteen de pan uit. Ik stuurde een bericht naar het UWV over mijn plannen. Dat het goed voor mij zou zijn om op deze manier eens per week uit mijn comfortzone te treden. Dat ik weer langzaam vertrouwen wilde opbouwen in mijn eigen kunnen. Tot mijn grote verbazing had ik de volgende dag al een reactie. Ze vonden het super dat ik het ging proberen en natuurlijk kreeg ik toestemming. De brief met de toestemming was al onderweg.

image

Het is voor mij niet alleen maar leuk en zinvol om dit vrijwilligerswerk te gaan doen. Het is ook heel erg eng en spannend. Als eerste de praktische vraag: Gaat mijn lichaam dit volhouden? Daar ben ik echter niet zo bang voor. Eén ochtend in de week, met voldoende ruimte daaromheen om rust te nemen, dat komt wel goed. Het is meer het mentale stuk. Nadat ik de afspraak gemaakt had voor een meeloopochtend bij het asiel, ging het meteen mis.

Heb je het nou voor mekaar? Werkelijk waar, jij wil alleen maar dingen doen die je leuk vindt. Je hebt gewoon geen zin om te werken. Je bent gewoon fucking lui. Met je uitkering. Als je vrijwilligerswerk kan doen, dan kan je ook betaald werk doen. Je maakt gewoon gebruik van je ziekte. 

Ik had mijn therapeute nodig om me hier weer uit te krijgen. Ik wéét dat ik niet lui ben. Ik wéét dat ik nooit of te nimmer gebruik zal maken van mijn ziekte. Mijn vertrouwen in een werkgever en in collega’s is volledig kapot gemaakt de laatste acht jaar. Ik heb vreselijke angstbeelden in mijn hoofd, die ik niet eens aan jullie durf te vertellen. Hoe ik uitgelachen zal worden, hoe er gebruik van me gemaakt zal worden, hoe ik belachelijk gemaakt zal worden. Het zijn allemaal angstbeelden, ze zijn niet reëel, maar dat maakt ze niet minder zwaar. De enige manier om die beelden te laten verdwijnen is in de praktijk anders ervaren. Ik zal hier dus doorheen moeten. Ik zit overigens nu meteen onder de ontstekingen. Allemaal spanning en angst die er op deze manier uitkomt. De gevolgen van mijn werksituatie van de afgelopen acht jaar zijn nu voor mijzelf heel erg duidelijk zichtbaar en voelbaar. Het mooie ervan is, is dat ik voor het eerst leer om de schuld niet bij mezelf neer te leggen. Ik ben juist trots op mezelf dat ik op deze manier zelf het heft in handen neem om te proberen weer vertrouwen in een werkgever te krijgen. De afgelopen jaren heb ik gedacht dat mijn angst enkel voortkwam uit de angst om ziek te worden. Ik besef nu dat dat maar een heel klein stukje is. Ik ben vooral bang om slecht behandelt te worden door een werkgever. Om belachelijk gemaakt te worden door collega’s. Mijn vertrouwen is compleet verdwenen en ik hoop dat ik, door dit vrijwilligerswerk te gaan doen, weer stapje bij beetje het vertrouwen in andere mensen terug zal krijgen. We beginnen met twee uurtjes in de week. Ik heb nog een hele, hele lange weg te gaan en dat is oké. ♥

Bron: Alle foto’s zijn afkomstig van de site van de Dierenbescherming: Hof van Ede.

About the Author

Posted by

36 Reacties

Ik dacht toen ik dit bericht las: wat goed dat je vrije tijd gaat gebruiken om vrijwilligerswerk te doen, ondanks je ziekte! Dus jij denkt dat je een profiteur bent en ik denk dat je een held bent!
Mensen denken te makkelijk dat je enkel bijdraagt aan de samenleving als je werkt. Wrong, want veel mensen werken vooral voor zichzelf. Het zijn de vrijwilligers die bijdragen aan de samenleving en van grote waarde zijn.
Dus ik hoop dat dit een prachtige ervaring voor je mag worden! En hou de rest van zo’n dag waarop je gaat helpen maar vrij voor jezelf 😉

Ik wil ook niet zeggen dat mensen die betaald werk doen niets bijdragen, maar wel dat hun bijdrage overschat wordt en de bijdrage van andere initiatieven enorm onderschat. 🙂

Het is vooral een hele mooie stap die je gezet hebt. Uit jezelf. Op het goede moment. Iets dat bij je past.

Fijne mensen zitten overal, zelfs bij het UWV kennelijk 😉 Ik hoop dat je langzaamaan het vertrouwen weer terugvindt.

Wat fijn voor je! En wat een superleuke plek! Diertjes!!!😻😻😻😻😻😻
Als je de gedachte krijgt van profiteur (ook als je die gedachte projecteert op anderen, dat je denkt dat zij dat zullen denken) dan mis je vanuit misschien een ingesleten patroon ofzo dat je leed is aangedaan en je gedeukt bent en het daarom juist een feest van kracht is🙆🙆🙆🙆🙆🙆💪💪dat je dit onderneemt. Ook als je tegen je grenzen aan zou lopen, dan is het een stap vooruit!! Van stoere moed en kracht.
Als een dronken looser je had aangereden en je zat in een rolstoel was het toch niet zwak dat je geen trappen op zou kunnen lopen?!!

Ik droom ervan oooooit zoiets met diertjes te mogen , wow!
Gelukkig heb ik 2 kanjers van teckels en een egotripper kat (zijn overtuiging is ‘de wereld draait om mij’)😍😄

Ps, ik vind je sneeuw zo ontzettend gezellig en leuk!

Geweldig Marion, maar ik zou al vast maar uitkijken naar een groter huis met mega tuin, want dit gaat uit de hand lopen, jij bent straks in staat alles wat een beetje zielig aankijkt mee naar huis te nemen. Ik zou mezelf echt niet in de hand hebben.

Hahaha, ja, ik vrees dat het een moeilijke kwestie gaat worden. Kijk maar naar gisteren met die kat. Ik vond het stiekem een beetje jammer dat hij er vanochtend niet was.

Wat lief dat je al die cadeautjes hebt gebracht en wat ontzettend mooi dat je daar vrijwilligerswerk gaat doen! Vind ik ook echt bij jou passen dit, met de katten werken!

Voor het eerst in tijden dat ik je blog bezoek (lezen gaat vaak bijna niet) en ik ben zo blij om dan dit te lezen. Heel dapper. Dieren kunnen je niet uitlachen en geven zoveel liefde, ik hoop dat het je goed zal doen. Je verdient positieve ervaringen, gewoon omdat je een (goed) mens bent.

Zo tof!!! Een heel nieuwe stap en spannend, maar ik weet zeker dat het je ook goed zal doen, diertjes helpen. Ik ga zelf wel eens mee met een vriendin die de hondjes doet trimmen zodat ze er mooier uit zien voor hun adoptie. 😊

hoi hoi
Wat ontzettend leuk voor je!! Ik hoop dat het je veel gaat brengen, ook op het gebied van werken met collega’s! Dit is misschien iets laagdrempeliger en een mooie oefensituatie!

Wat mooi dat jij ondanks je uitkering toch zoekt naar mogelijkheden!

Ik wens je er veel succes bij en plezier!

X

Wat fijn Marion. Lang geleden heb ik ook een paar jaar in het dierenasiel gewerkt, eerst vrijwillig daarna stage. Ook de katten waren mijn favoriet. Maar ook de dierenarts assisteren vond ik erg leuk.

Ik hoop dat het je zal brengen wat je zoekt. En in plaats van zo kritisch te zijn op jezelf kun je ook bedenken dat het heel knap is om dit aan te gaan. Je kan ook ‘gewoon lekker lui’ thuis blijven zitten..

Succes met je ochtend meelopen..

X.

Wat goed dat je dit gaat doen! Voor de beestjes, maar ook vooral voor jezelf. Vind het stoer dat je dit toch gaat doen, ondanks dat het niet makkelijk zal zijn.

Ik vind het fantastisch dat je dit gaat doen! Je helpt er de diertjes super mee en wie weet, waarschijnlijk ook jezelf 😉
Heel veel succes met het vrijwilligerswerk en vooral, probeer er zoveel mogelijk van te genieten!

Wat goed van je! Wat positief om te lezen dat je zo én aan jezelf werkt én ook echt de dieren kan helpen. Geweldig! Dit gaat je heus veel goeds brengen. Succes én ook veel plezier.

Goed dat je op deze manier de mensen van het asiel en de dieren ook gaat helpen, en direct toch eigenlijk ook jezelf gaat helpen. Mooi! Lijkt me wel erg moeilijk, denk dat ik alle beestjes mee naar huis zou willen nemen 😀

Wat tof Marion! Super dat je dit gaat doen (of al doet ondertussen, ik ben wat laat met bijlezen); met dieren werken schijnt ook erg ontspannend te zijn. Ben benieuwd naar je ervaringen. 🙂

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: