Toch geen vrijwilligerswerk

 cat-1551783_1280

Sinds afgelopen zondag is de pijn in mijn buik weer op komen zetten. Eergisteren lag ik al een groot deel van de dag plat en gisteren was het helemaal niet te doen. Ik ga zo dadelijk het ziekenhuis bellen en daarna ga ik het vrijwilligerswerk, waar ik morgen voor het eerst een dagje mee zou lopen, afbellen. 

Het is echt vreselijk klote. Ik had zo ontzettend uitgekeken naar het vrijwilligerswerk bij het dierenasiel. Ik moet nu echter even realistisch zijn; het gaat niet. Ik ben chronisch ziek. Ik zit niet voor niets in de WIA. Even voelde ik me stom gisteren. What was I thinking? Hoe haalde ik het in mijn hoofd om die afspraak te maken? Ik wéét toch dat het niet kan! Zo werkt het echter niet. Als het goed gaat, al is het maar een paar dagen, dan gaat bij mij meteen die knop om. Dan voelt het alsof het altijd goed zal blijven gaan. Dan zie ik overal kansen en mogelijkheden. Dat is niet de kop in het zand steken. Nee, zo voelt het echt. Op die momenten maak ik dan afspraken waar ik later weer spijt van krijg. Afspraken die ik niet waar kan maken. De ene keer is dat niet erg, de andere keer, zoals nu, wel. Ik voel me vreselijk rot dat ik moet afbellen. Daarnaast ben ik teleurgesteld. Ik keek hier zo ontzettend naar uit. Ik moet weer even omschakelen.

Gelukkig heb ik mijn drie cavia’s hier thuis die er een flinke rotzooi van maken. Mattie en Jip vechten het hardst om de aandacht van Alvin. Gisteren was het zo erg dat ik besloten heb Alvin weer apart te zetten. Het arme beestje viel meteen in slaap. Vandaag probeer ik ze nog even weer bij elkaar te plaatsen, maar als het weer zo uit de hand loopt, dan laat ik Alvin apart zitten. Hij kwam na zijn slaapje meteen tot leven. Liep vrolijk door zijn kooi, ik kon hem aaien en borstelen en hij dook niet meer weg bij ieder geluidje wat hij hoorde. Cavia’s zijn groepsdieren, maar soms is het niet anders. Alvin heeft al vijf jaar alleen gezeten en ik denk dat hij ondertussen niet beter weet. Misschien kunnen we een dagelijks speelkwartiertje organiseren hier. Ik ga wel zien hoe het loopt. Het zou ook nog kunnen dat ik Mattie laat castreren en een vrouwtje bij hem plaats en dat ik Jip en Alvin samen zet. Maar voor nu laat ik het even zo.

Eerst zo dadelijk het ziekenhuis bellen. Officieel heb ik volgende week woensdag pas weer een belafspraak met de MDL-arts, maar ik hoop dat we dat iets naar voren kunnen halen. Dit is echt niet meer te doen zo. Waar ik een poos terug pas in de loop van de dag pijn kreeg, word ik er nu ’s ochtends mee wakker. Ik word regelmatig ’s nachts wakker van de pijn als ik me omdraai. Er zit gewoon iets niet goed in mijn buik. Mijn darmen, dat buikwandbreukje of wellicht een combinatie van beide. We gaan weer verder onderzoeken en ondertussen roei ik met de riemen die ik heb.

Ik wens jullie allemaal een goeie donderdag. Ciao! ♥

About the Author

Posted by

28 Reacties

Wat erg voor je!
Ik wens je straks erg veel sterkte tijden het bellen….
Hoop dat je snel langs kunt gaan bij de arts.
Die arme Alvin….
De andere 2 cavia’s genieten samen.
Fijn dat Alvin goed alleen kan zijn.

Liefs en sterkte Xoxo

Ah ja, ik zou willen, maar moet ook reëel blijven. Als vrijwilliger word je ook ingepland en er wordt op je gerekend. Ik kan dat nu niet waarmaken. Wie weet in de toekomst!

Dat vind ik het stomme aan vrijwilligerswerk….noem het dan geen vrijwilligerswerk! Je zou moeten kunnen gaan wanneer je je goed voelt…. Xx

Super goed gezegd! Vrijwilligerswerk is verworden tot onbetaald werk, want je moet vaak op training, functioneren, overleggen, verantwoorden en je wordt inderdaad ingepland alsof het verplicht is om op je te kunnen rekenen. In geval van betalen / een contract maak je de deal: ik betaal, jij doet. en daar moet je beiden van op aan kunnen en is juridisch hard.

Vrijwilligerswerk zou een gunst moeten zijn. Zoals bij iemand op de koffie gaan ook gewoon een afspraak vanuit goede intentie is.

Wat je beschrijft als strijd met jezelf, is toch eigenlijk gewoon optimisme en gedreven vanuit hoop..? Hoop dat je het zal kunnen. Voelen in jezelf dat je wilt. Dat kan nooit verwerpelijk zijn, ook al heeft een ander er hinder van (waar hebben we het over, je moet uit een planning gehaald worden. Dat is alles).

Sterkte met de pijn. Ik wens je toe dat het minder pijnlijk wordt.

Dit is zo herkenbaar. Telkens plannen maken, zoveel willen en niet kunnen, met de neus weer op de feiten gedrukt worden… Ja, wat een teleurstelling keer op keer. Knuffel!

Zo jammer, Marion. Je was er zo enthousiast over en nu moet je weer een stapje terug doen. Ik hoop dat je gauw geholpen wordt met de pijn.
Dat je drie maatjes maar voor leuke afleiding zorgen!
Sterkte

Oh man, dit stukje: ” Dan zie ik overal kansen en mogelijkheden” is zó herkenbaar. Bij mij gaat dat precies zo.
Heel veel sterkte met de pijn, ik hoop dat er meer duidelijkheid komt en daarmee een oplossing. x

Wat jammer voor je, maar het is wat het is! Ik hoop vooral dat er eens een oplossing gevonden wordt voor die pijn! En uiteindelijk is het belangrijk dat jij je goed voelt. Afspraken afzeggen is nooit leuk, maar hé, het is en blijft vrijwillig. Dan heb je wel wat meer speling, vind ik!

Hey Marion,

Aww jammer meis! Maar je gezondheid gaat echt voor! Echt vervelend voor je. Ik hoop dat de belafspraak naar voren gehaald kan worden. Zoveel pijn is niet goed 😦 .
En awww arme Alvin, beter inderdaad dat hij nu even zo apart is.

Veel sterkte!

Liefs!

Misschien kun je bespreken dat als je je wel goed voelt je mag komen om de katten wat aandacht te geven. Hopelijk zijn ze daar wat flexibel in.
En…..gefeliciteerd met het behalen van je doel om een bepaald bedrag in te zamelen voor Karim. Ben blij voor je, super gedaan 💙

Warme groet,
Alice

Aaaahw, echt super balen meis! Hopelijk kan de MDL-arts iets voor je betekenen. Al is het maar dat ze iets hebben om de pijn te onderdrukken tot er verder onderzoek kan plaatsvinden. Sterkte meid! X
“Misschien kun je bespreken dat als je je wel goed voelt je mag komen om de katten wat aandacht te geven. Hopelijk zijn ze daar wat flexibel in.” Hier zat ik trouwens ook aan te denken!

Ik kan het me niet voorstellen, niet kunnen doen wat je wil doen. Want ook ik word soms wel eens moe wakker, maar dat is niets in vergelijking met van ’s ochtends tot ’s avonds pijn hebben. Hopelijk snel een afspraak bij de dokter.

Hey Marion
Wat naar voor je! Weer een domper.

Heb je de poli nog te pakken gekregen? Ik hoop zo dat ze wat voor je kunnen doen!

Veel sterkte en ik denk aan je!

x

Wat vind ik het ontzettend naar voor je die pijn.
Ik hoop echt dat ze in het ziekenhuis kunnen ontdekken wat precies
de oorzaak of meerdere oorzaken en dat ze je van de pijn af kunnen helpen
of in ieder geval verminderen.
Gelukkig wat afleiding thuis met je lieve caavies. Xxx

Ai, nu voel ik me bijna schuldig om mijn reactie op het vrijwilligerswerk. Jammer Marion! Gelukkig heb je de cavia’s. Hoop wel dat met je buik snel een beetje duidelijk wordt wat er nou aan de hand is; dan kan er, hopelijk, iets aan gedaan worden.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: