Terugblik 2016: Februari

screenshot_20161222-071013

De maand februari was een onverwacht verdrietige, spannende en zenuwslopende maand. Hij stond volledig in het teken van kanker. De kanker die bij mijn vader, in een andere vorm dan tien jaar geleden, weer terugkeerde in zijn lichaam.

De maand februari begon met griep en ontstekingen. Dat viel echter in het niet bij het nieuws wat we kregen over mijn vader, namelijk dat hij weer kanker had. Huidkanker. Gek genoeg zorgde dat in eerste instantie nog niet tot heel veel zorgen. Onterecht, zo bleek. Niet alleen omdat het een zeer kwaadaardige vorm van kanker was, maar simpelweg omdat huidkanker ook kanker is. Ik schreef er een artikel over, Huidkanker Is Ook Kanker, één van mijn best gelezen artikelen ooit en dat is een goede zaak.

De tumor die mijn vader heeft is kwaadaardig. Het is een plaveiselcelcarcinoom. Deze vorm van huidkanker ontstaat in de opperhuid en kan soms uitzaaien naar de lymfeklieren en andere organen. Normaal gesproken is een plaveiselcelcarninoom een langzaam groeiende vorm van kanker. Bij mijn vader groeit de tumor helaas erg snel. Dan heeft hij ook nog eens de pech dat de plek op zijn neus, vlakbij zijn oog zit. De vraag is of het mogelijk is om de tumor plus de wenselijke 5 mm extra te verwijderen. Hoe dan ook zullen ze de plek zo snel en zo compleet mogelijk weghalen. Komende vrijdag heeft hij een afspraak bij de KNO-arts en de chirurg. Dan hopen we meer te weten te komen over de mogelijkheden en wanneer de operatie plaats zal vinden. Er komt in ieder geval weer een hele spannende tijd aan.

Het werd inderdaad een hele spannende maand. Die vrijdag ging hij naar het ziekenhuis en toen bleek pas echt dat het flink foute boel was. Als je vrijdag in het ziekenhuis bent en maandagochtend als eerste op de operatietafel ligt, dan is het spoed. De eerste operatie was niet afdoende en dus volgde er een tweede. Die was wel geslaagd. Als laatste volgde een loodzware hersteloperatie. Drie operaties in één week tijd. Spanning, onzekerheid, angst, verdriet, opluchting en daarna gelukkig herstel. Er zijn veel dingen in het leven voor herhaling vatbaar. De maand februari valt daar absoluut niet onder.

And I loved deeper
And I spoke sweeter
And I gave forgiveness I’d been denying
Someday I hope you get the chance
To live like you were dying ♥

 

16 thoughts on “Terugblik 2016: Februari

  1. Een heftige maand voor jullie familie. Gelukkig dat alles goed gekomen is met je vader. Ik wens dat hij niet meer met kanker geconfronteerd wordt.

    1. Ik wens dat ook. Helaas heeft de arts al wel gezegd dat het gaat terugkomen. Dat is iets wat we liever vergeten en ik hoop dat het nog heel lang duurt voordat het zover is. X

  2. Wat een moeilijk begin van dit jaar! Ik lees hierboven dat jullie ook al weten dat het terug gaat komen, wat lijkt me dat moeilijk! Mijn vader heeft Non Hodgkin gehad (lymfeklieren) en is volgend jaar 10 jaar schoon. Toch maak ik me elke keer weer zorgen als hij zegt minder energie te hebben, of onverklaarbare pijn in zijn rug enz. Heel veel sterkte, en hopelijk naar een prachtig 2017!

    1. Mijn vader had ook Non Hodgkin 10 jaar terug. Het blijft ook iedere keer weer spannend. Ik vind het wel een fijn idee dat hij nog steeds gecontroleerd wordt. Heeft jouw vader nog controles?

      1. Oh wat een toeval! Ja mijn vader heeft in januari weer een controle, alhoewel we dit jaar twijfelden of we de afspraak naar voren moesten halen.. ik ben heel blij dat hij nog controles heeft, anders zou ik me constant druk maken!

    1. Goed! De wond is goed hersteld. Als je niets weet, zie je niets aan hem. De afgelopen maand heeft hij wel weer een kuur gehad voor een milde vorm van huidkanker. Daar reageert hij goed op. De plekken zijn zo goed als verdwenen en bij de laatste controle was alles in orde. Het is raar. Je went er nooit aan, maar ergens is er een soort berusting dat die kanker er altijd is, op de achtergrond. We kunnen alleen maar hopen dat het nu weer voor langere tijd kalm blijft en dat er geen agressieve vorm naar boven komt.

  3. Alweer bijna een jaar geleden, wat vliegt de tijd.
    Ik wilde vragen hoe het met hem gaat nu maar ik lees het hierboven al.

    Fijn dat het goed gaat, mag ik vragen, is hij bang? (je hoeft geen antwoord te geven het is natuurlijk nogal persoonlijk)

    Ik ben zo blij voor hem en voor jullie als gezin dat het zo is afgelopen!

    1. Bang niet, maar bij ieder dingetje en ieder pijntje denk je wel meteen; zou het? Maar verder leeft hij er absoluut niet naar. Hij doet wat hij wil doen en geniet van het leven. Volgend jaar waarschijnlijk de laatste reis naar Amerika. Daar kijkt hij naar uit, maar hij wordt dan ook al 70 komend jaar 😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s