Persoonlijk

Terugblik 2016: April


Getagd: , , .

screenshot_20161222-195816

Goedemorgen allemaal! Het is nog ontzettend vroeg. Ik stond om 5:00 uur al naast mijn bed. Nu zit ik lekker aan de koffie en ga ik beginnen aan het volgende maandoverzicht. Ik had het niet verwacht, maar het is zeer zinvol om nog even terug te blikken op het afgelopen jaar. Laten we snel verder gaan met april.

screenshot_20161222-195800

Officieel afgekeurd
5 april 2016 was het dan zover. Officieel werkloos. Officieel arbeidsongeschikt. Officieel kansloos verklaard, dacht ik er toen nog achteraan. Daar denk ik ondertussen gelukkig heel anders over, maar op dat moment voelde het zo. Mislukkeling. Falen. Nietsnut. Aan de andere kant was er ook de extreme opluchting. Ik mocht eindelijk echt ziek zijn. Ik hoefde niet meer over mijn grenzen heen te gaan. Ik hoefde niet meer te doen alsof het goed met me ging. Dat ging het namelijk al heel erg lang niet en eindelijk kon ik even mijn hoofd laten hangen. Dat er voordat ik de WIA inging al misverstanden waren met het UWV, laat ik even voor wat het is. Kan ik me nu weer over gaan opwinden, maar daar schiet niemand iets mee op.

Tri mag blijven
April was ook de maand van heel veel tranen van geluk. Tri, een jongen van 13 uit Wageningen, die uitgezet zou worden, mocht toch blijven. Zie hieronder het filmpje van Tri.

Tri is één van de vele kinderen die in de waanzinnige situatie verkeren dat ze hier al langer dan 5 jaar zijn en tóch uitgezet worden. Dat is onacceptabel. Het gaat hier om kinderen. Het kinderpardon is er niet voor niets. Wie nog niet op play gedrukt heeft, doe dat vooral alsnog. Zie de tranen van Tri, als hij aan zijn klas moet vertellen dat hij uitgezet wordt naar een, voor hem, compleet vreemd land. Zie wat het met hem en zijn klasgenoten doet. En als je dat ziet, zet je dan ook in voor een rechtvaardig kinderpardon.

Afscheid
April was ook de maand dat mijn ouders afscheid moesten nemen van hun buurvrouw. Haar lijden was ondraaglijk geworden en op 9 april 2016 mocht zij dan eindelijk naar het licht gaan.

Cast me gently
Into morning
For the night has been unkind
~ Sarah McLachlan ~

screenshot_20161222-195744

Henk en Ria
Weten jullie het nog? Henk en Ria? Het was lachen en huilen tegelijkertijd. Ik ben benieuwd of ze volgend jaar weer terugkomen. Het zal toch niet? Ze zullen hier toch wel van geleerd hebben? Ik hoop het maar. Voor diegenen die nu denken: Waar heeft ze het in vredesnaam over? Klik hier.

screenshot_20161222-195836

Depressief
Ik nam veel rust in april. Ik zette het lezen van andere blogs even on hold en ging met mijn lay out aan de slag. Ik lag veel op bed, vaak al in de middag, soms zelfs hele dagen. Als ik nu mijn artikelen teruglees van die maand, lees ik heel duidelijk dat ik depressief was op dat moment. Aan de ene kant ben ik wanhopig op zoek naar berusting, aan de andere kant interesseert het me allemaal geen ene flikker meer. Geen niersteen, maar buikwandbreuk? Oh joh, whatever. Nog een maand wachten op een operatie en kapot gaan van de pijn? Who cares! Het zal wel. Maakt mij niet uit. En als zelfs het bloggen niet meer lukt…

If you saw the size of the blessing coming
You would understand the magnitude
Of the battle you are fighting

13 Comments

  • goede morgen meis, leuk je weer te lezen, het was drama inderdaad , gelukkig zit je nu niet in zo’n dip als toen! Je klinkt heel opgewekt, ik hoop dat het ook zo is. fijne dag!

  • Het was bijzonder druk op het werk de laatste dagen, zodat ik ‘maart’ en ‘april’ heb gemist van je overzicht. Is anders een mooie geheugentest voor mij als regelmatig volger van je blog…
    Wat me hier het meest aangrijpt is het ‘afscheid’ van de buurvrouw van je ouders. Heel mooi verwoord in een paar zinnetjes.

  • Het was niet de beste maand om het maar zo te zeggen. Mooi hoe je daar nu op terug kan kijken en precies herkend wat er toen mis was, je er nu anders over denkt en er zo anders in staat. Positiever 🙂
    Ik wil je vast hele fijne kerstdagen wensen!

    • Ja, ik ben nu echt veel positiever, al kan ik nu ook wel inzien dat ik er toen weinig grip op had. Maar goed, wel of geen grip, het is super om te merken dat het nu echt een stuk beter gaat! Jij ook, Sam!

  • Heerlijk zo wakker worden en kunnen schrijven hè?
    Zo fijn om al je gedachten aan vastleggen toe te vertrouwen
    en zo iets te bouwen waarin het weer helemaal helder wordt.
    Mooi ook dat je op zoveel moois terug kunt kijken, een mooi
    mens ben je in het delen van je verhaal met ons allemaal.

    Fijne dagen voor jou! X

    • Het is echt … ja, ik zou bijna blij zijn dat ik niet meer werk, want het is echt fantastisch om wakker te worden, op te staan de cavia’s te verzorgen en dan aan het schrijven te gaan. Of andersom. Het is gewoon heerlijk, net als deze terugblikken. Dank je wel, Sandra. Ik wens jou ook hele fijne dagen. X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s