Gisteren was een klotedag

slof1

Eerste Kerstdag. Ik was blij dat ik even naar mijn ouders kon. Dat ik even kon genieten van de gezellige brunch en mee kon doen met een paar spelletjes. Ja, ik was blij en dankbaar, maar onderweg naar huis kwam al snel het dompergevoel. Gevolgd door het onvermijdelijke schuldgevoel.

Ik moest dankbaar zijn dat ik in ieder geval even had kunnen genieten. En pijn is maar pijn. Dat gaat ook wel weer over. Er zijn zoveel mensen die helemaal niet weg kunnen met de kerst. Die helemaal alleen zijn. En toch? Toch baalde ik ervan. Altijd maar eerder moeten afhaken. Altijd maar rekening houden met grenzen. Altijd maar vooruit denken. Gruwelijk stomme kutziekte.

Nu gaat er vast weer iemand vallen over het woord kut. Well, life sucks. Je slikt het maar.

Veel pijn. Ladingen aan pijnstillers. Extra medicatie. Het mocht allemaal niet baten. Op Eerste Kerstdag viel ik om 19:30 uur in slaap en werd exact 12 uur later wakker. Nog steeds pijn, maar niet meer zo hysterisch als de dag ervoor. Ik was van plan lekker te gaan genieten van Tweede Kerstdag. Beetje op de bank hangen. Beetje Top 2000 kijken. Beetje mijn kerstpakket leeg eten. Maar het kwam er allemaal niet van. Het genieten lukte niet en dat was oké. Ik liet de schuldgevoelens varen en liet het er allemaal maar even zijn. Ik wil gewoon ook eens relaxt kerst of iets anders kunnen vieren zonder van tevoren allerlei dingen in te plannen en te berekenen. Hoeveel uur kan ik zitten? Hoe lang is het rijden? Hoe lang heb ik nog wanneer de pijn begint? Is er een mogelijkheid om te liggen? Etc. Het is niet meer spontaan. Het is niet meer kijken hoe gezellig het is en we zien wel tot hoe laat we blijven. Soms baal ik daarvan en dat mag. Dat is niet klagen en zelfmedelijden hebben. Dat is the fucking realiteit.

Vandaag gaat het alweer iets beter. Vooral mentaal. Het lichaam werkt nog niet mee, maar ook dat komt wel weer. Wel voor donderdag als het kan, want donderdag is het oliebollenbakdag bij mijn oom en tante. Eén van mijn favoriete dagen van het jaar. Oliebollen bakken, Top 2000 luisteren en lekker genieten van het samenzijn met de familie. Iedereen komt en gaat en dat maakt het voor mij ook weer prettig. Ik hoef me niet bezwaard te voelen als ik na een uur weer wegga en als ik me goed voel, mag ik de hele dag blijven als ik dat wil. Geen verplichtingen. Geen verwachtingen. Gewoon er mogen zijn met alles wat ik heb en niet heb, wie ik ben en niet ben. Dus, lichaam, beetje meewerken svp! Donderdag moet je weer op pad en ik heb er zin in. Laat me een keertje niet in de steek, oké? Thanks. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Chronisch ziek

29 Reacties

Jammer dat je niet zo hebt kunnen genieten. Maar ook op feestdagen mag je je minder voelen! Dus je hoeft je helemaal niet schuldig te voelen. Ik ben zelf ook chronisch ziek (fibromyalgie) en kan me helemaal plaatsen in jouw artikel! Lieve Marion, ik wens je alle beterschap toe. Ik hoop dat je je snel wat beter voelt en minder pijn hebt!

Nou kut mag je van mij gewoon gebruiken, want let’s face it: vooral op zulke dagen kun je soms hard met de neus op de feiten gedrukt worden. Ik duim voor je mee dat je lichaam donderdag met je mee werkt.

‘Kutdag’, OK, maar in plaats van ‘klotedag’ zou ik toch ‘teelballendag’ schrijven. Klinkt eerbiediger :).
Je zou er voor minder de moed voor laten schieten, maar jij krabbelt steeds weer recht en kan één en ander relativeren. Chapeau hiervoor!

Lieve marion
Wat naar! Dat “dompergevoel” is heel logisch hoor maar dat schuldgevoel dat is zo jammer! Dan straf je jezelf eigenlijk voor iets wat je overkomt! Je hebt juist een knuffel verdiend!
Goed dat je het schuldgevoel kon laten varen.

Ik hoop echt zo dat je met oliebollen bakken mee kunt doen!

Take care en ik denk aan je. Het lijkt me zo ongelooflijk zwaar!

Ik ben ook blij dat ik het schuldgevoel weer weg kan relativeren. Je kan altijd wel iets of iemand vinden die in een ergere situatie zit, maar dat maakt jouw eigen persoonlijke situatie niet minder erg. Ik hoop ook echt dat ik donderdag even kan gaan. We gaan er gewoon voor. En dank je wel. X

Iedereen mag zich eens slecht voelen. Op gelijk welke dag. Maakt helemaal geen reet uit. Wat een ander ook mag zeggen of denken.
Ik hoop keihard met je mee dat je lichaam donderdag goed meewerkt en je super mag genieten! :*

Op feestdagen voelt het toch altijd een beetje alsof het niet mag he? Je rot voelen, je lichaam die je in de steek laat en daar dan van balen. Iedereen is zo druk met verplichtingen en lichtpuntjes en ‘genieten’ dat het zo klote voelt wanneer dat niet goed lukt. Misschien projecteer ik nu mezelf teveel op je hoor. 😀 Maar ja, ik hoop dat je lichaam donderdag mee werkt en dat je kan doen wat je wil doen. ❤ x

Gebruik gerust de woorden die jij wilt gebruiken!
Het is misschien gek, maar ik kan me lichtjes inbeelden hoe je lichaam op den duur zo sterk je mentale gesteld onderuit haalt. Ik hoop dat je ergens een beetje kan genieten donderdag!

Ik begrijp je perfect hoor.7 jaar geleden zat ik in de dezelfde situatie. Door te luisteren naar mijn lichaam ben ik langzaam terug uit de put geklommen. De pijn is er nog, de vermoeidheid ook, maar ondertussen valt er mee te leven, al was het een hele zoektocht. Bij mij heeft ” anders eten ” voor een ommekeer gezorgd. Maar het blijft uiteraard dansen op een slappe koord. Heel veel sterkte!

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: