Terugblik 2016: December

20170101_101310

Goedemorgen allemaal! Als eerste wens ik jullie een heel mooi, gezond, gelukkig en liefdevol 2017 toe. Dat jullie wensen en dromen uit mogen komen. Laten we er een mooi jaar van maken met z’n allen. Dan gaan we nu nog even kort terugblikken op december. 

20170101_101402

Begin december zag ik een oproep om de dieren van het dierenasiel in Ede een cadeautje te brengen. Ik deed dat en meldde me aan om vrijwilligerswerk te gaan doen. Dat was niet zo slim. Ik wilde het heel graag, maar het is natuurlijk niet haalbaar met mijn lichamelijke conditie op dit moment. Ik moest me erbij neerleggen dat het niet door kon gaan. Dat kostte wat moeite, maar het lukte uiteindelijk wel.

Er zat een rat in de tuin, gezellig, en ik ging lekker koffie drinken en taart eten met Patricia. Dan was er ook nog Sjaak. Sjaak, de kat. Ik vond hem op straat. Ik was een hele dag met hem in de weer. Waar de dierenambulance mij adviseerde hem toch maar terug te zetten waar ik hem gevonden had, zat het me niet lekker en nam ik hem uiteindelijk mee naar huis. Ik plaatste oproepen op social media en ’s avonds kon ik hem terugbrengen naar zijn baasje. Hij bleek al twee weken vermist en was dusdanig vermagerd dat de eigenaresse moeite had hem te herkennen. Gelukkig herkende Sjaak zijn eigen huis wel. Eind goed, al goed.

20170101_101335

Ik zette mijn kerstmuts op en de eerste kerstkaarten kwamen door de brievenbus vallen. Maar niet alleen kerstkaarten. Op de foto boven in het midden zie je een prachtig krachtengeltje. Ik kreeg deze van een oud-collega. Een oud-collega waar ik maar kort mee heb samengewerkt, maar waar ik sinds een poosje weer contact mee heb. Wat een ontzettend mooi en lief gebaar. Dat zijn de momenten om te koesteren.

20170101_101252

Het bleef niet bij die ene verrassing, dat krachtengeltje, er volgde meer. Twee maal werd mijn naam doorgegeven bij acties voor mensen die wel een steuntje in de rug konden gebruiken of die iets extra’s verdiende. Ik kreeg een ontzettend mooi kerststukje en de dag daarna een enorm goed gevuld kerstpakket. Karim en Mariëlle, mochten jullie dit lezen, dank jullie wel. Dit zijn gebaren die ik niet vergeet. Het ging maar door met de verrassingen. Ik werd verliefd op de kerstengel linksboven op de foto. Ik maakte er in de winkel een foto van, dacht er even over na, maar besloot dat ik hem toch te duur vond. Met kerst kreeg ik hem van mijn allerliefste nichtje Isa. Wat een verwennerij deze maand. Zo dankbaar voor alles.

20170101_101228

Ik brandde behoorlijk wat kaarsjes en lag regelmatig op bed om uit te rusten.

20170101_101209

Af en toe viel het me zwaar als ik al die feestelijke voorbereidingen zag en zelf weer eens de deur niet uit kon vanwege pijn of andere dingen. Het lukte me gelukkig wel om met kerst naar mijn ouders te gaan. Dat was ontzettend fijn. Ik moest de dag wel veel te vroeg afbreken, en daar baalde ik flink van, maar ik ben in ieder geval even geweest. Dat is beter dan niets.

20170101_101141

De kerstkaarten bleven binnenstromen en op Instagram deelden we met z’n allen onze favorieten uit 2016. Ik schreef een artikel over Sylvana Simons op mijn blog en mijn blog sloeg vervolgens op hol. Toen het artikel de eerste dag 4.000 keer gelezen werd, was ik stomverbaasd. De volgende dag viel ik echter om van verbazing toen ik de aantallen zeg. Het artikel werd die dag ruim 10.000 keer gelezen, om gisteren nogmaals 7.000 keer gelezen te worden. Een artikel wat ruim 20.000 keer gelezen is, nooit gedacht dat ik dat ooit zou meemaken. Maar laten we eerlijk zijn; die getallen zeggen niets over mijn schrijfkwaliteit, maar alles over hoe de situatie met Sylvana Simons compleet uit de hand gelopen is. Het is een persoonlijke issue geworden en dit laat de laagste en lelijkste kant van onze samenleving zien. Veel mooier was het het feit dat ik me afgelopen donderdag goed genoeg voelde om naar de jaarlijkse oliebollenbakdag bij mijn oom en tante te gaan. Ik had geen pijn, geen last van spanning en angst en kon de hele dag blijven. Ik heb echt intens kunnen genieten, zowel van de oliebollen als van het samenzijn met mijn familie.

20170101_101115

Ik sloot het jaar gisteren heel rustig af. Ik keek naar de Top 2000, scrolde nog eens door mijn tijdlijn en trok aan het einde van de avond een flesje cava los. 2016 was een bijzonder heftig en zwaar jaar voor me, maar ten opzichte van 2015 was het al een flinke vooruitgang. Ik raakte dit jaar mijn vaste baan kwijt. Lange tijd was dat mijn allergrootste angst. Nu blijkt het een zegen te zijn geweest. Het leven is niet alleen maar werken, geld verdienen en kijken waar je grenzen liggen. Het leven is zoveel meer dan dat en ik ben daar dit jaar eindelijk achtergekomen. We lijken soms uit het oog te verliezen dat partners, familie, vrienden én gezondheid altijd boven werk en geld horen te gaan. Steeds meer mensen gaan over hun grenzen heen. Steeds meer mensen werken door terwijl ze eigenlijk niet meer kunnen. We zeggen veel te vaak ik moet in plaats van ik wil of ik kan. Dat zorgt ervoor dat we straks, als we niet meer kunnen, spijt hebben.

Hier de top 5 waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed. 

  1. Ik wilde dat ik de moed had gehad om mijn eigen leven te leven. En niet het leven dat anderen van mij verwachtten.
  2. Ik wilde dat ik niet zo hard had gewerkt en er was geweest voor mijn gezin.
  3. Ik wilde dat ik de moed had gehad om mijn werkelijke gevoelens te uiten.
  4. Ik wilde dat ik meer tijd met mijn vrienden had doorgebracht en vooral: dat ik de vriendschappen die belangrijk voor me waren, had gekoesterd en belangrijk had gemaakt.
  5. Ik wilde dat ik mezelf had toegestaan om gelukkig te zijn.

Doe er je voordeel mee. Leef nu! 2017 it is. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

14 Reacties

December was alweer een heftige maand. Zoveel dingen tegelijk die op je afkwamen, ik kan me voorstellen dat het soms echt teveel werd.
Het bezoek aan je ouders met Kerst vond ik met ster je mooiste prestatie van december. Hopelijk volgen meer dan die fijne momenten.
Dit top5 waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed? Kun je eigenlijk samenvatten in één wens: ‘ik wou dat ik meer aan mezelf en de mijnen had gedacht’. Daarnaast denk ik aan de vele mensen die zich bezig hielden met sparen, sparen, sparen om te merken dat al dat geld niet kon meereizen in hun urne. En dat ze niet meer van de wereld hadden gezien, want buiten ons kleine landje valt toch zoveel te beleven, te ervaren, warmte van anderen te genereren.

Gelukkig nieuwjaar lieve Marion. Wat prachtig dat je Sjaak zijn huisje terug hebt kunnen geven en goed om te lezen dat je ondanks alles zo’n positieve decembermaand hebt gehad, vol momentjes om te koesteren. Ik wens je een liefdevol 2017 toe, met nog veel meer van dit soort momentjes! Liefs, Lauriëtte.

Ik wens je veel vooruitgang toe in 2017. Je werkt er zo hard aan om verder te komen, succes ermee.

Het was best een lang blogje voor een korte tergblik over December (-:

Lieve Marion,

Ik wil je een heel gelukkig nieuwjaar wensen.

Ik ben heel benieuwd wat je het komende jaar gaat meemaken. Ik geniet van je blog. Ik geniet van je creativiteit. Van je spontaniteit. Van je betrokkenheid. Ook van je eerlijkheid. Je wilde iets doen maar het lukt niet. Van de mooie foto’s.

Ik leer ook van je. Ik doel hierbij op de acties die je voerde. (Poes, geld voor de kerst, Sylvana Simons) Het is de eerste dag na de foto challenge en ik mis het nu al 🙂

Als ik alle maanden zo van je lees was 2016 een heftig jaar, maar je hebt er wel veel uit geleerd en bent de mooie dingen blijven zien. Meer lichtpuntjes in 2017 om de uitdagingen aan te kunnen!

Je bent een schat , ik geniet van jou en je verhalen! i blij dat uk je heb leren kennen! Liefs en een goed jaar voor jou en Peter!

Mooie terugblik zeg. Vooral dat slot vind ik mooi. Het is zo waar.
Een betere slogan voor 2017 is er niet (ik doe mee! :-))

Jij ook een gezond, gelukkig en op alle fronten voorspoedig 2017 gewenst.

Lieve Marion, met verwondering, bewondering heb ik afgelopen jaar je leven mogen lezen, hoe moeilijk je het ook hebt gehad overal proef ik toch de positiviteit die je uitstraalt.
Ik hoop dat je volgend jaar de blogger blijft die je bent ook al voel je je in je hemd staan met zoveel lezers.
Toen ik het las was ik blij dat ik maar een onbenullig bloggertje ben, blog ook meer voor mijzelf dan voor het grote publiek.
Je laatste alinea met de TOP 5 daar ben ik het helemaal mee eens.
Ik schreef op mijn blog dat ik dankbaar ben dat ik ziek geworden ben en heel mijn wezen mag leren kennen.
Voor jou ook een mooi jaar van zelf ontplooiing gewenst, hoe zwaar ook, het is en je bent de moeite waard.
Gezond 2017 voor jou en je Peter!

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: