Wel of geen vervolgbehandeling starten?

home-1397301_1280

Gisteren was het dan zover. Ik kreeg het telefoontje. Maandag heb ik het eerste gesprek over mijn vervolgbehandeling die over één tot twee maanden zal starten. Het riep veel op. Niet alleen vragen, maar ook angst, paniek en hele, hele nare gedachten. Voor dit artikel geldt een triggerwarning.

De behandeling die ik ga volgen is intensieve schematherapie. Wekelijks een groepssessie én een individuele sessie voor de duur van maximaal twee jaar. Schematherapie heeft kort gezegd als doel om oude patronen te doorbreken. Eén van mijn hardnekkige patronen is de extreme aanpassing. Juist, dat patroon waar ik het afgelopen half jaar zulke enorme stappen in heb gezet. Dat roept dan ook meteen de eerste vraag op: Als het nu zo goed gaat, is veranderen van therapie dan wel verstandig?

We hebben ooit geconcludeerd dat schematherapie heel passend voor mij zou zijn en dat denk ik nog steeds. Ik krijg op dit moment ook schematherapie, in minder intensieve vorm, maar het helpt me wel degelijk. De intensiviteit van de therapie is ook precies goed: eens in de twee weken. Ik kijk uit naar de gesprekken met mijn therapeut, waar ik vroeger enkel angst had, zowel voor, tijdens en na therapie. Na het telefoontje kwam deze extreme angst direct weer terug. De spanning liep uiteindelijk zo hoog op dat ik een paniekaanval kreeg en deze uitte zich in vreselijke spierspanning en niet meer kunnen praten. Gevolg van de paniekaanval waren suïcidale gedachten.

Note: suïcidale gedachten wil niet zeggen dat iemand meteen suïcidaal is. Dat ben ik namelijk niet, laat dat heel helder zijn. Het besef van niet weer op die manier, in angst, in spanning, in zelfhaat, etc, willen leven en daarmee direct de mogelijkheden overwegen die er zijn (en ook direct beseffen dat dat niet gaat gebeuren), valt onder suïcidale gedachten, maar ik ben niet actief suïcidaal.

Er zijn veel vragen. Vragen die voortkomen uit angst, maar ook vragen die voortkomen uit simpele logica. De belangrijkste vraag is: Moet ik de overstap maken als een simpel telefoontje als dit al zoveel angst en paniek oplevert? Wellicht hebben we mijn situatie overschat. Het gaat goed met mij op dit moment. Ik boor mezelf niet meer de grond in als ik ziek ben (en dat ben ik vaak). Ik durf mijn grenzen aan te geven. Ik kan zonder angst de straat op. Als ik afspraken heb met familie of vrienden is er angst, maar die beperkt mij niet meer. Ik kan regelmatig de natuur in om te ontspannen. Ik kan af en toe zwemmen of wandelen voor wat beweging. Ik heb nog zelden last van zelfhaat. Gaat dit allemaal anders worden als ik ga starten met therapie? Die kans is groot. Twee sessies in de week betekent voor mij de dag ervoor rustig aan doen (in verband met de HS), de dag zelf spreekt voor zich en de dag daarna is verwerken en bijkomen. Dan blijft er nog één dag in de week over om iets voor mezelf te doen en dat voor de komende twee jaar. En dan hebben we nog niet eens rekening gehouden met de HS en PDS.

Had je dit niet eerder kunnen bedenken? Die vraag stel ik mijzelf al sinds het telefoontje van gisteren en het antwoord is nee. Nee. Je hoopt altijd dat het wél goed gaat. Dat je zoveel vooruit bent gegaan dat je, tegen de tijd dat het telefoontje komt, wél rustig, kalm en zonder angst of paniek kunt reageren. Je weet het niet tot het moment daar is. Nu is het zover en de realiteit lijkt te zijn dat deze vorm van therapie voor mij te vroeg komt. Vanmiddag heb ik een gesprek met mijn therapeute hierover. Het voordeel is dat zij mij goed kan lezen. Ze kan zien welke Marion er praat. Welke emotie mij voortbeweegt. Of ik uit angst spreek, de extreme aanpasser ben of dat ik mijn gezonde kant laat spreken. Zij weet hoe ze die kanten van mij kan uitvergroten en daarmee kunnen we helder krijgen wat we moeten doen.

Ik kan me voorstellen dat er nu mensen zijn die denken; kan je het niet gewoon uitproberen? Nee, zo simpel is het helaas niet. Op dit moment heb ik therapie voor mijn angststoornis, afdeling angst, locatie Veenendaal. Schematherapie wordt gegeven op de afdeling persoonlijkheidsstoornissen, locatie Ede. Je kan niet zomaar switchen tussen afdelingen. Daar heb je een verwijzing voor nodig. Als ik nu doorzet, naar persoonlijkheid ga en het blijkt niet te werken, kan ik niet zomaar terug naar mijn oude therapeute. Ik zal een nieuwe verwijzing nodig hebben en weer op de wachtlijst komen. De vorige keer heb ik daar negen maanden opgestaan. Ook de zekerheid dat ik dan weer bij deze therapeute kom is er niet. Zij is de tweede therapeute die ik heb op deze afdeling, omdat het met mijn vorige therapeute niet werkte. Mijn angsten werden bij die therapeute alleen maar groter en groter. Ik werd weer een gevaar voor mijzelf als ik therapie had gehad. Vandaar ook de switch destijds. Bij deze therapeute ben ik met sprongen vooruit gegaan. Ik heb de afgelopen zes maanden meer bereikt dan in de twee jaar daarvoor. Zo belangrijk is de juiste therapeute in combinatie met de juiste therapie. Ga ik dat nu opgeven? Met alle risico’s van dien? Mijn hart én hoofd zeggen heel duidelijk: Nee! Maar ik wacht het gesprek van vanmiddag af. Ik hou jullie op de hoogte. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Psychische Shit

44 Reacties

LIeve Marion er is maar 1 iemand die hierin een beslissing kan nemen om wel of niet heen te gaan, En dat ben jij zelf iedereen kan tegen jou zeggen ga probeer het en zoals ik zei op instagram geef het een kans, Maar als je je er zieker door gaat voelen en het idee heb waar ben ik in godsnaam mee bezig moet je niet gaan.Hoe dan ook ,ik wens je onwijs veel stekte vanmiddag ik gedachte bij je.Liefs en denk heeeeeel goed om jezelf !!!

Het is voor mij heel moeilijk om nu te zien waaruit ik beredeneer: de angst of de gezonde kant die mijn grenzen aangeeft. Ik hoop dat mijn therapeute dat vanmiddag helder kan krijgen. Dank je wel voor je steun, Linda. ♥

Ik weet dat je niet op advies zit te wachten, en die geef ik je dan ook niet, maar je weet wat je NU hebt en je weet niet hoe het gaat als je wel aan deze therapie gaat deelnemen, ik hoop dat je samen met je therapeut tot een goede beslissing komt, het moet in de eerste plaats voor jou goed voelen. Heel veel sterkte met de beslissing, volg je hart vrouwtje XX

Dank je wel. Ja, ik weet wat ik nu heb. Het lastige is dat ik me nog nooit beter dan nu gevoeld heb. Het is alleen maar slechter geweest. Heel moeilijk inschatten zonder het juiste refentiekader. X

Lieve Marion, het is heel logisch dat je niet weet waarom je dit gevoel nu hebt, of het nou uit je angst of uit je ‘gezonde kant’ is. Nieuwe dingen proberen is en blijft eng, vooral als het zo’n groot gevolg kan hebben. Ik vind het juist bijzonder menselijk van je 🙂 Veel succes met je therapeut!

Een beslissing nemen is moeilijk, zeker als je nu ook de angst zo ervaart.
Echt heel goed van je dat je het gaat bespreken met de therapeut bij wie je je prettig voelt ipv meteen ja of nee te zeggen.

Veel sterkte met je besluit,

Veel succes met het gesprek vanmiddag, ik denk dat jullie er samen wel uitkomen. Het is zeker belangrijk dat je nu zo’n fijn contact hebt met je therapeute, neem dat vooral ook mee in je beslissing. Liefs.

Ik had met de ES behandeling ook een heftige reactie toen ik net te horen kreeg dat ik mocht beginnen. Sowieso om er zelf om te vragen en er over te praten vond ik vreselijk. Ik beredeneerde toen: “als ik op zo veel weerstand in mezelf stuit, dan zit daar huist nog een probleem waar ik aan moet werken”. Ik koos er voor om die paniek juist te zien als een soort extra motivatie.
Maar ik snap wel dat het bij jou een stuk ingewikkelder ligt. En het is niet zo dat je er nu helemaal niet mee bezig bent ofzo. Lastig, ik vind het heel lastig om te bedenken wat ik zou doen.. heel veel sterkte de komende tijd! Liefs, Sofie

Deze paniek is te groot. Het zet zoveel in gang. Maandag het gesprek afwachten en dan eerst mijn nieuwe therapeute ontmoeten. Ik kan (via een omweg) gelukkig altijd weer terug naar mijn huidige therapeute. Dank je wel. X

Normaal zeg ik in dit soort situaties altijd: volg je gevoel, daaruit volgt de enige juiste beslissing. Maar ik snap dat dat voor jou, en zeker in deze situatie, heel lastig is, dat het voor jou een stuk ingewikkelder ligt. Ik hoop dat je therapeute je hierbij kan helpen, succes vanmiddag! xxx

Lieve Marion, vanbinnen begon zich er bij mij zonet veel te roeren. Ik zat al argumenten te bedenken waarom je deze kans niet mag laten liggen. Maar wat weet ik nu eigenlijk van je? Veel te weinig om op die manier te reageren.
Maar eerlijk? Ik ben blij dat je een therapeut hebt met wie je dit kan overleggen, die jou wel kent en die je dan ook kan helpen bij deze moeilijke beslissing. Dat het gesprek vanmiddag uitkomst mag bieden 🙂 dikke knuffel!

Ik heb ook inderdaad 100 argumenten om te beginnen met die therapie en ik wil het ook graag, want hij is perfect voor mij. De angst en paniek, ik moet heel voorzichtig zijn. Maandag eerst het gesprek maar eens afwachten. Dan zien we weer verder.

Een goed klankbord hebben is op zo’n moment een godsgeschenk. Fijn dat je therapeut dat voor jou kan zijn. Maar ik ben wel benieuwd naar de uitkomst van dat gesprek 🙂

Ik weet hoeveel het waard is om een therapeut te hebben waarmee het klikt en mede door die klik ga je zo rap vooruit. Ik hoop dat jullie vanmiddag een heel fijn gesprek hebben waarna je een beslissing kan maken. Je kunt altijd nog met haar wat werk verzetten en vervolgens door naar de groep. Maar ik wilde helemaal geen advies geven, je alleen een enorm hart onder de riem steken!! Dikke knuffel

Ja, echt! Net zo belangrijk als de therapie zelf. Maandag ontmoet ik mijn nieuwe therapeute, maar als het niet gaat kan ik weer terug naar mijn huidige therapeute. Het feit dat dat kan geeft al enorm veel lucht. X

Ahhh kijk dat zijn nou afspraken waar wij wat mee kunnen!! Goed zeg!! Ik las trouwens ooit ergens dat het voor 70% aan de klik met de peut ligt of een therapie slaagt of niet. Ik weet niet hoe ze precies aan dat percentage komen, maar ik geloof dat ik t nog geloof ook 😂

Ps: vergeet je niet om af en toe echt even retetrots op jezelf te zijn?! Xx

Wat fijn dat je een therapeut hebt die je hierbij zo te horen goed kan helpen. Het lijkt me namelijk heel moeilijk om alleen te moeten doen.
Sterkte lieve Marion. Jouw keuze zal de juiste zijn. 🙂

Die angst voor therapie was dat bij een andere therapeut dan? Of is het echt vooruit gegaan door verminderde intensiteit van therapie?

Bij mij gaat t op het moment ook relatief goed, maar dat komt denk ik ook doordat er hoop is op een goede behandeling, speelt dat bij jou ook mee?

Ik hoop dat je een goed gesprek gehad hebt met je therapeut erover. En als je nu goed zit is dat alleen maar fijn. Het kost ook tijd om een vertrouwensband op te bouwen.. dus dat is alleen maar fijn als dat gelukt is.

Succes met het maken van een keuze. Ook fijn dat je die keuze nu na al die tijd eindelijk kan maken. Er tussen in hangen is ook niet echt prettig.

Je bedoelt de reactie op het starten van de nieuwe therapie of de angst die ik voorheen had? Ik had namelijk enorm veel angst bij mijn vorige therapeute. Ik voelde me bij haar absoluut niet veilig. Bij deze therapeute is dat heel anders. Alsof ik in een warm bad terecht kwam. Daarom ben ik ook best bang nu ik bij haar weg moet. Ik ben zo vooruit gegaan bij haar. Ik heb gisteren een goed gesprek gehad met haar en dat is het ook meteen: ze begrijpt mij zo ontzettend goed. Ze weet precies wat ze moet zeggen, waar de pijnpunten zitten, wanneer mijn ongezonde kant aan het woord is. Shit, als ik dit nu zo opschrijf word ik alweer nerveus. Ik wil dat eigenlijk nog niet kwijt. Maar goed, wie weet heb ik de eerste twee keer pech gehad en is mijn volgende therapeute ook zo fijn. Ik las dat jij ook nog even bij je huidige therapeute kan blijven, ter overbrugging? Ik hoop dat je snel kan starten, want dat wachten is ook waardeloos en zenuwslopend.

De angst voorheen inderdaad. Loslaten weer is altijd lastig, vind ik zelf ook. Ik heb alleen wel de zekerheid dat ik bij haar terug kan, voor jou is daar vast als het echt niet werkt ook wel een optie. Er lopen gelukkig meer goeie therapeuten rond (hoop ik voor ons beide).

Ik ben nog wat langer ter overbrugging. Zou eigk donderdag al afscheid nemen, nu wordt dat over twee week, daarna ga ik ongeveer de opname in (is nu toegezegd).

Veel succes met je vervolg stappen, moet je gelijk overstappen of zit daar een overlap nog in?

Ja, ik snap dat het je tegenvalt dat je ‘toch weer’ in die angst schiet, maar aan de andere kant… Wat had je verwacht? Dat het *poef* verdwenen en alles goed zou zijn? Overigens klink ik nu heel hard en lullig, maar zo bedoel ik het niet. Marion, je hebt niet voor niets de beslissing gemaakt om schema-therapie te gaan volgen. Je hebt een complexe psychische vraagstelling, dat is niet zo 123 verdwenen. Maar, in plaats van gefrustreerd te raken, zou je trots ‘moeten’ zijn op wat je het afgelopen half jaar bereikt hebt. Je gaat met stappen vooruit, soms weer eentje terug, en dan weer verder vooruit. Je benoemt dat, maar laat de frustratie en angst niet wegnemen dat je al echt goed op weg bent. 😉
Een goede, fijne therapeut is ook ontzettend veel waard, dus ik snap je twijfel wel. Volgens mij zag ik ergens al een kopje over schematherapie, dus ik lees even verder bij!

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: