Schematherapie #1

coltherp

Vanochtend heb ik het eerste oriënterende gesprek voor schematherapie gehad. Ik voel de behoefte om het voor mezelf vast te leggen en ook om het met jullie te delen. Het moet er ook wel uit, anders blijf ik malen, maar ik voel alles behalve de behoefte om met iemand te praten. Lang leve het bloggen.

Ik zou een gesprek hebben met twee therapeuten. Eentje was echter verhinderd. Hopelijk is zij er de volgende keer bij. Het was hoe dan ook nog niet zeker wie van de twee mijn therapeute zou worden. Ze doen met z’n tweetjes de groep en één van hen wordt ook mijn individuele therapeut. Degene met ik nu het gesprek had, M., was in ieder geval een hele fijne vrouw.

Er is heel veel besproken, verleden, heden, toekomst, maar er is één specifieke vraag blijven hangen:

Hoe ben je van plan hetgeen je leert in de groep in de praktijk te brengen? 

Deze vraag werd met name gesteld in het kader van sociale activiteiten en werk, zodat we dit mee kunnen nemen tijdens therapie. Shit. Het voelde even als een klap in mijn gezicht. Gaan die verrekte chronische ziektes van mij nu weer de boel verpesten? Twee keer in de week therapie, eens in de week wandelen, af en toe een afspraak met familie of vrienden, boodschappen doen en voor de cavia’s zorgen, dat is eigenlijk wel het maximale. Als ik daarnaast ook nog iets moet gaan doen in contacten met anderen, vrijwilligerswerk of wat dan ook, dan weet ik niet in hoeverre dat haalbaar is. Zowel geestelijk als lichamelijk.

We moesten direct na deze vraag het gesprek beëindigen, dus in welke zin het een voorwaarde is voor deelname aan de groepstherapie, is me nog niet helemaal helder. Dat zullen we de volgende keer wel bespreken. Voor mij is de groepstherapie op zich al een enorme stap. Zeker in het begin zal ik niet in staat zijn om daarnaast nog iets anders op te starten. Ik schreef het eerder al; mijn huidige sociale contacten onderhouden tijdens deze therapie zal al een opgave op zich zijn.

Wat ik graag wil bereiken met deze groepstherapie is vooral persoonlijke groei. Ik wil mentaal sterker en weerbaarder worden. Ik wil in de toekomst met minder angst door het leven te gaan. Ik wil leren opkomen voor mezelf. Leren mijn mening te geven. Leren mijn emoties te tonen. Leren onderscheid te maken tussen wat helpende gedachten zijn en wat niet. Bovenal hoop ik in de groep het vertrouwen in andere mensen én in mijzelf terug te krijgen. Ik hoop dat dat voldoende is om deel te mogen nemen. ♥

P.s. De reacties staan uitgeschakeld. Ik heb eerst even tijd nodig om dit allemaal tot me door te laten dringen. Daarnaast moet ik leren hier zelf een weg in te vinden zonder me te laten beïnvloeden door meningen, adviezen en ervaringen van buitenaf. Dat voelt voor nu het beste, maar ik wil jullie op deze manier toch graag op de hoogte houden van alles.

About the Author

Posted by

Categorieën:

Psychische Shit
%d bloggers liken dit: