Spannende dag

img_9744

Vandaag ga ik, als het goed is, mijn nieuwe therapeute ontmoeten. Ik heb het eerste oriënterende gesprek voordat de schematherapie echt zal starten. De spanning is nu nog te overzien. Ik vraag me wel af hoe dat zal zijn op de dag van de eerste groepssessie. Ik denk dat ik ga kotsen.

Maar vandaag dus ”alleen maar” een oriënterend gesprek en mijn nieuwe therapeuten ontmoeten. Dat is al spannend genoeg. De komende weken zal er nog niet veel veranderen voor mij. Ik ben gewend om eens in de twee weken een gesprek te hebben. Daarna zal het echter anders worden. Twee maal per week therapie, waarvan één middag de groepsbehandeling. Dan is gevoelsmatig mijn hele week al vol. Twee keer per week een afspraak of verplichting hebben is voor mij de max. Ik zal daar toch een weg in moeten vinden en moeten proberen om de paar sociale contacten die ik heb, in stand te houden. Dat zal in het begin niet makkelijk zijn, sterker nog, ik weet niet eens zeker of het me gaat lukken, maar ik ga het wel proberen.

Op mijn blog zal wellicht ook het één en ander veranderen. Ik zal waarschijnlijk niet dagelijks blijven schrijven en ik weet ook niet of ik de energie heb om nog bij anderen te blijven lezen. Ik heb daar altijd veel moeite mee, voel me daar al snel schuldig over. Toch zal ik de komende twee jaar prioriteiten moeten stellen. Mijn behandeling zal bovenaan komen te staan. Samen met Peter natuurlijk. Dat zijn mijn nummer 1 prioriteiten. Daarna mijn familie, sociale contacten en mijn blog. Ik heb veel rust nodig, lig 12 uur per etmaal op bed en dat zal de komende tijd alleen maar meer worden. Ik zal er mijn weg in moeten gaan vinden. Dat komt vast en zeker goed.

Over een uurtje zit ik al in de auto. De ochtend vliegt voorbij wat dat betreft. Vanochtend werd ik pas om 8:30 uur wakker. Dat is mijn geluk bij een ongeluk; chronisch ziek zijn. Normaal zou je van de spanning wellicht slechter slapen. Mijn lichaam is echter iedere dag zo moe, ik slaap als een roos. Hoe nerveus ik ook ben. Afgelopen nacht helemaal, want ik ben gisteren nog even naar het bos geweest. Een uurtje heerlijk gewandeld, maar het gevolg was pijn en moeheid. Het is het één of het ander. Soms pakt het goed uit. Is het het waard. Soms is dat niet het geval. Deze keer gelukkig het eerste. Ik heb genoten, heb prachtige foto’s kunnen maken en die pijn in mijn lijf neem ik nu op de koop toe. De foto bovenaan dit artikel is niet helemaal scherp geworden, maar ik vind het zo’n mooi beestje. Nobody’s perfect. Who cares.

Ik ga me voorbereiden. Nog even rustig een kop koffie drinken. Ik spreek jullie later weer. Fijne maandag! ♥

16 thoughts on “Spannende dag

  1. Denk inderdaad aan jezelf en stel prioriteiten. Er zit vaak een groot verschil in willen en kunnen en als je dat meer naar elkaar toe weet te trekken stel je jezelf minder teleur. Hopelijk heb je een goede klik met je nieuwe therapeute!

  2. Heel veel succes en kracht voor jou gewenst. Niet alleen voor dat gesprek, maar voor de komende twee jaar. Misschien moet je de mensen met wie je contact wil blijven houden aanspreken en afspreken wat er voor jou helpt om het contact te blijven houden. Ik zou zeggen, bel af en toe even, maar in jouw geval lijkt me dat een slecht advies. Misschien chatafspraken maken ofzo? (Het is een idee, geen advies, 😉 )

  3. Het komt goed, ook als deze therapie niet jouw ding blijkt te zijn.
    Maar misschien wordt het best fijn en vind je steun en herkenning bij de
    groepsgenoten.
    Heel begrijpelijk dat je met sommige dingen een stapje terug moet nemen.
    Jij en Peter samen zijn het belangrijkst.
    Heel veel succes, meis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s