Met het hoofd op tafel

img_20170131_124555

Zondag een flinke boswandeling. Maandag het eerste gesprek over mijn vervolgbehandeling. Gisteren een superleuke middag gehad met Janekijn. Vandaag ga ik dus even bijkomen. Ik typ dit dan ook met mijn hoofd liggend op tafel, hopende dat ik de juiste toetsen op het toetsenbord weet te raken.Β 

Dat laatste is natuurlijk een grapje, maar het komt wel iedere vijf seconden in mij op om mijn hoofd weer even neer te leggen. Drie dagen. Niet eens dagen van 8 uur per dag. Hoe deed ik het? Hoe deed ik dat die twintig jaar lang? Er waren natuurlijk jaren bij dat ik minder ernstig ziek was dan ik nu ben, maar toch. Ik herinner me deze moeheid nog wel. Hoe ik met dit hoofd achter de balie zat en me amper kon concentreren op wat iemand zei. Jarenlang heb ik niet geweten dat dat niet normaal was. Natuurlijk wist ik wel dat ik iets sneller moe was door mijn ziekte dan anderen, maar dat het zo’n groot verschil zou uitmaken, dat had ik nooit gedacht. Daar kom ik nu pas achter nu ik niet meer werk, op tijd naar bed ga en mijn energie goed verdeel over de week. Jeetje, hoe heb ik dit volgehouden? Ik kan er met mijn kop niet bij.

Gelukkig is dat nu allemaal verleden tijd. Gisteren ben ik met een oud-collega, die ik ondertussen misschien maar eens vriendin moet gaat noemen, wezen lunchen. Lunchen werd thee drinken en thee drinken werd warme chocolademelk drinken. Voor we het wisten was het bijna 16:00 uur en hadden we al vier uur weggepraat met z’n tweetjes. Dit soort afspraken maken me lichamelijk moe, maar mentaal geeft het zoveel energie. Dat is alle lichamelijke vermoeidheid dubbel en dwars waard.

Toen ik thuiskwam had ik gehoopt dat de grasdozen voor de cavia’s er zouden zijn. Die waren er niet. Het werd een lang verhaal, waarbij ik uiteindelijk in pyjama bij beide buurvrouwen op de bank eindigde, maar de grasdozen waren nergens te vinden. Vandaag poging nummer twee. Hopelijk komen ze nu wel. Ik ben zo benieuwd hoe de beestjes het vinden om een eigen grasmatjes te hebben.

Moment. Ik ga toch even mijn hoofd op tafel leggen….

Dan nam ik gisteren nog een pittige beslissing. Voor mijzelf tenminste. Ik gaf op het eetstoornisforum aan dat ik een jaar, of zolang als nodig is, afstand neem van het forum. Ik wil dolgraag ervaringsdeskundige blijven, maar als straks de behandeling begint heb ik absoluut niet meer de energie om me daar op een juiste manier voor in te zetten. Daarnaast wil ik de focus 100% op mijn eigen herstel leggen. Het was geen makkelijke beslissing, maar ik voel dat het wel de juiste is.

Ik had vannacht een rare droom. Er was een marathon hier in Wageningen en ik had een plek gevonden waar je op het parcours kon komen zonder dat mensen er erg in hadden en dan hoefde je nog maar 7 meter (Ja, 7 meter! Niet eens 7 kilometer!!! 7 meter!!!!) te lopen. Zo won ik de eerste marathon van Wageningen. Wat een bitch ben ik zeg.

Jongens, ik ben moe. Heel moe. Ik ga op de bank liggen en stiekem een dutje doen. Ik ben zo moe, dat ik dit artikel gewoon lekker niet op spelfouten ga controleren. Toedeledoki! β™₯

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

20 Reacties

Zo heerlijk is dat….gewoon even je hoofd op tafel leggen. Maar goed, mijn hoofd staat niet in verhouding tot jouw hoofd. Maar dat gevoel..jaa. Mooi dat je je voornemen om je even terug te trekken van het forum nu geregeld hebt.

Vandaag ken ik dat gevoel van moe zijn helemaal. Zal blij zijn als het vijf uur is en de werkdag er op zit. Maar gelukkig weet ik dat een paar dagen goed slapen me er weer bovenop helpen en dat de kous daarmee af is.
Nu ja, als je met zo’n vermoeidheid toch nog de marathon kan winnen, dan ben je wel echt een kanjer πŸ˜‰

Juist dat moet jij ook doen….
Aan jezelf gaan denken en jij staat op nr.1 πŸ˜‰
Goed dat je zoveel had gedaan deze week.
Jij bent een superstar en hoe jij het ook allemaal doet jij hebt die marathon gewonnen….

Liefs en groetjes Xoxo

pfff wat moet dat zwaar geweest zijn al die jaren, je bent altijd compleet over je grens gegaan! Goed dat je nu wel die grens aangeeft, zoals mbt het forum (al zal je gemist worden daar dat weet ik zeker(

Wat fijn wat ontzettend fijn dat de ‘date’ gisteren door kon gaan en dat het zo fijn was!!

Rust lekker uit!!!

Lieve groetjes

Whahaha, die droom! Geweldig πŸ˜€ De foto van dat broodje ziet er zo ontzettend lekker uit, ik heb er nu gewoon trek van. Ik wil ook dat broodje! πŸ˜€ Fijn dat het zo’n gezellige middag was!

Hahaham jouw droom! Zo kan ik ook een marathon winnen. πŸ˜‚ Leuk dat je een fijne, gezellige middag hebt gehad met je oud-collega-vriendin.
Rust lekker uit! X

Gefeliciteerd met het winnen van de droommarathon! Ik hoop dat je inmiddels weer een beetje bent bijgekomen. Apart he hoe je het werk zo lang hebt kunnen volhouden. Goed dat je nu wel naar je lichaam luistert.

Die droom! πŸ˜€ Ik wil dat in real life. Lekker makkelijk πŸ˜€
Ook al ben ik niet ziek, zelfs ik voel me echt uitgeput na een middagje socializen zeg maar. Ik kan me voorstellen dat dat voor jou dan inderdaad nog zoveel zwaarder is. Maar het is zoals je zegt: de mentale energie die je er soms uithaalt is zo zalig! Fijn om te horen dat je dat ook zo ervaart.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: