Kladbloggen

Ga je moeder pesten


Getagd: .

Gisteren vroeg ik mij af of ik ooit nog weer eens zo ga bloggen als in het begin. Met ”echte” artikelen, als je begrijpt wat ik bedoel. Een artikel wat informatief is. Een artikel wat echt ergens over gaat. Een artikel waar van tevoren redelijk goed over nagedacht is. Het antwoord daarop is….

Het antwoord
Dat weet ik natuurlijk niet. Ik kan niet in de toekomst kijken. En het boeit ook helemaal niet. Ik vroeg het me gisteren gewoon af. Wat ik me ook afvroeg is hoe het komt dat mensen allemaal een andere smaak hebben. Waarom vindt de één spinazie lekker en de ander niet? Waarom vindt de één blauw de mooiste kleur en de ander rood? Waarom vindt de één wandelen fijn en stapt een ander liever op de fiets? Ik weet het niet. Ik hoef het ook niet te weten. Ik vraag het me soms alleen af.

Pakketjes
Ondertussen wacht ik nog op drie pakketjes. Morgen komt de definitieve druk van mijn kaartendeck binnen. Als die in orde is dan ga ik de Nederlandse versie maken en dan is het wachten tot ik van iedereen een reactie heb ontvangen of ze definitief gaan bestellen. Ik verwacht deze week ook de zakjes waar de kaarten in gaan. Er zit geen doosje omheen, dus ik heb buideltjes besteld voor de kaarten. Als laatste hoop ik dat het cadeautje voor mijn moeder deze week nog binnenkomt. Het was een beetje krap aan met een levertijd van 1-2 weken, maar het lijkt erop dat het gaat lukken. Ze is a.s. maandag jarig. Hoe oud ze wordt? Ik heb nog een hele jonge moeder. 63. Toch? Uit 1954 is ze. Ja, die kan nog wel even mee.

Gezondheid
De gezondheid gaat langzaam aan weer vooruit. Goddank. Wat een hel was het de afgelopen week. De pijn in de buik is al grotendeels verdwenen. Het enige is dat mijn huid vreselijk onrustig is. Overal kleine ontstekingen. Warmte-uitslag. Tenminste, daar lijkt het op. Ik dacht eerst dat het eczeem was, maar dat is waarschijnlijk niet het geval. Dan nog een soort gekke zweertjes erbij op mijn benen. Joost mag weten waar die in ene vandaan komen. Ik ga er niet eens meer mee naar de dokter, weet je dat? Zolang het niet uitbreidt en Peter ze niet ook krijgt vind ik het allemaal wel gezegend. Onverstandig? Wellicht. Soms heb je daar gewoon even lak aan.

Weirdos
Sommige mensen zijn echt raar. Een wildvreemde, nadat ik een foto op Instagram heb gezet met de tekst “Moro Lobi”. Hij zegt: “Waarom praat je Surinaams?” Ik zeg terug: “Waarom praat je tegen mij?” Weer een ander nadat ik een plaatje van een pizza plaats. “Ik snap wel dat jij altijd ziek bent als je zo ongezond eet.” Say that again, my friend. Say that again. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Je blokkeert je een slag in de rondte tegenwoordig, maar die mensen hebben echt geen leven. Soms kom ik drie keer op een dag dezelfde malloot tegen op social media. Weird, man. Ga je moeder pesten of zo, maar laat mij met rust.

Plannen
Vandaag naar het Kruidvat. Daar hebben ze voor mij precies de goede vitamine en mineralen voor een schappelijke prijs. Even naar de Action voor waxinelichtjes. Caviavoer, zaagsel en een cadeaubon halen bij het tuincentrum en als laatste even naar de supermarkt. Ik voel me goed vandaag, dus ik neem het ervan. Verder niet veel bijzonders. Dit is al flink aan de maat voor mij op één dag.

Fijne dag allemaal. ♥

25 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s