Psychische Shit

Doei baggerdagen


Getagd: , , .

Morgen is het dan zover. Therapie. De angst van de afgelopen dagen neemt af. Goddank. Wat een hel was dat. Ik kan weer positief uitkijken naar morgen en heb weer geleerd dat ik in dagen van angst en depressie geen beslissingen moet nemen. Nergens over. Zelfs niet over wat we eten.

Nee, zelfs niet over wat we eten. Of over de tuin. Of over boodschappen. Niets. Helemaal niets. Ik laat alles aan Peter over. Ik doe de boodschappen, maar hij maakt het lijstje. Ik moet niet nadenken over dingen. Alle beslissingen uit handen geven. Zolang ik dat doe, gaat alles nog enigszins oké. Bevestiging vragen aan Peter. Iets wat ik normaal liever niet doe, maar nu gewoon even moet. “Ik voel me schuldig.” “Is niet nodig.” Even een knuffel en ik kan er weer een half uur tegenaan. Na een half uur moet ik weer gerustgesteld worden. Om welke reden dan ook. Dat ik geen mislukkeling ben. Dat ik gewoon kan starten met therapie. Dat ik ook kan stoppen als het niet gaat. Dat ik nu gewoon op bed mag gaan liggen. Dat ik echt goed voor de cavia’s zorg. Dat het echt niet zo blijft. Dat het echt weer beter wordt over een paar dagen. Mensen, het is de hel. Echt de fucking fucking  hel.

Sinds een paar dagen heb ik ineens helemaal geen …. oh wacht. Ik wou zeggen, geen behoefte meer op make up te dragen, maar dat komt natuurlijk ook door de angst en depressie. Dan heb je niet echt de behoefte om goed voor jezelf te zorgen. Er verzorgd uitzien staat volledig onderaan je prioriteitenlijstje. Vuilniszak wegbrengen? In pyjama. I don’t give a shit. Nu ik me iets beter voel begrijp ik echt niet dat ik in mijn Minion-pyjamabroek over straat heb gelopen, maar op zo’n moment boeit het echt helemaal niets. Dat klinkt tof, je nergens druk om maken, maar op deze manier is dat dus echt niet relaxt. Het voelt vreselijk. Maar vandaag gaat het alweer beter. Nog niet goed genoeg om naar de verjaardag van mijn moeder te gaan, maar gelukkig ben ik vorige week al even bij haar langs geweest.

Morgen dus de start van therapie. Ik ga daar niet over schrijven. Die afspraak is gemaakt met mijn therapeuten. Natuurlijk kan en mag ik schrijven over hoe het met mijzelf gaat en hoe ik me voel, maar inhoudelijk over de behandeling daar en over de groep zal ik niets schrijven. Daarnaast is het voor mezelf ook beter om er niet over te schrijven. Het is mens eigen om een advies of mening te geven, maar dat is wel het laatste waar ik op zit te wachten in dit geval. Daarom zal het vrij oppervlakkig blijven. Hooguit dat het zwaar is, dat het meevalt, dat ik er iets of niets aan heb. Dat soort dingen. Ik ben ook benieuwd hoe ik het lichamelijk ga trekken. Of ik naast de therapie nog energie overhoud om andere dingen te doen. Mentaal moet het te doen zijn, maar ook lichamelijk moet ik er niet op achteruit gaan.

Vandaag nog even aan mijn kaarten werken. De Nederlandse versie moet ik nog afmaken en er liggen nog wat ontwerpen voor ansichtkaarten op me te wachten. Kortom, ik vermaak me wel vandaag en zo hoef ik niet teveel over morgen na te denken. Voor iedereen die van de zon houdt, geniet ervan! Fijne dag! ♥

19 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s