Toch niet verder met therapie

Ja, jullie lezen het goed. Het is verdomme toch ook niet te geloven. Ik heb net moeten afbellen voor de groepstherapie van morgen. Net nu we vorige week hadden besloten dat ik weer bij de groep zou aansluiten. Ik ben er even heel erg klaar mee. 

Er is veel mogelijk. Men heeft goed meegedacht. Ik zou in een joggingbroek op mijn yogamatje deel gaan nemen aan de groepstherapie. Heel goed plan. Echter is het abces in mijn lies ondertussen zo groot geworden dat ik bijna van mijn stokje ga van de pijn. Ik kan amper zitten en als ik al kan zitten, dan hou ik dat een kwartier vol. Ik heb gisteren dan ook de hele dag op bed gelegen en vannacht een vreselijke nacht gehad. Alles leuk en aardig, maar op deze manier kan je niet deelnemen aan welke vorm van therapie dan ook. Ik kan al geen gesprek met Peter voeren op dit moment, omdat het me door de pijn ontbreekt aan concentratievermogen. Daarnaast is er ook nog de PDS die op dit moment zeer heftig is. Ik verdraag niets rondom mijn middel op dit moment. Zelfs geen joggingbroek.

Het is goed, mensen. Het is klaar. Het is genoeg. Ik kan niet twee keer in de week dit soort beslissingen blijven nemen. Bijna was ik alweer van plan om zwaar over mijn lichamelijke grenzen heen te gaan morgen. Bijna was ik vergeten wat deze pijn kan doen met de geestestoestand van een mens. Bijna was ik vergeten wat mij zo depressief had gekregen twee jaar terug. Bijna was ik vergeten dat dit precies hetgeen is wat mij bijna tot die ene wanhopige daad had gedreven. Nee, het is genoeg geweest. Ik ben er klaar mee.

Ik zou de kaarten niet naar mijn nichtje gaan brengen. Ik zou ook niet afspreken met Janekijn om haar nieuwe huis te bekijken. Ik zou geen afscheid kunnen nemen van mijn ouders voordat ze voor een lange vakantie naar Amerika vertrekken. Ik zou niet kunnen afspreken met medeblogster Nathalie. Ik zou al mijn sociale contacten weer aan de kant moeten zetten voor therapie, omdat therapie al zoveel energie opslokt dat er verder voor niets anders nog iets overblijft. Peter had dat direct door toen ik afgelopen donderdag thuiskwam. In plaats van een enthousiaste reactie of een trots gebaar dat ik toch mijn therapie ging doorzetten, reageerde hij met een boze: “Je weet wat de consequenties hiervan gaan zijn, hè?” En ik wist het. Ik wist het, maar wilde het niet weten. Ik wilde de realiteit niet onder de ogen zien. De realiteit dat zelfs twee keer per week therapie voor mij lichamelijk niet meer haalbaar is zonder dat dat ten koste gaat van mijn lichamelijke conditie én mijn sociale contacten. Vier dagen later heb ik geen keuze. Ik moet het onder ogen zien. Twee keer per week therapie is voor mij teveel.

Ik moet nog teruggebeld worden door mijn therapeute. De optie om eens per twee weken een gesprek te hebben, zoals bij mijn vorige therapeute bij wie het zo goed ging, werd niet echt enthousiast ontvangen. Terug naar die vorige therapeute is helaas ook geen optie. Ik kan geen verwijzing meer krijgen voor een behandeling die al afgesloten is. Individuele sessies bij haar worden door mijn verzekering niet vergoed. Dus hoe nu verder? Ik weet het niet meer. Ik weet het even echt niet meer. ♥

38 reacties Voeg uw reactie toe

  1. tommie345 schreef:

    Fuck he. Traantjes in mijn ogen. En oprechte boosheid om het onrecht. Gvd Marion. Heel erg veel sterkte. Kut, waardeloos systeem is het ook. FUCK.

    1. Marion schreef:

      Het is ondertussen een beetje gezakt, maar ik voelde precies zoals wat jij hier nu schrijft. Echt waardeloos shit systeem. Maar goed, we gaan door.

  2. Jolanda schreef:

    Ik begrijp je volkomen. Heb er zelf voor gekozen deze groepstherapie niet te gaan doen. Eigenlijk weet ik van te voren al dat mijn hoofd wel wil, maar mijn lichaam niet, gevolg…hoofd wil dan ook niet meer. Op het moment twee plekken die “dreigen”, dan weet je wel hoe laat het is over een weekje of zo….Toch lekker hard werken voor de stichting Wie vult mijn Bak, op de momenten dat ik me goed voel, nou dan is dat op dit moment maar even het enige, so what…
    Mijn advies aan jou is ga zelf aan de slag met de vier g/b ‘s…helpt echt, zet alles in je hoofd op een rijtje, geeft rust…..

  3. Rob Alberts schreef:

    Geen woorden ….

    Meelevende groet,

  4. Geri schreef:

    Sterkte Marion. Ik ben eerlijk gezegd blij dat het hele therapie gebeuren niet meer door hoeft te gaan voor je. Ik denk dat je je hierdoor veel beter zult gaan voelen. Vandaag nog niet dat begrijp ik. Maar denk eens aan alle rust die je gaat krijgen. Denk eens aan alles wat je wel kunt!!!!! Je zult zien dat jij zelf in staat bent om oplossingen te vinden in de toekomst voor problemen die opdoemen. Je zult dingen niet kunnen en dat is vervelend. Maar daar tegenover staat dat er zoveel mooie dingen staan die je wel kunt. Nu is het zaak tot rust te komen. Hopelijk gaan de ontstekingen dan ook minder worden of weg.

    1. Marion schreef:

      Het ging die ene maand zonder therapie verbazingwekkend goed met me. Dat zei mijn moeder ook al. Ze had me in jaren niet zo gezien, zowel geestelijk als lichamelijk. Dus je zou wel eens heel erg gelijk kunnen hebben. Laten we het hopen. X

  5. Koen | 10100.nl schreef:

    Sterkte! Echt jammer dat het niet haalbaar is.

    1. Marion schreef:

      Ja, die groepstherapie had me veel kunnen brengen. Het is zoals het is.

  6. JasMien schreef:

    ik wens je veel sterkte meid, en als je (lichaam) er klaar voor is, kan je misschien weer met therapie starten *knuffel*

    1. Marion schreef:

      Ik hoop op een oplossing van wellicht eens per twee weken en anders maar even helemaal niet. Ik ben ook een beetje op ondertussen. X

  7. Jose schreef:

    Elke keuze die jij maakt is goed Marion, het is jouw keuze op dit moment. Jij weet het beste wat goed voor je is.
    Lieve groet, Jose

    1. Marion schreef:

      Het kan gewoon echt niet. Ach en dat is het eigenlijk niet eens een keus.

  8. Nans schreef:

    Wat ontzettend balen! Aan de andere kant: soms zijn dingen zo omdat ze zo moeten zijn. Omdat er dan uiteindelijk iets anders op je pad komt. Ik hoop erg voor je dat dat het geval is.

    Ondertussen heel erg veel sterkte gewenst.

    1. Marion schreef:

      Daar geloof ik ook wel in. Dank je wel.

  9. Jantine schreef:

    *knuffelt stevig*

  10. Joram schreef:

    Hmmm echt rot en vervelend Marion! Kritische noot; hoe kan je iets afsluiten wat je nooit volledig hebt behaald? Waarom zou je dit niet vergoed horen te krijgen als dit jou wel helpt en de therapeut hier ook zo over denkt? Die vraag zou ik dan aan de zorgverzekeraar stellen, maar ben bang dat die gewoon protocol volgen..
    Ik zal eens rondvragen wat de mogelijkheden zijn als je al behandeling hebt gehad. Maar naar mijn weten heb je altijd recht op behandeling als je een terugval hebt, zou toch logisch moeten zijn? Sterkte Marion!

    1. Marion schreef:

      Ik ben gestopt met de vorige behandeling, omdat ik suïcidaal werd. De behandeling was te zwaar. Terug is dus niet echt een strak plan. Maar ter overbrugging had ik gesprekken met iemand die eigenlijk geen cliënten meer heeft. Was een noodoplossing omdat ik nog niet in een Ede terecht kon. Zij is wel ook ZZP–er, maar daar komen dus de zorgcontracten om de hoek kijken en degene bij wie zij is aangesloten heeft geen contract met mijn zorgverzekering. Nu gaan we eerst kijken of ik hier in Ede een oplossing is. Dat zou voor mij ook het beste zijn ivm reistijd en de HS. Dank je wel voor je input.

  11. joorloveswriting schreef:

    Jeetje meis toch 😦 😦 😦 wat ontzettend vervelend… Sterkte meid de komende dagen! xx

  12. chucky1012 schreef:

    Goh meid….
    Wat erg allemaal.
    Tranen rollen over mijn wangen en ik leef met je mee.
    Dit gun ik je niet.
    Wat is het soms zo oneerlijk hoe graag je ook wilt maar het allemaal tegen zit.

    Héél veel sterkte en liefs Xx

  13. Astrid schreef:

    Wat naar voor je. Echt heel vervelen dat je lichaam er nu voor zorgt dat je voor je psychische gezondheid mogelijk niet in behandleing kunt zijn nu. Heel veel sterkte toegewenst.

  14. Ik kan ook niet meer volgen :). Zolang jij je hart maar volgt, hoe moeilijk het ook is…

  15. Ik had het even gemist dat je het plan toch weer opgepakt had. Ik vind het zo naar voor je dat iets wat je zo graag wil, niet lukt door je lichamelijke gesteldheid. Ik kan je alleen maar sterkte wensen en ik ben blij dat je een Peter naast je hebt staan die je begrijpt en je niet zover pushed als fat je zelf doet.

    Dikke knuffel vanuit hier. En ik hoop natuurlijk dat er een regeling komt die voor jou wel haalbaar is.

    1. *als je dat zelf doet // Op mn telefoon foutloos typen is nog een puntje. Sorry.

  16. mariellemarielle schreef:

    Oh lieverd wat vind ik dit toch naar voor je en het is zo frusterend lijkt me!
    Je wilt zo graag zoveel maar het gaat niet..

    Kon ik maar iets doen…maar die ziekte is zo naar!!!!

    Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, woorden lijken zo leeg maar ik denk aan je en wil je veel sterkte wensen!

    Take care!!

    ps als de pijn zo erg is, gaat het abces dan al snel open denk je?
    XX

  17. Nathalie schreef:

    Wat shit dat het zo loopt… bah!!!
    Hoop dat het snel wat beter met je gaat, gewoon in welke vorm dan maar ook! X

  18. Roos schreef:

    Och lieverd… Dat heen en weer slingeren is erg frustrerend, dat snap ik. Ik weet ’t ook niet… Sterkte, wees niet te hard voor jezelf. X

    1. Marion schreef:

      Het is waardeloos. Maar goed, we wachten het af wat de volgende stap zal zijn.

  19. Joyce J schreef:

    Pff… wat fucking heftig meis! Weet niet eens wat ik moet zeggen dit x.. Wat gun ik je dit toch zo ontzettend niet! Ik heb altijd een leuke lieve collega aan je gehad en gun je zo onwijs veel een normaal pijnloos leven! Tering…. head up meid!

    Met traantjes in de ogen… sterkte meid!

  20. Marieke schreef:

    Hopenlijk rust!

    Maar wat bedoelt je man dan met consequenties?

    1. Marion schreef:

      Dat ik dan weer ziek ga worden en ontstekingen blijf krijgen. En hij had gelijkt. Ik ben nog steeds ziek. Maar soms wil je dat gewoon even niet zien of horen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s