Kladbloggen

Hallo Witte Mensen #1


Getagd: , .

Vandaag wordt er een pakketje bij me bezorgd. Geen mooie kaarten deze keer, maar twee boeken. Twee exemplaren van Hallo Witte Mensen. Heb ik zin om dit boek te lezen? Mwah, niet echt. Wil ik het boek lezen? Ja, dolgraag zelfs! Vandaag vertel ik jullie waarom.

Hallo Witte Mensen is een boek geschreven door Anousha Nzume.

Of we nu willen of niet, in Nederland leven we in een witte wereld. Eeuwenlang was ‘wit’ bepalend voor de maatschappelijke en culturele status quo. Maar sinds de hernieuwde Zwarte Piet-discussie lijkt ‘wit’ onder druk te staan als nooit tevoren

De komende dagen, weken, wil ik regelmatig een artikel schrijven over dit boek. Als het even kan terwijl ik aan het lezen ben. Ik wil proberen de gevoelens die omhoog komen zo rauw en eerlijk mogelijk op te schrijven. Ik wil proberen om heel dicht bij mezelf te blijven. Om niet te gaan ja-maren. Om niet te gaan wijzen met mijn vinger. Ik weet niet wat racisme is. Ik ervaar geen racisme. Ik ben me niet bewust van mijn eigen racisme en ik vermoed, nee, ik weet zeker dat dit boek dat bloot gaat liggen en dat zal pijnlijk zijn.

Nee, ik heb niet echt veel zin om dit boek te lezen. Ik heb al stukjes gezien op Twitter en het roept verdomde veel weerstand op. Het liefst zou ik willen roepen: “Maar ik bedoel het niet zo! Het maakt me niet uit wat voor kleur je hebt. Ik vind je lief! Ik hou van jou!” Maar dat doet er nu even niet toe. Het gaat nu even niet om mij. Niet om jou. Niet om welke witte mens dan ook. Er wordt ons gevraagd te lezen, te luisteren en te leren. En ik zeg; laten we dat gaan doen de komende weken.

Ik heb twee exemplaren besteld. Aan het einde van deze serie artikelen geef ik één van de twee boeken weg aan iemand die actief meegelezen en – geschreven heeft en waarvan ik het idee heb dat deze het boek echt graag wil lezen en er ook iets mee wil gaan doen. ♥

Bron foto: www.dipsaus.net

35 Comments

    • Ja, ik vind het moeilijk. Ik ben erg bang om ‘fouten’ te maken, terwijl dat helemaal niet nodig is. Het is allemaal zo kwetsbaar en gevoelig. Hier, zo snel kan het gaan. Nu betrek ik het alweer op mezelf. IK wil geen fouten maken, IK wil niemand kwetsen, want IK wil me niet rot voelen. We gaan het zien. Ik ga m’n best doen en ik hoop dat dit boek baanbrekend zal gaan zijn in Nederland. Thanks voor het meelezen. XXX

  • Ik wil het boek ook graag lezen, maar heb het nog niet besteld omdat het bij mij eigenlijk dezelfde gevoelens oproept als wat jij omschrijft. Ik ben benieuwd naar je artikelen hierover!

  • Ik had er nog niet van gehoord maar het maakt me wel nieuwsgierig. Ik geloof dat iedereen wel ergens een beetje verborgen racisme in zich draagt. Ik ben dus wel benieuwd hoeveel dit boek bloot legt.

    • Het brengt hier in Nederland nogal wat teweeg. Het ergste vind ik dat het door zoveel mensen compleet ontkent wordt. Er is niets zo erg als leed wat weggewuifd wordt. Ik ben ook erg benieuwd.

  • Mijn schoondochter is half Fries, half Antilliaans. Dat Fries lijkt ze weg te wuiven, maar dat Antilliaanse oef…ze is bloedmooi, een kleurtje wat ik ook heeeel graag zou willen hebben. Maar die eeuwige gesprekken over en interesse in, discriminatie, vind ik wel eens genoeg. Zowel witte als gekleurde mensen zijn ooit slaven geweest. En diverse “rassen” hebben ze ooit/tegenwoordig geprobeerd uit te moorden. Ik voel niet dat het om een kleur gaat, maar om dictators die toevallig op dat moment de macht hebben. Vroeger en nu….
    Ik ben nu ook wel benieuwd naar het boek, of het een beetje aansluit bij mijn “boerensimpele” gedachten……

    • En toch ga ik het boek compleet anders benaderen. Het gaat niet om mij, jou, ons witte mensen. Ik wil net die ene stap verder zetten en een keer niet vergelijken met hoe ik het zie en hoe ik het voel. Ik wil ervan leren en niet kijken waar ik het wel en niet mee eens ben, want dat is precies waar de discussies over racisme tot nu toe altijd op vastlopen.

      • Het lijkt me moeilijk om dit boek “buiten jezelf” te lezen. Het lezen als een ingewikkelde wiskunde opgave, of de planeet Mars. Ik kan me niet voorstellen dat je je eigen gevoelens en gedachten hier kunt uitschakelen. Maar ik zeg nooit….het kan niet, dat staat naast ik wil niet….ik zou het wel tegelijkertijd willen lezen, een uitdaging aangaan. Leren is van wieg tot graf…

    • Ik heb ze vanmiddag ontvangen, dus ga vanavond een stuk lezen. Ik heb niet zoveel weerstand als veel mensen die ik op Twitter lees. Ik geloof in witte privileges en ik ben me heel erg bewust van die privileges, maar het stuk onbewust en onbedoeld racisme vind ik moeilijk. Daar schiet ik de weerstand in. Het is een uitdaging. Een mooie uitdaging!

  • Heel interessant en ben heel benieuwd naar je artikelen hierover. Bij mij kwam het besef van wat racisme is en doet toen ik met Jimmy begon om te gaan en daarna in Colombia. Ik weet nog zo goed dat we dolenthousiast met een andere Nederlandse op het werk aan onze collega’s de Sinterklaasintocht gingen laten zien, onder het genot van chocola en pepernoten uit Nederland. Pas toen we aan het kijken waren en onze collega’s er even niks van snapten brak het zweet me uit: zo een vreemd gevoel! Voor hun is het natuurlijk niet zoals voor ons. Dat besef van ‘zo komt het bij anderen binnen’ was echt een eye-opener.

    • Juist! Oh ik snap dat dat dan een eye opener is. Eigenlijk zou iedereen ergens een keer zo’n eye opener moeten hebben, want het is zo moeilijk om uit je eigen leefwereld te stappen en je volledig in te leven in de ander. Ik moet mezelf de hele tijd corrigeren en dat terwijl ik toch zeer empathisch aangelegd ben. Het is heel moeilijk, maar het kan. Het is te doorbreken. Het moeilijke is dat een heel groot deel van de bevolking in die soort ontkenningsfase is. En waarom zou je je inleven in iets waarvan je overtuigd bent dat het niet waar is? Nee, dat doe je niet. Het is een hele dikke stevige muur en ik vraag me af of hij ooit om zal gaan. We gaan het zien.

  • Dat is interessant!
    Ik ben heel benieuwd naar de artikelen! Ik denk dat het best confronterend kan zijn en ik herken heel erg wat je in een van je reacties schrijft, je wilt het niet fout doen,…maar ik denk niet dat het een kwestie is van goed of fout, ik denk wel dat dit boek een bewustwording kan zijn.

    Voor mij is het boek nieuw, ik had er nog niet van gehoord/over gelezen dus ben heel benieuwd.

    Succes met lezen (ennuh…niet teveel druk erop he voor jezelf…take care)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s