Kladbloggen

Bloggen zonder reacties


Getagd: , .

Bloggen zonder reacties is eigenlijk geen bloggen meer, toch? Zijn de reacties nu juist niet de charme van het bloggen? Het korte draadje met je lezers? Ben je niet bang om volgers kwijt te raken? Het bloggen zonder reacties. Hoe gaat het tot nu toe en wat vind ik ervan?

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen; ik vind het zalig. Heerlijk. Een verademing. Als ik een artikel online heb gezet is het klaar. Ik voel niet de drang om ieder uur te kijken of er reacties zijn. Ik hoef me niet meer schuldig te voelen als ik geen energie heb om op alle reacties te reageren. Ik hoef niet bang te zijn voor negatieve reacties, commentaar of vragen waar ik niet op zit te wachten. Vooral als het om ziek zijn gaat. Echt, ik wéét dat alle tips en adviezen goed bedoeld zijn, maar het is met regelmaat zo frustrerend. Dat is nu allemaal weg. Ik schrijf, zet een artikel online en het is klaar.

Mis ik de interactie op mijn blog dan niet? Ja natuurlijk wel en don’t worry, de reacties gaan echt wel weer een keer aan. Alleen nu nog even niet. Ik geniet even van de rust. Ik geniet even van het feit dat er geen kritiek, weerwoord of ander commentaar binnen kan komen. Dat is nu eenmaal altijd een dingetje geweest in mijn leven. Commentaar en kritiek. Het is teveel geweest in mijn kindertijd en ik merk dat ik daar nu nog de gevolgen van ondervind. Zelfs zoiets eenvoudigs, als een reactie op mijn blog, kan voor mij al teveel zijn. Dat is voor anderen niet te bevatten en daarom moet ik het heft in eigen hand nemen. Mezelf in bescherming nemen. De reacties uitzetten op mijn blog is de ideale manier.

Ik vroeg me wel af hoe het voor jullie lezers is om een blog te volgen waar je geen reacties op kunt achterlaten. Oké, ga ik bij dit artikel de reacties aanzetten. Ik volg zelf een blog waar je niet op kan reageren. Dat vind ik ergens ook heel rustgevend. Je neemt de geschreven woorden in je op. Je leest, niet om te reageren, maar om wat met de inhoud te doen. Mee te nemen voor jezelf. Ik merk dat ik dan ook anders lees. Ervaren jullie dat ook zo? Let me know.

Hele fijne dag vandaag! ♥

50 Comments

  • Ja, het leest inderdaad anders. Rustiger. Ik mis het reageren wel, maar ik begrijp heel goed waarom je deze keuze gemaakt hebt en kan het alleen maar aanmoedigen.
    De mensen met oprechte interesse verlies je sowieso niet. x

  • Hoi….
    Ik vindt commentaar altijd fijn van andere lezers.
    Maar het moet wel netjes blijven.
    Het zal zeker rust en regelmaat geven om geen reacties te hoeven lezen.

    Ik wens je een prachtige dag Xoxo

  • Er zijn wel meer blogs waar ik kom, waar je niet kan reageren. Het gaat toch vooral om de content? Als die je aanspreekt, dan kom je op een blog. Niet om te reageren als een robot. Als ik dan toch wil reageren probeer ik het via social media en dan heb je iets meer een 1 op 1 gesprekje.

  • Ik vind de mogelijkheid om te reageren wel plezierig.
    Maar ik begrijp waarom jij dat nu liever niet wilt.
    Nette negatieve reacties accepteer.
    Ik modereer alleen de eerste keer.
    Tot nu toe heb ik nog niemand geweigerd.
    Vriendelijke groet,

  • Ik moest er even aan wennen, mis het reageren wel, maar ik snap je keuze heel goed. En daarbij, het is jouw blog, en je moet gewoon doen waar jij je goed bij voelt. Ik vind het in ieder geval niet vervelend om een blog te lezen waar ik niet op kan reageren hoor. Er zijn wel meer blogs die ik volg waar ik niet op kan reageren, soms door een storing, soms omdat diegene alleen laat reageren via facebook (en dat doe ik nooit), of omdat diegene gewoon geen reacties toelaat. Ieders eigen keuze. Ik stoor me er niet aan, en de mensen die echt geïnteresseerd zijn blijven je toch wel volgen hoor. Zo houdt je de oprechte volgers over.

  • Ik mis het reageren een beetje in de zin dat ik niet kan laten weten van “hé, ik heb het gelezen en leef met je mee” of iets anders wat een ander aan kan moedigen om te blijven schrijven.
    Vaak weet ik verder ook niet wat ik moet reageren.. dus echt inhoudelijk mis ik het niet. Maar net even dat steunende zinnentje of iets van je bent niet alleen ofzo vind ik wel lastig.
    🙂

    • Ja, dat is inderdaad iets wat wegvalt. Dat mis ik ergens ook wel, maar aan de andere kant zijn dat wel de artikelen die het zwaarst vallen met reacties. Dat herken je misschien ook wel. Dat mensen zeggen (nogmaals, altijd goed bedoeld!): Hopelijk voel je je morgen beter. En dat kan zo frustrerend zijn, want nee, morgen is het niet beter. Dit gaat nog maanden duren. Was het maar zo’n feest.

      Veel mensen gebruiken nu denk ik even de like knop om te laten weten dat ze het gelezen hebben en meeleven. Zo voelt het voor mij in ieder geval wel.

  • Het klinkt heel erg fijn om geen reacties aan te hebben staan. Ik blog nu een week of twee en ik krijg tot nu toe alleen maar positieve reacties.
    Stel, ik haal ongeveer hetzelfde aantal volgers als jij hebt en ik krijg negatieve reacties die me pijn doen, dan zal ik terugdenken aan je artikel en me hopelijk niet schuldig voelen om reacties uit te zetten.
    Hopelijk gaat het snel beter met je en ik wil nog even zeggen dat ik je blog heel leuk en fijn vind om te lezen. Je schrijfstijl is prettig.
    Hele dikke knuffel en veel blogsucces en liefde!
    Goed van je dat je voor jezelf opkomt en gewoon doet wat jij denkt dat goed is. You go girl!

    • Dank je wel! Dat is fijn om te horen. En inderdaad, gewoon de reacties uitzetten zonder je schuldig te voelen. Ik ga in de toekomst gewoon per artikel bekijken of ik de reacties aanzet of niet. Heb ik een goeie dag, wil ik graag de input van anderen, dat soort dingen. Ik vind het eigenlijk wel leuk om het af te wisselen. Net alsof je iemand na een lange tijd weer een keer spreekt hahaha! Jij ook heel veel succes met bloggen.

  • Ik lees niet om te reageren, vind het leuk als de mogelijkheid er is, als het niet kan ook goed. Alleen gisteren snapte ik je blog over de popcorn niet. Toen dacht ik: hier had ik wel wat over willen vragen. Maar tegelijk vond ik mailen daarvoor teveel moeite. Blijf doen wat goed voelt voor jou. X.

  • Ik vind het meer heel vervelend voor je dat het nodig is. Ik schrok echt van de reactie die ik las. En ik bewonder hoe je door blijft gaan met je mening verkondigen en strijden voor acceptatie.

  • Doe vooral waar je jezelf goed bij voelt. Reacties kunnen geven is prettig voor anderen. Je kan ook reacties verwijderen gewoon. Maar zelf weet je wat goed is voor je nu. Liefs,

    • Ik ga denk ik lekker afwisselen. Kijken hoe dat gaat. Helemaal uit is wel lekker rustig, maar zo af en toe met je lezers kletsen is ook wel erg leuk!

  • Een blog zonder reactiemogelijkheid is soms een beetje vreemd. Dan denk ik: daar wil ik op reageren! En dan kan het niet haha. Maar uiteindelijk is het het belangrijkste dat jij je goed voelt bij zoiets. Zo niet dan die reacties uitschakelen. De lezer went er vanzelf wel aan 🙂

  • Het stoort me niet omdat ik niet altijd een reactie achterlaat. Soms voel ik me daar wel een soort van schuldig over en dat gevoel is nu weg. Heerlijk! 😀

  • Bij sommige van je artikelen vond ik het jammer dat ik geen reacties kon schrijven. Voor mij hoort dat zo bij het bloggen. Maar ik begrijp jouw standpunt ook wel. Even rust…

    • Het is ook eigenlijk wel echt iets wat bij het bloggen hoort. Juist dat korte lijntje met elkaar. Als ik nu zo weer schrijf dan merk ik ook wel dat ik dat mis. Gelukkig kan ik afwisselen. Reacties uit in de tijden dat ik geen energie heb of me minder goed voel en reacties aan wanneer het beter gaat.

  • Ikzelf krijg heel graag reacties op mijn schrijfsels. Wanneer ik totaal geen reactie krijg op een schrijfsel (en dat gebeurt echt!) vraag ik mij af of het wel goed genoeg is. Ik ben helaas een verschrikkelijke pessimist op dat vlak en wanneer ik geen respons krijg begin ik al te wanhopen.. Ik wil gewoon bevestiging door een fijne reactie. Dat is mijn visie, maar je kiest er uiteraard zelf voor om reacties in of uit te schakelen 😉

    • Dat lijkt me ook niet eenvoudig, als je soort van afhankelijk bent van reacties of je schrijven wel goed genoeg is. Dat moet je niet doen, hoor! Beetje meer zelfvertrouwen mag je echt wel hebben! En dat meen ik! ♥

  • Hey Marion
    Na al die jaren reageren op je blog vind ik het wel wennen!
    Enerzijds is het prima, je leest het en dat is het maar anderzijds vind ik het ook altijd fijn om met je mee te leven en dan te reageren
    Te laten weten dat ik aan je denk etc.
    Voor jou snap ik het helemaal, het lezen en reageren van alle reacties lijkt me veel werk en soms ook lastig of zelfs vervelend als er nare dingen gezegd worden of zoals je zelf zegt de goedbedoelde adviezen.
    In elk geval, doe wat voor jou goed voelt!
    XXX

    • Het is ook echt heel erg veel werk. Soms gewoon teveel en dan voel je je toch verplicht om te reageren. Dat is wel fijn dat ik nu de keuze heb om dat even te laten voor wat het is. En al die mensen die al zo lang meelezen en meeleven, zoals jij, daar weet ik het van. Ik weet dat dat niet zomaar ineens stopt, omdat ze niet meer kunnen reageren.

      X

      • Heel goed dat je nu kiest wat voor jou het beste is, daar gaat het om!! Je hebt lang genoeg gedaan wat anderen wilden en lang genoeg voorbij gegaan aan wat jij nodig hebt!

        En ik lees zeker mee!

        XX

  • Ik vind het prima om geen reactie achter te hoeven laten. Ik lees jou al jaren trouw maar reageer spaarzaam. Dus volgens mij hoeft het uitzetten van de reactiemogelijkheid geen enkel effect te hebben. Tenzij er mensen reageren om een link achter te laten, en graag willen dat er wordt doorgeklikt. Zelf heb ik ook een theme uitgezocht voor WordPress zonder commentaarmogelijkheid. Ik heb ‘m nog niet live staan omdat er sommige mensen al zolang “meelezen” en ik bang ben hun comments te gaan missen. Maar het lijkt me anderzijds ook heerlijk rustig. Misschien voel ik me dan ook ontslagen van de drang bij anderen een reactie achter te laten (omdat zij dat bij mij hebben gedaan).

    • Eén van mijn trouwe lezers. Echt super. Dank je wel. Ik weet het, want heel af en toe dan reageer je, hier of op twitter, en daar kan ik dan uit opmaken dat je weet hoe of wat. Dat vind ik echt bijzonder waardevol. Dank je wel.

      Ik heb lange tijd ook altijd bij iedereen meegelezen die bij mij meelas en ook de soort verplichting gevoeld te reageren. Dat heb ik al een poosje niet meer. Ik ben nu eenmaal meer een schrijver dan een lezer en dat is oké.

      • Daar kan ik nog een voorbeeld aan nemen, Marion! Jij volgt je passie voor het schrijven zonder je de verplichtingen in de blogwereld te laten opleggen…

  • Toevallig dat ik even weer op bloglovin kijk, anders had ik dit niet gelezen.
    Het is een beetje als het lezen van een tijdschrift, daar kun je ook niet op reageren. Als blogger zou ik de reacties wel missen hoor. Ik ben wel eens gestopt met het lezen van een blog waar ik niet op kon reageren, ik miste het contact. Maar ja, het is ook wel rustig.

    • Ja, inderdaad. Beetje tijdschriftachtig. Kan me voorstellen dat je het contact ook heel erg kan missen. Dat merk ik nu ook al een beetje. Sommige mensen zijn ondertussen toch iets meer geworden dan alleen maar medebloggers.

  • Juist bij jou mis ik het soms wel. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat het zoveel rust geeft, en dat is veel meer waard! En ergens geeft het mij ook rust merk ik; je weet toch wel dat we je lezen, en ik ‘moet’ er ook niet rekening mee houden dat ik ook een reactie op de minder fijne blogjes achterlaat om je te steunen. Dat weet je vast toch wel, maar … je snapt wat ik bedoel, toch?

    • En of ik dat weet. Ik voel me zelfs soms een beetje bezwaard als ik weer een blog schrijf waarin ik vertel dat het weer niet goed gaat. Denk ik altijd; moete ze weer sterkte wensen. En dan moet ik weer dank je wel zeggen. En ik weet het inderdaad. Na al die jaren schrijven en reageren is dat ook iets heel moois. X

  • Als trouwe lezer en trouwe lurker mis ik het reageren niet echt.
    Meestal staat wat ik wil zeggen al ergens bij de reacties en voel ik niet de noodzaak mijn zelfde woorden daar nog eens aan toe te voegen.
    Als jij het zo rustig en fijn vind, prima. Wil je toch reacties, ook prima.
    Dit is JOU blog en hoe je dat invult is helemaal aan jou.
    Ik hoop alleen niet dat je er mee zal stoppen, het bloggen, want dat zou ik wel missen.
    Liefs, Marij

    • Daar hoef je niet bang voor te zijn. Ik kan echt niet zonder bloggen. Het is echt mijn passie geworden dat schrijven. Leuk om te horen dat je al zo lang en nog steeds meeleest. Echt heel tof.

      Liefs, Marion

  • Bepaalde blogs behoren reacties, zeker als je over een onderwerp schrijft waar je je lezer uitdaagt om een (opbouwende) discussie aan te gaan. Helaas kennen veel mensen het begrip opbouwend niet – en dan vind ik het jammer dat zij jou in een positie dwingen, waarin jij rust nodig hebt en de reacties moet uitzetten. Jij moet doen waar jij de nood aan voelt, en andere mensen zouden eens wat meer moeten gaan nadenken.

  • Normaal gezien reageer ik amper, maar nu wil ik het toch even doen. Ik snap waarom je je reacties hebt uitgezet en ik denk dat ik het zelf ook zou doen moest ik nood hebben aan rust. Doe waar je je goed bij voelt. Ondertussen blijf ik lekker je blog verder lezen. Ik reageer misschien niet, maar ik steun je wel. Ik zou het ook erg vinden moest je stoppen met bloggen. X

  • ik ken het gevoel.Ik vind bloggen zooooo leuk en maar helaas geen tekst-reacties. maar wel mensen die mij persoonlijk benaderen’ik las je blog laatst, leuk hoor.. en dat doet me dan weer goed. Gewoon doorgaan met waar je hart je ligt.

  • Tja, enerzijds is het inderdaad rustgevend omdat je niet constant in je achterhoofd bezig bent met dingen onthouden voor die ‘zinvolle reactie’. Anderzijds is het soms heel frustrerend als je iemand eigenlijk gewoon een knuffel wilt geven ofzo, al zijn daar meerdere manieren voor, of als een blog oproept tot – gezonde – discussie. Uiteindelijk gaat het er om wat voor jou fijn is. Kijk gewoon per blog of je wel of geen reacties wilt, zou ik zeggen. Die rust van ‘geen reacties’ is namelijk ook fijn zo af en toe. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s