Vergeet me niet

’s Middags zomaar in slaap vallen. Naar de apotheek willen gaan, naar buiten lopen, iets in de brievenbus gooien en weer naar binnen gaan. Een fles bodylotion aan je mond zetten in plaats van een flesje water. Je therapeute vragen waarom ze in vredesnaam op zaterdag werkt. Paroxetine. Het leven is één groot feest.

De telefoon gaat. “Bel ik gelegen?” vraagt mijn therapeute. “Jazeker, ik ben alleen wat verrast omdat je op een zaterdag belt.” “Het is vrijdag, Marion.” “Serieus?” Ik denk aan de succeswensen die ik net dus ten onrechte aan mijn zus heb gestuurd, omdat ik dacht dat die vandaag zou gaan verhuizen. Er vallen ineens een heleboel kwartjes. Daarom was het dus toch niet gek dat er gisteravond UEFA cup voetbal was. Daarom snapte Peter gisteren niet waarom ik nu al een lijstje aan het maken was voor de weekend boodschappen. Daarom stonden er dus nog geen kliko’s aan de kant van de weg. Helder.

Mijn hoofd is echter alles behalve helder. Door de ophoging van de medicatie heb ik ook weer alle bijwerkingen te pakken. Waar ik aan het begin van de week nog zo vergevingsgezind naar de assistente van de huisarts was, is dat nu toch een stuk minder het geval. Ik kan mijn ogen om 14:00 uur ’s middags al bijna niet meer openhouden. Nu herinner ik me ook weer waarom ik destijds de medicijnen voor het slapengaan innam. Er was echter ook een reden waarom ik daar, als de moeheid weer verdween, mee stopte. Misselijkheid? Ik weet het niet meer. Ik weet een heleboel niet meer.

Ik vergeet veel de laatste tijd. Niet alleen sinds de ophoging van de medicijnen, ook daarvoor ging het al een paar keer flink mis. Afspraak bij de huisarts vergeten. Niet één, maar twee keer. Mijn zus die langs zou komen. Gelukkig was Peter thuis, dus stond ze niet voor een dichte deur. En er waren nog een paar dingen die vergat, maar dat ben ik weer vergeten. Ik heb wel een agenda. Sterker nog, twee, maar ook daar vergeet ik in te kijken. Zelfs als ik ‘m midden op tafel leg. Ik zet koffie. Neem mijn medicijnen in. Schuif alles wat op tafel ligt aan de kant en ga rustig mijn dag beginnen. Boodschappenlijstjes? Ik schrijf ze, trek mijn jas aan, kijk nog even of ik niets vergeet en loop negen van de tien keer zonder lijstje naar de winkel. Dit heb ik pas sinds ik paroxetine slik. Daarvoor was ik juist iemand die zelden iets vergat. Altijd stipt op tijd. Altijd alles volgens het lijstje.

Wat is de moraal van dit verhaal? Geen idee. Vergeten, denk ik.♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Psychische Shit

19 Reacties

Hey, we kunnen weer reageren…of ben je vergeten ze uit te zetten? nee zonder gekheid wat ontzettend naar voor je!
Ik hoop dat het snel beter gaat.

Fijn weekend en sterkte

Hahahahahaha, ja ik was ze inderdaad vergeten uit te zetten. Of nou ja, ik had ze eerst allemaal uitgezet en dan moest ik ze per bericht aanzetten, maar andersom leek me handiger, maar ik was vergeten dat ik dat gisteren veranderd had. Man man man…. Jij ook een fijn weekend!

Ik moet even wat leeswerk inhalen denk ik om te snappen waarom je nu (weer?) paroxetine gebruikt… ’t is gif. Ik weet het: het ‘helpt ‘ in zekere zin ook, maar de bijwerkingen zijn erger dan de klachten. I’ve been there too… 😞

Ik slik het al sinds 2014. Vorige maand hebben ze per ongeluk een te lage dosis voorgeschreven, dus ik heb zo’n 3 weken te weinig geslikt. Nu weer de juiste dosis en dan krijg je dus weer even last van de bijwerkingen. Gelukkig niet zo erg als bij de start, maar het is wel lastig. Ik had na een week of 3 geen last meer van bijwerkingen gelukkig. Ik ga er vanuit dat dat nu weer hetzelfde gaat. Dan heb ik er weer enkel profijt van. Behalve de extra kilo’s maar die neem ik voor lief. Jij hebt er minder goede herinneringen aan, lees ik uit je reactie.

Aha… ja, vervelend is dat dan, dat je ook bij een verhoging van de dosis weer zo’n last van bijwerkingen krijgt. Had je die drie weken ook afkickverschijnselen? Ik werd er ook zeer suf van, kon niet poepen, kreeg vreselijke hoofdpijnen en een soort bliksemschichten in mijn hoofd… bah. Ik ben dankzij mindfulness van de depressies af gekomen en dus ook van de medicatie…. _/ \_

Bij de start had ik er zo’n drie weken last van geloof ik. Nou, dat is te overzien. Als ik me daarna dan weer zo goed voel als hiervoor, dan teken ik ervoor.

Fijn weekend, meid. XXX

De clue is denk ik dat depressie al gewoon k*t is, maar dat de bijwerkingen van datgene dat je dan een beetje moet helpen ook niet alles zijn.
Sterkte, lijkt mij echt geen fijn medicijn…

De bijwerkingen zijn gelukkig maar tijdelijk. Mijn god nee, als dit altijd zo zou blijven dan weet ik niet of ik het vol zou houden. Nu ook weer. Ben net wakker. Dit zijn toch geen tijden! Maar nogmaals, het is gelukkig tijdelijk. XXX

Wauw, vergeet-pillen. Er zijn gevallen dat zo’n vergeetpil ontzettend handig kan zijn, al zijn zulke gevallen minimaal.
Gelukkig zijn bijwerkingen 9/10 tijdelijk. Hoop dat je daar snel doorheen bent!

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: