Update: Wie geht’s?

Het is bijna 13:00 uur. In mijn hoofd is het echter nog maar een uurtje of tien. Zoals jullie weten hou ik van vroeg opstaan. Dat was ook de planning. Ik werd netjes om 7:00 uur wakker, maar besloot me nog even om te draaien. Het volgende moment was het 10:45 uur. Nou goed, het is niet anders. Ik zal het wel nodig gehad hebben. 

Vaak als ik zo moe ben is mijn lichaam aan het vechten tegen opkomende ontstekingen. Die voel ik dan zelf nog niet en die zijn ook nog niet zichtbaar. De warmte speelt ook een rol. Daar kan mijn lichaam ook niet zo goed tegen. Ik ben dan ook blij als het morgen en overmorgen weer gewoon rond de 21 graden is. Warm zat voor deze dame.

Ik heb nog geen afspraak gemaakt met de huisarts. Dat zou ik deze week doen, maar ik ben er nog niet uit wat ik wil. Ik ga weer met sprongen vooruit zonder hulp. Waarom is het zo moeilijk dan om die keuze te maken om te stoppen met therapie? Ik weet het wel. Voor mezelf ben ik er allang uit, maar ik heb het idee dat het van me verwacht wordt dat ik hulp blijf zoeken, omdat ik nog niet beter ben. Ik ben bang dat men (en daar bedoel ik vooral de hulpverlening zelf en de instanties mee) me er later op gaat afrekenen. Daarnaast ook een beetje het definitieve. Dit is het dan. Niet meer werken en de rest van mijn leven een uitkering? Poeh, ik vind het nogal een zware gedachte.

Over werk gesproken: ik ben weer heel kalmpjes aan mijn vrijwilligerswerk op het eetstoornisforum aan het oppakken. Wat ik niet had verwacht, gebeurde toch. En hoe! Het voelde als thuiskomen. Het deed me zo ontzettend goed. Ik was (en ben) er echt verbaasd over. Wel hou ik voor mezelf een maximum van één of twee keer per dag aan. Waar ik voorheen nog wel eens meerdere malen per dag ging checken hoe het met iemand was, wil ik nu toch iets meer afstand bewaren. Ik vind het ook heel erg tof als de jongens en meiden/mannen en vrouwen op het forum meelezen op mijn blog of me volgen op instagram of twitter, prima, maar ik volg niet meer automatisch iedereen terug. Er moet voldoende afstand blijven tussen werk en privé, want ook al is het vrijwilligerswerk, het blijft werk. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Er zijn altijd mensen waarmee je een diepere band opbouwt en dat is alleen maar fijn. Hoe dan ook, ik pak het weer langzaam aan op en dat is ontzettend fijn.

Jip, Mattie en Alvin gaan goed. Jip is niet meer zo extreem de baas. Mattie is natuurlijk ook ouder aan het worden en staat zijn mannetje. Ze lagen laatst zelfs samen in de kooi. Nou, dat is een unicum. Alvin is echt oud aan het worden. Hij kan zichzelf niet meer goed wassen en dus doe ik dat voor hem. Eens in de week gaat hij in bad en probeer ik zijn haren te kammen. Met de nadruk op proberen, want hij vindt het een hel. De rest van de dag wil hij dan ook niks met mij te maken hebben. Maar hij wordt echt oud. Soms lukt het hem niet om uit zijn hok te komen en voer ik hem. Volgende dag lukt het hem weer wel. Hij krijgt iedere dag vers hooi en in de avond nog wat extra en daar maakt hij dan een bedje van voor ’s nachts. Zolang hij dat allemaal nog doet is het prima. Hij is nog steeds gek op zijn appeltjes en af een toe een druifje is een feest. Waar Jip niks van zoetigheid moet hebben, vinden Mattie en Alvin het echt een traktatie.

Het is Pinksteren dit weekend, dus voor alle werkenden onder ons een extra dagje vrij. Ik zou zeggen, geniet ervan en een heel fijn weekend allemaal. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

12 Reacties

Ik herken dat gevoel van niet “mogen” stoppen. Omdat het van je verwacht wordt dat je intensieve behandelingen doet todat je meteen weer full-time aan het werk gaat. En dat het gezien wordt als opgeven. Ik probeer het te zien als acceptatie en voorkomen dat ik nog zieker word, waardoor ik weer duurder ben voor de maatschappij (namelijk meer medicatie, meer verzorging nodig etc.) en helemaal niks meer kan.

Maar je bent juist heel goed bezig voor jezelf zoals ik het steeds lees, want je gaat vooruit. Vaak wordt vergeten dat je ook aan jezelf kan werken zonder therapeut. Ik denk dat we heel goed naar ons gevoel en naar ons lichaam moeten luisteren, in ieder geval merk ik dat ik die te vaak genegeerd heb met negatieve gevolgen. Misschien is de “standaard” weg met therapie gewoon niet de juiste voor jou, dat is niet fout maar gewoon anders en dat is prima. Voor mij is het trouwens wel een klein beetje fijn (want ik vind het ook heel vervelend voor je, dus dan ga ik me schuldig voelen enzo) om te lezen dat ik niet de enige ben waarvoor die weg niet de juiste is (in ieder geval op dit moment).

Dat klopt inderdaad, terwijl ik voor mezelf weet dat werken niet meer haalbaar is. Mentaal wellicht nog wel, maar lichamelijk absoluut niet.

Fijn dat je je wat minder alleen voelt door dit schrijven. Ik snap wat je bedoelt. X

Ik zag je eigenlijk al Alvin op de caviamanier schoonmaken. Is dat likken of meer met bijtjes dat ze hun vacht verzorgen.

Hoewel ik uiteraard niet kan meespreken over jouw ervaringen met de warmte, hier nog eentje die blij is dat het wat koeler is geworden. Niet dat ik warmte niet fijn vind, absoluut niet, integendeel! Maar nu ik ondertussen ver in de 7de maand van mijn zwangerschap zit, begint de warmte toch wat te drukken. Ik heb vannacht voor de eerste keer in, wat, twee weken (?) goed geslapen. Dus dat voelt heerlijk aan. En hey, het is nog steeds mooi weer, toch? 🙂

Wat goed van jou 😉
Knap dat je niet meer terug zult gaan volgen.
Het is genieten van de verhalen over de cavia’s.
Ik hoop dat je genoten had van je uitje….

Fijne dagen Xoxo

Leuk een update!

Over therapie en de huisarts. Ik hoop vooral dat je kijkt wat jij echt diep van binnen wilt en nodig hebt. Niet gaan kan vermijden zijn maar dat hoeft niet, het lijkt me goed om dat voor jezelf heel helder te hebben. Vermijden is overigens niet altijd verkeerd, je ziet zelf hoe goed het je doet om (even) geen therapie te hebben.
Zou je deze twijfels ook bij de huisarts willen neerleggen?

Dat van het werken lijkt me best een heftig vooruitzicht, maar je doet wel heel veel goed werk! OP je blog en op het eetstoornisforum, wat fijn voor je en de leden dat je daar weer aanwezig bent!

Ah…de cavia’s, leuk hoor en wat fijn dat Alvin zo’n mooie oude dag heeft bij jou!

Een fijne dag en ik hoop dat de ontstekingen een beetje wegblijven!

Lieve groetjes

Hallo Marion! Herkenbaar. Ikzelf heb ook al jaren therapie en eerlijk is eerlijk: ik ben er een soort van afhankelijk van geworden. Omdat ik al vanaf mijn 13e therapie heb gehad werd dat mijn plek om mezelf echt te zijn, waardoor ik nooit echt een juiste en goede band met mensen van mijn eigen leeftijd ben aangegaan. Nadat mijn therapeut en ik dat een paar weken geleden ontdekten heb ik verplicht een therapievrije periode gehad. Het is jammer dat ik nog hulp nodig heb, maar we gaan zien wanneer ik het alleen kan doen want uiteindelijk worstelt iedereen. Helaas heeft het er door omstandigheden toe geleid dat ik met therapie ben opgegroeid, maar hopelijk kan ik het binnenkort zelf aan! En het liefst met mensen om me heen waarbij ik me durf open te stellen :). Moraal van t verhaal: het is ook goed om het alleen te willen doen! En doe het ook als dat goed voelt. Jij bent alleen aan jezelf verantwoording schuldig, niet naar therapeuten! Groei zoals voor jou goed voelt, succes!

Los van de (zeer herkenbare) angst om erop afgerekend te worden wanneer je stopt met therapie, hoeft die stop toch niet definitief te zijn? Of zie je jezelf niet zeggen ‘Ik stop nu met therapie en ik vertrouw erop dat ik zal aanvoelen wanneer ik er terug aan toe ben, wanneer dat ook moge zijn’?

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: