En toen was ze ineens 40!

Ja, jongens! Ik ben 40! Gisteren was ik jarig en was het dan eindelijk zover. De dag waar ik al lange tijd naar uitkeek. 40 worden. Yes. It is done! Waarom vind ik het zo leuk om 40 te worden? Ik weet het niet precies. Het is een soort keerpunt. Het voelt alsof ik over de helft ben. Alsof het vanaf nu af aan weer beter gaat worden. Kwatsch natuurlijk, dat weet geen kip, maar het voelt wel zo. In tegenstelling tot velen, denk ik dat het leven alleen maar aangenamer gaat worden, ondanks het feit dat ik ouder word en misschien nog wel meer lichamelijke shit ga krijgen dan ik nu heb.

Laatst las ik een stuk over dat je leven in een U-vorm verloopt. Als je geboren wordt sta je nog vlakbij de bron. Ook tijdens je kindertijd is die connectie er vaak nog. Maar langzaam aan raak je steeds verder verwijdert van je bron. Je komt in de puberteit, gaat je afzetten, er doemt allemaal ellende op, je moet keuzes maken, weet niet wat, of maakt de verkeerde keuzes. Kinderen komen, of niet, geven verdriet of de roze wolk blijft uit. Werken voelt zinloos. Het “Is dit het nou?” gevoel wordt sterker en sterker. Dan nader je de 40. Het punt waarop je het verst verwijderd bent van de bron, het oneindige, het spirituele, het noem het maar zoals je het wilt noemen. Zo voelt het ook voor mij. Alsof ik nu het dieptepunt wel bereikt heb en dat het van nu af aan alleen nog maar beter kan worden. Gaat worden. En gezien mijn verleden is dat nog niet eens zo’n heel gek idee….

Doet er niet of het verhaal waar is, ik vond het wel grappig om te lezen. Vooral omdat het zo rijmt met mijn eigen gevoel. Ik weet dat ik de tweede helft van mijn leven nog hele zware dingen mee ga maken. Dat kan niet anders. Je gaat je ouders verliezen. Wellicht Peter. Andere familieleden en/of vrienden die me dierbaar zijn. Er is me op het gebied van mensen kwijtraken veel bespaard gebleven. Toch zie ik die tweede helft van mijn leven met heel veel vertrouwen tegemoet en dat heeft maar één reden; ik heb eindelijk vertrouwen in mezelf.

Gisteren werd ik 40 en mijn hemel, wat was het een ongelooflijke kutdag. Eergisteren had Peter al wat last van zijn voet. Hij heeft een keer jicht gehad. Voor iedereen die jicht niet kent; het is de hel. Voor iedereen die jicht wel kent; inderdaad ja. Ik werd wakker op mijn 40e verjaardag en zag tot mijn verbazing Peter klaarwakker op de bank liggen met een half opengeknipte sok. Ik wist meteen hoe laat het was. ”Ja, maar deze keer is het veel erger! Ik kan niet eens staan, Marion. En ik moet pissen! Wat nu?” Verder dan een maatbeker kwam ik niet. “Kunnen we meteen eens zien hoeveel je na een nacht eruit plast.” Maar zonder gein, het was een ramp. Peter heeft al veel pijn doorstaan met zijn rug, maar dit leek echt vele malen erger. Zelfs een sok of een deken over zijn voet kon hij niet verdragen.

Lang leve de e-diensten van de huisartsen van tegenwoordig. Peter belde, ik maakte een paar foto’s van de aangedane voet, stuurde ze door en daar kwam de bevestiging: jicht. Wij hoefden geen idiote toeren uit te halen om Peter bij de huisarts te krijgen en de huisarts hoefde niet op huisbezoek te komen. Ideaal. Dat uiteindelijk de hoognodige medicijnen niet bezorgd werden en ik zelf maar een verrassende cocktail samenstelde, daar hebben we het maar niet over. Marion! Je mag niet met medicijnen prutsen! Nee, er mag zoveel niet. Als je kapot gaat van de pijn, dan piep je wel anders. En ik heb veel ervaring met medicijnen, sterker nog, ik ben gediplomeerd medisch secretaresse, dus ik weet wel wat wel en niet kan. Peter heeft in ieder geval de hele nacht heerlijk doorgeslapen.

Mijn 40e verjaardag heb ik dus doorgebracht met datgene wat ik het liefste doe, namelijk voor mijn lieve Peter zorgen. Kwam alleen een beetje bagger uit dat ik zelf ook zoveel pijn had. De ontsteking tussen mijn twee edele zitvlakken (TMI! I know! Just take it like a man!) is nog steeds niet op zijn hoogtepunt, lijkt het. Op 23 juni startte de ellende dankzij een paar warme dagen en ik zit, lig, hier nog steeds met de gevolgen daarvan. Bijna drie weken en ik vrees dat daar nog wel drie weken bij gaan komen. Misschien nog wel langer. Ik ben het zat. Natuurlijk ben ik het zat. Maar wat doe je eraan? Niets! Ik breng mijn dagen door op bed, verveel me de pleuris, maar het is zoals het is.

Ik wilde eens kijken hoe snel ik een logje van bijna 1000 woorden kon typen. Het is gedaan en ik deed er welgeteld 14 minuten over. Cool! Ik wens jullie een hele fijne dag vandaag en wie weet, tot ziens! ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

Tags:

17 Reacties

Fijn weer een blog van je te lezen, minder fijn dat het weer zoveel minder gaat door de pijn.
Hoop dat Peter inmiddels ook de medicijnen krijgt die hij nodig heeft om de jicht onder controle te krijgen.
Ik wens jullie toe dat de volgende 40 jaar veel geluk en gezondheid zal brengen XX

Wat ben je toch een sterk mens!! Ik bewonder je echt!! Sterkte en ik hoop op veel leuke reacties voor je die je wat zullen afleiden !! Liefs

nogmaals van harte gefeliciteerd, sjonge wat een narigheid voor jullie!
Ik gun je het ook zo ontzettend dat het beter zal gaan worden voor je!
Leuk te lezen hoe jij er tegenaan kijkt, ik zie de jaren alleen maar sneller gaan en zou juist dolgraag jonger willen zijn.
Sterkte!
ps hoe gaat het vandaag qua hs en met Peter?

Nog van harte gefeliciteerd Marion! Het leven begint nu pas 😬 En medisch secretaresse? Jij? Huh? Hebben we meer gemeen dan ik dacht… 😉 Sterkte met de pijn, jullie allebei!

Alsnog gefeliciteerd al is het een paar dagen later. Van mijn vader weet ik hoe pijnlijk jicht is en hoeveel invloed het op het leven heeft.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: