Psychische Shit

TW: Uitzichtloos met humor


Getagd: , .

Wakker worden en niet weten hoe je deze dag door moet komen. Niet weten waar je de kracht of de energie vandaan moet halen om op te staan. Naar buiten kijken en zien wat je anders zo mooi vindt en er nu helemaal niets bij voelen. Enkel leegte. 

De cavia’s zijn meer een last dan een plezier voor me. Ik verzorg ze, maar daar is ook alles mee gezegd. Ergens heel ver in de verte voel ik nog wel wat ik normaal voor ze voel, maar ik kan er niet bij. Peter doet wat hij kan doen, dat is vooral er voor mij zijn in de vorm van me met rust laten. Deze dagen zijn zwaar. Erg zwaar. Bijna te zwaar. Het is dat ik weet en geloof dat er betere tijden komen, maar was dit een blijvertje, dan maakte ik er vandaag nog een einde aan. Deze dagen zijn zo zwaar, dat is niet eens te bevatten.

Voor veel mensen is het moeilijk, vaak zelfs onmogelijk, om over zelfmoord te praten. Toch ga ik het af en toe doen. Het is een onderdeel van mijn leven. Gek genoeg een onderdeel van mijn leven wat mij in leven houdt. Was die uitweg er niet, dan zou ik het leven nóg zwaarder vinden en het misschien juist doen. Omdat het uitzichtloze dan nog uitzichtlozer zou zijn en daardoor ondraaglijk. Nu is er nog die ene uitweg.

Voor veel mensen mag het leven zo lang mogelijk duren. Voor mij kan het niet snel genoeg gaan. Tenminste, zo was het tot nu toe altijd. De laatste twee jaar is er een beetje een omslag gekomen. Oud worden interesseert me nog steeds geen ene kut. Gelukkig worden. Dát is wat ik wil en als dat zou betekenen dat ik met 50 het loodje leg, dan vind ik dat prima. Die kans is echter heel klein. Ik gok dat ik nog wel een jaartje of 40 te gaan heb. Ook prima, maar dan moet het wel leuk zijn. Dat was het tot nu toe niet.

De nadruk ligt zo op gezond zijn. Waarom? Waarom ligt de nadruk op gezond zijn en zo oud mogelijk worden? Waarom ligt de nadruk niet op gelukkig zijn en zien waar het schip strandt? Je kan morgen van de trap donderen en met je hoofd tegen een krat bier knallen die in de gang staat. Ben je dood. Had je beter die krat bier op kunnen drinken. Lekker een stukje fietsen en aangereden worden door een vrachtwagen. Het kan allemaal. Vandaag. Morgen. Maar nee, we zijn allemaal bezig met gezond zijn en oud worden. Nou, fuck it all, zo leuk is het leven nou ook weer niet. Het is dat ik zo beroerd word van alcohol in combinatie met mijn medicijnen en dat sigaretten zo reteduur zijn, maar anders wist ik het wel. En niets mis met een beetje gezond leven, maar we slaan door. Ondertussen proppen we wel zoveel mogelijk dieren tegelijk in een stalletje om vooral wel lekker en goedkoop te kunnen eten. Godverdomme, wat heb ik eigenlijk een pleurishekel aan de mensheid. Ik hoop, en dat hoop ik echt, dat we onszelf binnen nu en tig jaar uitroeien. Dat zou een zegen zijn voor de rest van deze aardkloot.

Goed, dat was wellicht een beetje een heftig onderwerp voor deze dinsdagmorgen, maar het heeft mij in ieder geval goed gedaan. Ik ga een poging wagen tot een beetje genieten van mijn kop koffie. Wie weet wat voor verrassingen deze klotedag dan nog in petto heeft. ♥

27 Comments

  • Je snapt wel waarom ik dit niet like.
    Petje af dat jij hierover op jouw blog schrijft.
    Meid toch ik wist dit al erg lang…..
    Daarvoor hoef ik jou niet gezien te hebben.
    Maar uit jouw posts kon ik dit opmaken.
    Ik ben geen arts of wat dan ook maar herken je gevoelens en de pijn.
    Dit is ondragelijk.
    Het is niet prettig en zeker niet als mensen jou niet kunnen begrijpen….
    Alles zal uiteindelijk goed komen en er zullen betere tijden aankomen…..
    Ik duim, bid en hoop dit o zo van harte voor jou…….

    Een fijne dag en heel veel hugs Xx

  • Ik vind je een kei, Marion. Ik vind het rot voor je dat je dit moet doormaken. Je bent een van de liefste, gulste, eerlijkste, creatiefste mensen die ik ken. En dat je dan zo’n verschrikkelijke donkere periode moet doormaken. Sterkte Marion en Peter.

  • Lieverd zou willen dat ik wat voor je kon betekenen vond het zo akelig dat je je zo naar voelt.Dat je niet echt gelukkig kan zijn, en juist dat gun ik je zo erg.Hoop dat je de kracht zult vinden om uit deze die dalen weer omhoog te klimmen ik denk aan je.Dikke knuffel 💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋💋

      • fokkie = koffie!! Niet dan? O heerlijk. Ik ken alleen mijn ouders die dit zeggen. nooit van iemand anders gehoord.
        Marion, los van het heerlijke woord “fokkie” wil ik vooral zeggen:

        wat een miserie, je zo voelen. Zonder jouw ervaring weg te willen duwen (hatelijk als mensen zeggen ‘oooo, maar dat ken ik” en dan een half uur over zichzelf gaan praten) denk ik toch te begrijpen. Niet alles maar deels (!!): hoe het voelt, zo ontzettend wachten om je tijd hier op aarde uit te zitten. Rot rot rot.

        En toch lees ik hoop: dat de volgende 40 jaar beter mogen worden. Ik lees ook de andere dingen, maar die ene zin, daar ben ik toch blij om. Vind ik dapper van jou. Al is het ‘maar’ puur verstandelijk, je zegt het toch maar. Je spreekt het toch maar uit, dat je zou willen dat het beter wordt.

        Dat noem ik vechten en voor jezelf blijven hopen en proberen dat het beter wordt. Dat dit soort dagen niet de standaard mogen zijn, blijven of worden. En dat doet me dan weer geloven dat het jou gaat lukken, ooit, om het leven zo te maken en te creëren, dat het JOU gelukkig maakt en dat het voor JOU goed voelt.

  • Ik vind het vooral erg dat iedereen met ze EIGEN gezondheid en ze EIGEN oud worden. bezig is. Even niet ver van je vandaan ligt waarschijnlijk iemand die gewoon dood kan vallen voor je. Dat vind ik erg.

  • Hoe hou je het vol, ik vind dat zo knap!
    Hoe ging het vandaag?

    Ik las ergens vandaag “toevallig” deze spreuk:
    “Streef ernaar gelukkig oud te worden, als oud worden dan niet lukt, ben je in elk geval gelukkig geweest”.

    Ik denk aan je!

    Sterkte!

  • Wat herkenbaar. Ook bij mij worden goede periodes afgewisseld met periodes dat het moeilijker gaat. Ondanks dat je weet dat het weer beter word maakt dat dat het op dit moment niet makkelijker.
    Dat doffe gevoel helpt daar inderdaad niet bij. Het is leeg en niks is goed. Alles doet je denken aan het negatieve ook al weet je dat er lichtpuntjes zijn. Ze lijken niks te betekenen.

    Maaaaarrr… Ik hoop toch dat je snel weer de betekenis van die lichtpuntjes, zoals je cavia’s kan zien.

    Ik reageer dan wel bijna nooit maar dat neemt niet weg dat ik jou een dappere vechter vind. Je deelt het met anderen waardoor andere mensen zich ook even iets minder alleen voelen 🙂

    Liefs

  • Ik voel je pijn en het feit dat je je onbegrepen voelt in de wereld. Niet iedereen durft er over te schrijven of spreken zoals jij nu doet. Ik weet niet of ik je nu een pluim moet geven, maar wat ik wel weet is dat een knuffel je ongetwijfeld goed zou doen.

  • Ik vind het zo goed dat je dit kunt verwoorden op durft te delen op tha webz. Ik heb van de week tig keer een blog geschreven en alles weer verwijderd, omdat ik het gewoon niet durfde te publiceren. Deels omdat ik weet dat familie en bekenden meelezen en ik geen zin heb in vragen en zorgen van hen, hoe goed ze het ook bedoelen, en deels omdat ‘mijn misère’ niets voorstelt. Er zijn mensen met echte problemen en ik moet niet zo janken. Mijn psych zegt zelfs dat sommige dingen die ik beschrijf erg heftig zijn, en toch vind ik het aanstelgedrag van mezelf. Herken je ongetwijfeld.
    Anyways, ik vind het dus gewoon ontzettend knap dat je dit opschrijft en heb groot respect voor je dat je durft te delen! Ik hoop dat deze episode snel voorbij trekt. Take care! X

  • Ik ” like”, gewoon! Doodgewoon omdat ik respect heb voor jou blog en je durf om dit onderwerp aan te kaarten!
    Geniet van je fokkie!

  • Respect! Het is jouw blog en leven en als jij daar zo over denkt en daar zo in zit dan is dat zo. Het mag en moet zelfs een bespreekbaar onderwerp zijn wat mij betreft…

    Ik weet ik laat niet vaak een reactie achter, maar lees geregeld je blog en twitter berichtjes… soms uit het niets vraag ik me in eens af hoe het met je gaat.

    X

  • Het zijn heftige dagen deze. Ik kan me niet inbeelden hoe het zou zijn om daar zo vaak weer door te moeten gaan. Ik vind het alvast sterk van je dat je het alsnog doet.
    Wat dat gezond zijn betreft: ik zeg ook altijd dat we gezondheid moeten zien als iets om onze levenskwaliteit te verbeteren en niet als iets om ons leven te verlengen. Dus dat wil ook zeggen dat je dan af en toe eens een biertje drinkt of een patatje eet. Want ook dat verhoogt je levenskwaliteit!

  • Life is a bitch. Nou schop jezelf onder je reet en doe iets……. zelden zoveel geklaag op een pagina gelezen…… en ja ik heb mijn portie ook gehad, boven gemiddeld. Het leven is nou eenmaal geen Disney land. Get over it. Je zal dit lezen op een slecht moment, dit helpt niks en maakt anderen nog ellendiger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s