Psychische Shit

TW: Automutilatie/zelfbeschadiging


Getagd: .

Negatieve gedachten en zelfhaat. Het is iets waar ik vroeger dagelijks last van had. Dag in, dag uit. Jaar in, jaar uit. Het is de hel. Gelukkig heb ik er op dit moment alleen nog last van als ik diep in de depressie zit en dat is helaas nu het geval. 

We schrijven er niet graag over en we lezen er al helemaal niet graag over: negatieve gedachten en zelfhaat. Het komt echter heel erg veel voor. Het komt veel voor in combinatie met automutilatie. Voor diegene die niet weten wat het is:

Automutilatie is het woord voor zelfbeschadiging of zelfverminking, zoals gebruikt in de geneeskunde in het algemeen en in de psychiatrie en de zorg voor mensen met een verstandelijke handicap in het bijzonder.

De ernst varieert van nauwelijks merkbaar (bijvoorbeeld zich de huid openkrabben bij jeuk) tot gedrag dat leidt tot doofheid, blindheid, amputatie van hele ledematen of de dood. Belangrijk om te weten is dat de dood nooit het doel van automutilatie is.

Soms is het doel van automutilatie het zichzelf opzettelijk pijn doen. Dit kan op allerlei manieren plaatsvinden zoals in de eigen huid krassen of snijden (deze manieren worden het meest gebruikt), schaven, branden, slaan, haren uit trekken, met het hoofd tegen de muren bonken, zichzelf schoppen of zelfs in extreme gevallen, giftige middelen drinken of botten breken.

Zelfverminking triggert de release van endorfines, de natuurlijke reactie van het lichaam op stress en pijn.

Automutilatie, bij mij kwam dit vooral voor in de vorm van mezelf slaan, schoppen, hoofd tegen de muur bonken en wonden open krabben. Het gaf mij lucht. Lichamelijke pijn is voor mij makkelijker te verdragen dan geestelijke pijn. Het is de oplossing om even los te komen van de vreselijke negatieve gedachten van zelfhaat in combinatie met suïcidale gedachten. Het nu niet willen inzetten van zelfbeschadiging is vreselijk zwaar om vol te houden. Door dit nu niet te doen worden de suïcidale gedachten sterker. “De wereld is beter af zonder mij. What the fuck doe ik hier in vredesnaam nog?” En dit zijn de minder erge gedachten. De gedachten die ik hier wel durf te uiten. De rest van de woorden die in mij omgaan zullen nooit het daglicht te zien krijgen. Niet in de vorm van mijn stem en niet hier, op het digitale papier.

Het uitzitten van deze gedachten, dat is wat ik nu doe. Ik lig in bed. Probeer kalm te blijven. Probeer paniek te voorkomen. Zal binnen moeten blijven, omdat ik op dit moment wel degelijk een gevaar ben voor mezelf en voor anderen. En toch, toch noem ik mijzelf op dit moment niet suïcidaal. Dat is wellicht niet helemaal reëel, maar als het mij op dit moment helpt om vol te houden, dan noem ik mijzelf nog de Koning van de Efteling als ik het nodig is. I don’t give a fuck. Als ik het maar overleef. ♥

19 Comments

  • Lieve Marion
    Wat vind ik je toch dapper!! Goed ook dat je dit soort dingen bespreekt op je blog.
    Ik kan me (gelukkig) niet voorstellen hoe intens zwaar dit allemaal voor je moet zijn.

    Het enige wat ik kan doen (en ook graag wil doen) is met je meelezen en meeleven en te laten weten dat ik aan je denk en dat je een heel, heel waardevol mens bent!

    Take care!!!

    • Dank je wel, lieverd. Het is wel moeilijk, zeker omdat ik weet dat er familie meeleest, maar ik doe het nu toch. Het is helend voor mezelf en ik weet dat het voor vele anderen ook heel helpend is om te weten dat ze niet alleen zijn. Ik ben blij dat je meeleest. ❤

  • Ik ga je de les niet lezen, maar (ja een maar) soms kan het relativerend zijn om t wel op te schrijven. Zodat de angst voor de gedachte kleiner wordt en het niet bezit van je neemt. Dar hoeft niet hier, maar misschien wel op papier (met je vriend?). Geef t ruimte om ontkracht te worden..

    Verder vind ik het echt klote voor je waar je doorheen gaat. Ik vind t knap dar je t volhoud niet in (Wat voor ook) destructief gedrag te schieten. Noem t zoals je t wilt noemen, vooral wat helpend is voor jou. Dan kun je achteraf altijd nog zeggen dat t misschien erger was dan je nu wilt bekennen.. Maar dan ben je er wel doorheen gekomen. ♡♡

    Lieve Marion, als er iets is wat ik voor je kan doen. Let me know.

    Sam
    (Uitgesprokenwoorden)

  • Poh meid toch… ik kan me nog mili beetje indenken hoe jij je voelt. Maar wat ben je prachtig en krachtig!! Ik hoop echt dat je snel weer uit deze nare depressie komt! Denk aan jou en vaak ook aan hoe het voor je geweest moet zijn op onze gezamenlijke werkplek… 😦
    Keep Up girl!

    • Daar denk ik ook nog wel eens aan. Het was eigenlijk één groot masker, één groot toneelspel. Als ik er nu op terugkijk begrijp ik niet hoe ik het volgehouden heb. Aan de andere kant was toen de depressie nog niet aanwezig. Dat maakte het allemaal wel wat makkelijker. Dank je wel voor je reacties en je steun, Joyce. Echt heel fijn. X

  • Poeh lieverd wat heb ik toch een immens groot respect voor jou! Ik vind het zo goed dat je dit onderwerp aansnijdt op je blog. Er heerst om dit onderwerp nog zo’n taboe.

    Helaas is het heel herkenbaar wat je schrijft. Gelukkig is het al een lange tijd geleden voor mij en heb ik geen last van triggers of drang meer. Ook bij mij viel dit samen met zelfhaat. En dat gaat véél verder dan onzeker zijn. Helaas kwam bij mij achteraf de schaamte, waardoor mijn zelfhaat groeide en zo kwam ik in een vicieuze cirkel terecht. Ook vond ik het verbergen en de smoesjes verzinnen als iemand het toch ontdekte, emotioneel uitputtend.

    Ik wil je heel erg bedanken voor deze blog. Voor je moed om dit te schrijven en te posten. 💞 Ik hoop dat het je wat lucht heeft gegeven, persoonlijk vond ik schrijven in zo’n periode heel fijn; het hielp me relativeren.

    Lieve Marion, ook hoop ik zo dat je ooit op een punt komt dat je jezelf kunt accepteren en ziet wat voor prachtige vrouw je bent. Je bent zo’n krachtig en fantastisch persoon en ik gun het je zo. Je bent het écht waard!

    Ik wil je heel veel sterkte wensen en ik denk je! 💖

    Liefs Marjolein.

  • Wauw…. ik heb zoveel bewondering voor jou dat jij hierover op jouw blog schrijft.
    De rillingen lopen over mijn armen.
    Jij betekend zoveel voor anderen en men moet eens weten hoe geweldig jij ben zo lief.
    Een grandioos persoon en dit gun ik niemand.
    Jij kan er niets aan doen.
    Tranen lopen over mijn wangen…..
    Respect….

    Heel veel liefs, knuffels en sterkte Xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s