Persoonlijk

Respect


Getagd: , .

Twee voeten. Ze komen in bewegen. De beelden zijn schokkerig. Geschreeuw op de achtergrond. Sirenes. Mensen rennen. Dan een lichaam op de grond. De telefoon wordt op de persoon gericht. Er komt iemand aanlopen die knielt naast de vrouw neer. Geen idee of ze nog leeft.

De persoon die het filmpje maakt loopt verder. Nog een lichaam. Het hoofd weggedraaid. Het been lijkt ontwricht. Volgende lichaam. Duidelijk zichtbaar is een Aziatische jonge vrouw. Ze ligt op haar linker zij. Onder haar hoofd een enorme plas bloed. Ze beweegt niet. Een man zit huilend naast haar op de grond. Het beeld draait weer naar links. Nog een lichaam. Een vrouw. Ze beweegt! Haar arm strekt zich uit. Haar borst gaat op en neer. De man loopt door en filmt het volgende lichaam. Ik zet het filmpje af.

Het beeld van de vrouw die haar arm beweegt blijft me bij. Ik had verwacht dat degene die het filmpje maakte haar zou zien, naar haar toe zou lopen en bij haar zou gaan zitten. Haar hand vast zou houden. Tot de hulpdiensten er zouden zijn om haar te helpen. Hij of zij deed het niet. Het was kennelijk belangrijker om zoveel mogelijk slachtoffers te filmen en dit filmpje vervolgens zo snel mogelijk op Twitter te zetten.

Ik rapporteer het filmpje en krijg een doos shit over me heen. Ik ben hypocriet. Ik hoef toch niet te kijken. Stoer hoor, rapporteren. Ja, misschien ben ik wel stoer. Het gaat mij om respect. Wellicht ben ik ouderwets, maar je gaat geen lichamen, gewond of dood, filmen en vervolgens op Twitter zetten. Waar is je fucking fatsoen? Moeders, vaders, dochters, zonen, vrienden, vriendinnen, collega’s, klasgenoten. Ze zullen de rest van hun leven het beeld van hun geliefde, daar, op de Ramblas, op hun netvlies hebben staan.

Ik ben opgevoed met respect voor iedereen, maar in het bijzonder voor ouderen en voor de doden. Ik spreek ouderen aan met u, tenzij ze aangeven dat ik je mag zeggen. Ik laat ouderen voorgaan bij een ingang, een kassa of in het openbaar vervoer. Als er een rouwstoet aankomt, blijf ik even staan. Ik sta stil uit respect voor de overledene die onderweg is naar zijn laatste rustplaats.

Er ligt een vrouw op de grond op de Ramblas. Haar borst beweegt. Ze strekt haar arm uit. In gedachten loop ik naar haar toe, kniel naast haar neer en hou haar hand vast, voor zolang als het nodig is. ♥

16 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s