Facebook Bitches

Gisteren kreeg ik de infantiele ingeving om te reageren op een post op Facebook. Een prachtige post over mensen die achtergelaten dieren redden in het getroffen gebied van orkaan Irma. Een prachtige post die teniet werd gedaan door de commentaren eronder.

”Die mensen zijn huisdier onwaardig! Klootzakken! Ik zou mijn dieren nooit achterlaten! Een hond is toch het eerste wat je meeneemt. Schande! Schoften!”

U begrijpt, het gaat hier niet over de helden die de dieren aan het redden waren. Het ging hier over de mensen die hun dieren achtergelaten hadden. Ik was verbijsterd. Hoe kan je zo’n mooie post in luttele seconden verpesten? Echt, er was hooguit 1 op de 100 reacties die over het werk van die helden ging. De rest was alleen maar aan het vloeken en tieren. Natuurlijk, mijn hart brak ook bij het zien van die hulpeloze dieren. Ik hou tenslotte meer van dieren dan van mensen, uitzonderingen daar gelaten. Er zaten zelf honden in een bench. De arme beesten stonden tot hun bovenlijf in water. De tranen stonden in mijn ogen. Maar niemand laat zijn dier op die manier achter wetende dat het water gaat stijgen en hij een gruwelijke verdrinkingsdood tegemoet gaat. Volgens de meeste mensen op Facebook wel.

Ik maakte de fout om te reageren. Nou ja, fout? Fout is het niet, maar ik had het beter niet kunnen doen. Ik schreef aan de mensen of ze misschien iets minder snel wilden oordelen. Dieren worden echt niet zomaar achtergelaten. Ik heb contact met iemand uit dat gebied. Zij hebben het geld om een ander onderkomen te zoeken. Veel mensen hebben dat niet en zitten dus vast waar ze zitten. Ja, de orkaan is aangekondigd. Nee, de hulpdiensten kondigen niet aan wanneer ze komen. Vaak is er in de bootjes geen ruimte voor huisdieren en mag je ze niet meenemen.

“Dan moet je zelf ook weigeren weg te gaan! Ik zou nooit zonder mijn huisdieren weggaan!”

En als je twee kleine kinderen hebt? Breng je die dan in gevaar? Blijf je dan met je kleine baby in een huis waar geen eten en drinken is? Waar geen elektriciteit is? Waar je het kind niet kan voeden, wassen en verzorgen? Waar het geen bedje heeft? Waar het niet kan slapen? Waar, als er iets gebeurt en je kindje je wordt ziek, je niet weg kan om een dokter te bezoeken?

Mensen zijn zo godvergeten kortzichtig en veroordelend naar anderen. Natuurlijk zijn er mensen die hun huisdieren achtergelaten hebben, terwijl dat ook anders had gekund, maar geloof mij, de meerderheid had geen keus of moest die vreselijke keuze maken. Ik heb op tv een vrouw zien vechten met twee reddingsmedewerkers, huilend, in wanhoop, omdat ze het gebied niet meer in mocht en haar hondje nog binnen zat. Ze had eerst haar oude vader en moeder in veiligheid gebracht en wilde nu terug naar haar eigen huis om haar eigen spullen en hondje op te halen. En fuck you als je nu zegt; dan had ze die hond meteen mee moeten nemen. Nee! Het is een hele logische beredenering om eerst je ouders in veiligheid te brengen en dan weer terug te willen voor je eigen spullen. Deze vrouw was gebroken en dat is de vrouw die heel Facebook uitmaakt voor kutwijf, schoft en huisdier-onwaardige teef.

Uiteindelijk heb ik mijn reactie moeten verwijderen, omdat mensen steeds agressiever werden naar mij. En dat, terwijl ik alleen maar vroeg of men wilde oppassen met het veroordelen van anderen. Dat we het verhaal niet kennen. Dat we niet weten wat er allemaal gaande is daar en dat je al helemaal niet weet hoe je zelf zou handelen in zo’n situatie.

Empathy over judgement, whenever possible. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

23 Reacties

De reacties op wat er in St. Maarten zijn gebeurd zijn echt erg. Waar jij nu over schrijft had ik nog niet meegekregen. Wel op andere gebieden mbt St. Maarten. Ik probeer me zoveel mogelijk af te schermen. Ik probeer mensen te vinden die denken zoals ik. Natuurlijk vind ik het raar om in een eigen bubbel te zitten. En te bedenken dat er dus veel mensen zijn die zo anders denken en hun soort informatie krijgen en ik mijn soort. Maar dat was voor internet waarschijnlijk ook zo. Toen had je de zuilen.

Ik haal ook regelmatig opmerkingen van mezelf weg uit zelfbescherming. En denk dan. Stop er toch mee om er energie in te stoppen. Ik kijk zoveel mogelijk naar pagina’s die bij mij passen. Zelfs dan krijg ik nog ellende genoeg mee. Nederland, denk ik regelmatig, is zo veranderd.
Er zijn gelukkig ook veel pagina’s op Facebook waar ik me wel thuis voel.

Je hebt groot gelijk! Ik zou dat ook veel meer moeten doen. Weet je wat ik ook denk? Dat er veel meer mensen zijn die denken zoals jij en ik, maar die schreeuwen niet zo hard. Of ze zijn gewoon verstandiger dan ons hahahaha! Maar zonder dollen, je moet heel selectief zijn inderdaad met het verdelen van je energie. Mij lukt het nog niet zo heel goed, maar ik leer het ooit nog wel 😉

Ik heb dit artikel wel geliked hier op jouw blog.
Het is te erg hoe mensen op soc.med. doen.
Wat er zoal geschreven wordt.
Mijn dochter was afgelopen in DWDW en had gesproken met een jonge dame en haar moeder die daar vandaan komen en de tranen stonden in mijn ogen.
Ook vroeg mijn dochter aan de moeder waar ze terecht kon omdat ze kleding heeft voor de mensen daar en had ze bij een bekend magazine gevraagd om geld te verzamelen voor hun daar….

Sterkte allemaal…..

De verleiding is zo groot hè om te proberen om compassie over te brengen. Maar het is zo moeilijk serieus genomen te worden door de keihard oordelende medemensen.
Soms reageer ik toch ook met de vraag waarom ze niet verder kijken en zich realiseren dat een verhaal altijd meerdere kanten heeft. Omdat als niemand meer iets daarover zegt, de compassie wel helemaal aan het verdwijnen lijkt.
Dus ik ben blij dat jij dit keer in eerste instantie wel een reactie hebt gegeven.

Maar we moeten onszelf ook beschermen als dat nodig is. Dus even zo vaak lees ik bewust de commentaren niet.
Ik begrijp helemaal waarom jij je commentaar na alle tegenreacties weggehaald hebt. Verstandig en liefhebbend naar jezelf toe, Marion. 💜

Ja, als ik merk dat ik van alle kanten aangevallen wordt (op een gegeven moment waren er al bijna 30 reacties op mijn reactie en die werden steeds feller), dan kap ik ermee en haal het weg. Soms dan maar niet. X

Het is zo makkelijk om vanop de bank te verkondigen hoe edelmoedig je zou reageren wanneer je voor een hartverscheurende keuze zou komen te staan. Tot je daar inderdaad staat…

Opnieuw denk ik aan ‘Always look for the helpers’. Jij maakt van de wereld echt een mooiere plaats ❤

Ik ben overlaatst ook eens zo stom geweest om te reageren op Facebook in een discussie. Ik ben er snel mee gestopt om mee te gaan in het verhaal. Mensen kunnen echt zo ongevoelig zijn en alleen maar aan zichzelf denken.

Ja, echt gigantisch kortzichtig. Ik zou dit en ik zou dat. Mens, dat weet je niet als je het nooit hebt meegemaakt. Maar goed, snel maar weer vergeten en op zoek naar de meelevende medemens ♥

Ik kan sommige reacties niet eens lezen, mijn nekharen gaan daar overeind van staan. Lekker makkelijk en veilig om zo je mening te geven. Bah. Kom zelf maar eens in zo’n situatie.
Verplaatsen in een ander, is ook niet iets wat iedereen kan. maar een mening vormen daarentegen? Met gemak!!

Bah, om misselijk van te worden. Zo naar dat mensen gewoon maar roepen en doen zonder te weten of te begrijpen wat er echt aan de hand is. Zo makkelijk om dat vanachter je schermpje te doen. Is overigens mega moeilijk die keuze van je dieren zoals je zegt. De broer van een goede vriend van mij woont echt op zo’n beetje het slechtste punt ivm de orkaan op heel Sint Maarten, maar wilde per se zijn hondjes niet achterlaten, dus is hij zelf ook gebleven. Die vriend van mij begreep hem volkomen maar was ook wel erg bang voor wat er zou gaan gebeuren. Gelukkig is het allemaal redelijk goed gekomen.

Oh wat gelukkig dat het redelijk goed is gekomen! Ja die keuze lijkt me bijna ondraaglijk. Ik weet ook niet wat ik zelf zou doen, maar dat kan je ook a slot niet weten tot je zelf in die situatie zit.

Ik lees in de reacties hier een paar mensen die spreken over afschermen en er niet op reageren. Hier thuis hebben wij ook altijd die ‘discussie’. Mijn Lief reageert bijna dagelijks op posts over vluchtelingen, werklozen, etc. die profiteurs genoemd worden. Hij is dan meestal een hele tijd kwaad omwille van de ‘domme’ reacties. En ik zeg dan ook : laat het zitten. Maar dat wil hij niet, omdat hij vindt dat hij dan niet genoeg doet om de wereld te veranderen. En ik denk dat dat bij jou ook zo is. Je wilt de wereld een betere plaats maken. En als dat kan door mensen een andere denkwijze te laten zien, al is het maar dat ze merken dat niet iedereen denkt zoals zij, dan doe je dat gewoon. Hoeveel energie het ook kost. En eigenlijk bewonder ik dat…

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: