Jip, Mattie & Alvin

Jip en Mattie gaan scheiden


Getagd: , , .

Gisteren heb ik Jip en Mattie uit elkaar gehaald. We hebben het lang aangezien, misschien zelfs wel te lang, maar het ging echt niet meer. Jip heeft gewoon geen zin in gezelschap. In ieder geval niet in het gezelschap van Mattie.

De hele dag hoorden we klaaglijk gepiep vanuit de caviakamer en als we dan gingen kijken dan was dat negen van de tien keer omdat Mattie in de buurt van Jip was. Mattie was helemaal niet vervelend, dat is duidelijk een gezelschapsdiertje, maar Jip wil kennelijk gewoon met rust gelaten worden. Het klappertanden (teken van boosheid bij cavia’s) nam ernstige vormen aan de laatste dagen. Ze zaten regelmatig in aanvalshouding tegenover elkaar en soms vielen ze elkaar al aan. Ik heb de knoop gisteren doorgehakt, voordat er gewonden gaan vallen.

Jip zit nu op de plek waar Alvin eerst zat. Nadat hij de hele middag geslapen had, eindelijk rust moet hij gedacht hebben, lijkt hij het nu prima naar zijn zin te hebben. Het klaaglijk piepen van Jip was namelijk zo erg, dat ik er zelfs even aan gedacht heb dat hij misschien pijn had bij het lopen. Hij heeft nog steeds die bult op zijn zij en ik dacht, misschien is dát het probleem. Maar nu hij alleen zit is hij gewoon stil. Hij loopt lekker rond, zit lekker te eten en ik heb het idee dat hij zich een stuk relaxter voelt zo zonder Mattie.

Mattie daarentegen is stil. Nadat hij gisteren even helemaal los is gegaan en heeft lopen rennen en springen, is hij vandaag stil en rustig. Te stil en te rustig. Ik denk dat het plan wat we hebben, Jip alleen laten en veel oppakken en op schoot nemen, wat hij heerlijk vindt, en een nieuw maatje voor Mattie zoeken, het juiste plan is. Het liefst haal ik een jong castraatje uit de opvang, maar ik wil Mattie ook niet te lang alleen laten zitten. Ik hoop dat er in een opvang hier in de buurt ergens ééntje zit binnenkort. Hij moet in principe heel jong zijn, want dat is de beste manier om twee beertjes te koppelen. Ik wil Mattie niet laten castreren, want hij is zo ontzettend gestrest als hij vervoerd moet worden, dat doe ik echt alleen als het niet anders kan. Ik neem liever een klein beertje voor hem erbij wat zelf al gecastreerd is.

Het enige wat problemen zou kunnen geven, is dat Jip hysterisch wordt van de geluiden en de geuren van de andere twee. Dat is een risico wat we moeten nemen. Ik kan het niet maken om Mattie alleen te laten zitten. Je ziet nu al dat hij niet helemaal zichzelf is en ik denk dat als we Jip in het begin extra aandacht geven, dat het vanzelf helemaal goed komt. ♥

10 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s