Persoonlijk

What A Wonderful World This Would Be


Getagd: , .

You and I are in the same room
We both think we’re fair
We both live for truths
But then how are we to define something so subjective
Living under the same roof

So here these battles of wills
They beg for some proof
Of right versus wrong
Your approach seems better than mine
Though it’s working for you all I feel is disconnection

~Alanis ~

Sinds de dood van Anne Faber roept “het volk” om van alles en nog wat. We willen een beter rechtssysteem. We willen dat de medeplichtigen aan de dood van Anne, o.a. de rechter en de medewerkers van de psychiatrische instelling waar Michael P. in behandeling is, hun welverdiende straf krijgen. We willen dat TBS makkelijker opgelegd kan worden. We willen dat TBS-ers nooit meer terugkeren in de maatschappij. Verdomme, wat willen we veel. En ik ben het met bijna al die dingen niet eens. Ik behoor, wederom, niet tot de “we”, maar in dit geval vind ik dat niet erg. Ik geloof namelijk wél in ons rechtssysteem. Ik geloof wél dat iedereen een tweede kans verdient. Ik geloof niet dat de medewerkers van de betreffende psychiatrische instelling direct schuldig zijn aan de moord op Anne Faber. Indirect is een ander verhaal, maar indirect kunnen we allemaal schuldig zijn, dus laten we die kant vooral niet opgaan.

Michael P. had nooit de vrijheden mogen krijgen die hij een maand geleden had. Als je, als jonge man, twee minderjarige meisjes verkracht en walgelijke handelingen laat verrichten, zowel bij jezelf als bij elkaar, en daar achteraf over zegt dat je er trots op bent, dan is er geen psychiatrisch onderzoek nodig om aan te tonen dat je psychisch niet in orde bent. Omdat Michael P. het psychiatrisch onderzoek geweigerd heeft en daarmee, naar zeggen, TBS ontlopen heeft, kon hij al zo snel na zijn veroordeling bezig zijn met een programma om terug te keren in de maatschappij. Het staat echter nergens in onze wet dat je als rechter geen TBS op kan leggen zonder dat daar het oordeel van een psychiater aan te pas is gekomen. De rechter wilde echter niet op de stoel van de psychiater gaan zitten, zo werd gezegd in de media, en dus kreeg Michael P. géén TBS opgelegd. Is de rechter hierdoor medeplichtig aan de moord op Anne Faber? Daar mag iedereen zijn eigen mening over hebben. Tenminste, dat mocht tot voor kort…

Het hebben van een eigen mening, niet te verwarren met een oordeel of het veroordelen van, lijkt niet meer mogelijk in onze maatschappij. Je bent links of je bent rechts. Je bent dik of je bent dun. Je bent wit of je bent zwart. Je mag een zwarte persoon niet meer vragen waar hij of zij vandaan komt. Dat is racisme. Interesse of gezonde nieuwsgierigheid lijkt niet meer te bestaan. Je bent dik, maar met maat 46 moet je niet zeuren, want zo dik ben je nou ook weer niet. Heet je vluchtelingen welkom, dan ben je een wegkijker en ben je pedofiel, dan ben je automatisch ook een kinderverkrachter. Er is geen ruimte meer voor een gesprek. Er zijn alleen nog maar patstellingen.

Ik heb me lang aangepast aan alles en iedereen. Nu ik leer om mijn eigen mening te uiten en voor mezelf op te komen, word ik voor het eerst geconfronteerd met het feit dat mijn mening eigenlijk helemaal niet zo welkom is en dat vind ik best lastig. Het maakt het moeilijk om een weg te vinden, in het voor het eerst uiten van mijn mening en het opkomen voor mezelf, zonder daarin mee te gaan in de wereld  van ja tegen nee, links tegen rechts, zwart tegen wit.  Als we de wereld en elkaar nou weer eens zouden gaan bekijken vanuit liefde, verdraagzaamheid, mededogen en vertrouwen, mijn hemel, what a wonderful world this would be. ♥

8 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s