Kladbloggen

Maandag 4 december 2017


Getagd: , .

Vandaag en morgen, en misschien ook nog wel overmorgen, vermijd ik Twitter. Ik heb vorig jaar een harde Zwarte Pieten campagne gevoerd. Oké, dit klinkt zwaar overtrokken, maar ik heb wel regelmatig met een groep anderen tot diep in de nacht berichten zitten rapporteren die gericht waren aan Sylvana Simons. Ik schreef er vorig jaar trouwens een artikel over. Nog steeds mijn best gelezen artikel aller tijden. 

Dit jaar loopt het gelukkig niet zo heel erg uit de hand, al zijn er natuurlijk al wel de nodige opstootjes en rellen geweest. Mijn visie op zwarte piet is simpel. Ik zou zelf dolgraag willen dat hij blijft, want ik vind het geweldig. Heb er mooie herinneringen aan. Maar het kan gewoon niet wat mij betreft. Omdat ik het leuk vind, omdat kinderen het leuk vinden, dat is geen reden om iets te behouden waar een groep mensen, al is het de minderheid, ieder jaar weer veel pijn aan beleeft. We leven in een tijd waar veel kan. Waar heel veel mogelijk is. Kinderen leren dat zwarte piet bestaat. Ze vanaf nu leren dat er roetpieten zijn lijkt me niet zo’n hele grote overstap. Het is een kwestie van willen.

Ik heb teveel hooi op mijn vork genomen met de inzamelingsacties. Het is lichamelijk niet meer te doen om dagelijks pakjes in te pakken en weg te brengen. Ik zet er dus even een stop op. In die zin dat ik even geen pakjes meer via ups ga laten bezorgen. Daarvoor moet ik namelijk met de auto naar een ups afhaalpunt. Het postkantoor blijf ik wel gewoon doen, want dat is hier op de hoek en zit naast de groenteboer waar ik toch dagelijks even naartoe loop. Gelukkig kunnen de meeste dingen die ik voor het goede doel verkoop gewoon door de brievenbus, dus dat hoeft niets uit te maken. Het zal alleen iets langer duren allemaal voordat mensen het in huis hebben.

Sinds eergisteren heb ik weer een ontsteking. Op een nare plek. Erg pijnlijk. Die ontsteking kwam als een razende opzetten en het abces is gisteravond al open gegaan. Helaas loopt het niet goed leeg. Hier is vrij weinig aan te doen. Wachten is het enige wat kan. Wachten en veel rusten. Veel liggen en luisterboeken luisteren. Afleiding van de pijn. En slapen. Zoveel mogelijk slapen.

Ik ga nu nog een paar pakketjes klaarmaken, de laatsten, de caviahokken schoonmaken, vuilniszakken wegbrengen en langs de groenteboer. That’s it for today. Dan weer naar bed. Het is wat het is, but it ain’t pretty at the moment. ♥

7 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s