Vooruitblik 2018

cropped-happynewyear.jpg

Een paar dagen geleden blikte ik terug op 2017. Logisch gevolg is dat ik nu vooruit ga kijken naar 2018. Maar hoe? Kan je het jaar niet beter gewoon op je af laten komen? Zeker nu mijn vader zo ziek is en er op korte termijn individuele therapie gaat starten? Tja, who knows… Ik ga toch een poging doen.

Naast dat ik uiteraard hoop dat de behandeling bij mijn vader aanslaat en dat ik een geweldige nieuwe therapeut(e) zal treffen, heb ik natuurlijk nog wel een paar wensen.

Verwachtingen
Zo min mogelijk verwachtingen hebben. Hopen is prima, maar verwachten is net een stap te ver. Zeker als het op anderen aankomt. Je kunt nu eenmaal niet van anderen verwachten dat ze je zien, horen en begrijpen en al helemaal niet dat ze daarnaar zullen handelen.

Social Media
Nog steeds een verademing en een kwelling. Aan de ene kant is het voor mij ergernis nummer één, aan de andere kant is het mijn lijntje met de buitenwereld. Het blijft zoeken naar de juiste balans hierin. Daarnaast is het echt een must om enkel de mensen te volgen die je wilt volgen. Soms ontstaan er nu eenmaal irritaties, blijkt de ander toch een compleet andere visie te hebben of klikt het simpelweg niet meer. Ontvolgen is het antwoord, ook als je daarmee de ander zult kwetsen.

Me First
Vorig jaar heb ik deze trend ingezet en ik ga hem voortzetten, want het bevalt verdomd goed. Geen vrienden meer over de vloer voor mij, geen mensen meer aan de deur, geen groepstherapie, geen verjaardagen of andere feestjes, een paar uitzonderingen daargelaten. Geen beloftes, al ga ik daar nog weleens mee de mist in. Dan ben ik enthousiast over iets en roep ik JA, terwijl ik later bedenk dat ik dat waarschijnlijk helemaal niet kan. Soms is de wil nog iets sterker dan het lichaam of schat ik mezelf iets te hoog in. Het hoort erbij. Ook het terugkomen op beslissingen. Ja kan gewoon weer nee worden. Niets mis mee.

Bloggen
Ik blijf soms wat schuldig voelen dat ik zo weinig andere blogs lees, maar het schuldgevoel wordt steeds minder. Moet ik blogs gaan lezen puur om mijn eigen schuldgevoel te laten verdwijnen? Ik zou het vreselijk vinden om een verplicht nummertje te zijn in jullie leeslijst. Alsjeblieft niet zeg. Lees lekker waar en wanneer je zin hebt. Op dit moment ben ik weer helemaal into het kijken van YouTube filmpjes. Lezen lukt al een lange tijd niet, filmpjes of een boek luisteren daarentegen wel. Nou, doe ik dat. Zonder schuldgevoel. Mijn blog gaat gewoon door zoals het het afgelopen jaar ging. Veel bloggen. Niet bloggen. Af en toe bloggen. Het kan alle kanten op. Jullie zullen het wel merken. Ikzelf ook trouwens.

Eerst Kerstdag ga ik ploggen. Tweede Kerstdag kan ook, maar heeft denk ik weinig zin, want vermoedelijk lig ik dan gewoon op bed. Beetje saai. Maar we zien het wel. Ik wens jullie allemaal een hele fijne kerst. Geniet ervan. ♥

8 reacties op ‘Vooruitblik 2018

  1. Nee, je moet geen blogs lezen om je schuldgevoel te doen verdwijnen of uit een andere vorm van “moeten” of “mee zijn”. Je moet het doen omdat je er iets aan hebt of een gevoel van verbondenheid met de schrijver/schrijfster.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.