29 december 2017

cropped-headersmile.jpg

And now, the end is near
And so I face the final curtain
My friend, I’ll say it clear
I’ll state my case, of which I’m certain

I’ve lived a life that’s full
I’ve traveled each and every highway
But more, much more than this
I did it my way

Dat geldt helaas niet voor mij. Ik heb mijn leven tot nu toe op allerlei manieren geleefd, maar zeker niet op de manier die ik zelf graag had gewild. Uiteraard ga ik me voornemen om dat vanaf nu af aan wel te doen, maar ik besef ook dondersgoed dat zoiets niet van vandaag op morgen gaat. Het zal een lange weg worden en ik wil die weg alleen bewandelen. Wel samen met een therapeut, wel samen met een aantal anderen mensen die dicht naast me staan in mijn omgeving, maar niet meer met Jan en Alleman hier op het internet. Ik heb overwogen om helemaal te stoppen met bloggen, maar dat zorgde voor een enorm lachsalvo in mijn hoofd. Ik en stoppen met bloggen? Nee, de deal was dat ik al bloggend mijn graf in zou gaan en dat is nog steeds de planning, maar wel op mijn manier.

Ik wil aan het einde van mijn leven ook kunnen zingen I did it my way.  Al een paar keer heb ik wat geëxperimenteerd met het uitzetten van de reacties op mijn blog. Dat beviel enorm goed. Ik hoefde geen rekening te houden met wat ik schreef, ik hoefde geen angst te hebben voor bepaalde reacties en ik kon gewoon verder gaan met mijn dag zonder dat deze beïnvloed werd door de mening van een ander. De mening, het oordeel, de veroordeling van een ander. De vroege confrontatie hiermee, in mijn nog jonge leven, heeft een splitsing in gewaarwording teweeg gebracht. Mijn gewaarwording, mijn perceptie, mijn gevoelsleven, ze zijn compleet anders dan die van de meesten van jullie. Dit is steeds extremer geworden en ik heb mijzelf steeds meer aangepast om op die manier te kunnen overleven. Het is niet eens uit te leggen. Waarschijnlijk is dit al complete abracadabra wat ik nu zeg. Het feit dat ik al begin te dissociëren als er aan mij gevraagd wordt waar ik bang voor ben als er iemand bij mij thuiskomt, dat zegt mij, en gelukkig de medisch psycholoog die het zag gebeuren, genoeg. Ik ben verdwaald en heel, heel, heel ver van huis. Ik moet zelf die weg terug zien te vinden. Onder begeleiding van een aantal professionals en mensen die mij heel goed kennen, maar helaas zonder jullie.

Doordat het niet voor te stellen is hoe mijn psychische problemen in elkaar zitten en hoe ernstig ze zijn, clash ik regelmatig met mensen. Mensen die een goedbedoeld advies willen geven. Mensen die me pushen mijn angsten aan te gaan. Mensen die mijn grenzen, die ik duidelijk heb aangegeven, niet respecteren. Dit, en het feit dat ik gewoon godvergeten kwetsbaar ben, heeft me doen besluiten om de reacties op mijn blog vanaf 1 januari 2018 definitief uit zetten. Ik moet dit volgende stuk op mijn eigen manier gaan doen. Het zal me vast en zeker lezers kosten, maar ik weet ook dat er een heleboel lezers zijn die nu opgelucht ademhalen. Die rustig mijn artikelen kunnen blijven lezen en niet meer hoeven te reageren. De vele stille lezers waarvan ik weet dat ze er zijn. Die mee kunnen nemen wat ze mee willen nemen en meer niet. Anderen die niet meer na hoeven te denken of ze wel of niet iets verkeerd zullen zeggen of mij voor het hoofd zullen stoten. En inderdaad, het uitzetten van de reacties neemt iets weg van de charme van het bloggen, maar het gaat mij enorm veel rust opleveren en dat is het meer dan waard.

Ik wil jullie heel erg bedanken voor alle lieve, mooie en vooral ondersteunende reacties die jullie de afgelopen jaren op mijn blog hebben achtergelaten. Ik wens jullie een mooi einde van 2017 toe en voor 2018 wens ik jullie heel veel liefde, respect en gezondheid toe. ♥

39 reacties op ‘29 december 2017’

  1. Ik reageerde nog maar zelden eigenlijk. Ik lees regelmatig mee maar wilde ook niet het verkeerde zeggen. Omdat het nu voor de laatste x kan hier, doe ik het wel even 😉 Ik kan me je niet voorstellen zonder blog, heel gek, maar je bent 1 van de eerste bloggers die ik ben gaan volgen en nog steeds volg. Dat je blog er niet meer zo zijn lijkt me heel vreemd. Goed dat je kiest voor Marion en wat voor jou het beste voelt. Moet je altijd blijven doen 😉 Ik wens je al het goeds voor 2018 en een rustig goed uiteinde van 2017.

  2. Ik blijf je stille lezer, ik hou van je vergeet dat nooit, voel je soms haarfijn aan omdat ikzelf ook nogal complex in elkaar zit. Ik begrijp je meer dan je ooit voor mogelijk houd, dat ik zelf ooit voor mogelijk had gehouden. XXX

  3. Eind 2015 belandde ik bij toeval op Mijn Kladblog. Ik heb daarna bijna al je blogs gelezen, ook de oudere vanaf 2e kerstdag 2013. Via jouw volgers, een heleboel toeval, Twitter en Instagram heb ik mensen leren kennen die me inmiddels dierbaar zijn geworden. Zonder jouw blog was dat niet gebeurd. Bedankt daarvoor.

    Ik heb lange tijd met veel plezier je blogs gelezen. Het contact tussen ons verliep niet altijd soepel, maar soit. In 2017 ben je duidelijk anders gaan bloggen en dat was goed. Ik zag meer de echte Marion, maar daarmee ook de zieke Marion. Ik zag de botsingen op Twitter en veel beslissingen die -naar mijn mening- waren ingegeven door vermijding en je extreme angst voor oordelen. Ik kon je niet oprecht steunen in die beslissingen. Omdat je niets hebt aan valse steun en nog meer botsingen besloot ik niet meer te reageren. Dat leek me het beste voor ons alle twee.

    Ik hoop oprecht dat het je lukt om in 2018 samen met een fijne therapeut in alle rust stappen te zetten. Dat verdien je en dat gun ik je.

  4. Hello Marion

    Forgive me if I write in English, but these days I can express myself better in that language as I live in Australia. First of all a compliment on your blog. You are an excellent writer and if you wrote in English you would probably get very many followers. Who knows in the future?

    I found your blog completely by accident a few years ago and I was very moved by your tale of serious and chronic illness. I have had my share of misery and I therefore understand your feelings and anger. Like yourself, “but even more, is “Mijn gewaarwording, mijn perceptie, mijn gevoelsleven, compleet anders dan die van de meesten van jullie.

    People like you who suffer from psychological problems find it hard to explain to someone who has not had this experience. Even if they understand, like psychologists, it does not mean they can really help you as healing must come from within yourself.

    I very much would like to see you really happy. If I ever can help you don’t hesitate to write to me. In any case I wish you strength and peace in the following year.

    I leave you with this thought by a very remarkable woman, St Teresa of Avila:

    Laat niets je verontrusten
    Laat niets je angstig maken
    Alles gaat voorbij
    God verandert niet
    Geduld overwint alles
    Wie aan God vast houdt
    Hem ontbreekt niets
    Want God alleen is genoeg

    Met hartelijke groet

    Peter

  5. Je keuze nu kan ik goed begrijpen gezien de adviezen gisteren en je reactie erop.
    Het andere deel staat te ver van mij af.
    Gelukkig mogen we wel mee blijven lezen in je weg naar dat wat voor jou goed is.

  6. Je bent een bijzonder mens, lieve Marion. Hoe ik ooit op je blog terecht ben gekomen weet ik niet meer, maar je recht-voor-z’n-raap-en-recht-uit-het-hart-manier van schrijven heeft me in ieder geval elke keer weer getroffen. Ik ben een gezond mens, zonder fysieke of psychische problemen, dus daar zit onze ‘klik’ niet in. Waar dan wel? Maakt niet uit. Door wat jou heeft getekend in het leven ben je een onvoorstelbaar wijs mens. Lief mens. Gul mens. Je zet me altijd wel aan het denken. De laatste tijd heb ik je minder gevolgd omdat ik weer (betaald) werkte en dus gewoonweg geen tijd meer had om te lezen of te schrijven. Maar ik blijf je – zo af en toe – volgen. En ik kom mijn belofte voor wat betreft de edelstenen na. Hoe en wanneer weet ik nog niet, maar het was geen loze belofte. Je hebt een goede keus gemaakt nu: voor jezelf gekozen. Ik wens je een fijn, mooi, liefdevol en rustig 2018 toe! XX

    1. Soms is zo’n klik er direct, zoals bij ons. Geen idee hoe dat werkt, maar het gebeurt heel af en toe. Ik vind het mooi en koester die mensen, want op de één of andere manier heb ik het idee dat dat soort paden elkaar niet voor niets kruisen. Dank je wel ♥

  7. Lieve Marion
    Van deze kans om te reageren maak ik nog even gebruik.

    Stiekem vind ik het heel leuk dat je blijft bloggen en ik blijf je volgen! Ik vind het dapper dat je kiest voor wat voor jou nu het beste is, namelijk de reacties uit!
    Als er iemand is wie ik het van harte gun dat het beter zal gaan, ben jij het! Er speelt zoveel bij/met jezelf, qua gezondheid en financiën en psyche en dan ook nog de zorgen om je vader.

    Ik hoop, wens en bid dat je een goed jaar zal hebben en dat de therapie je ook wat gaat opleveren.

    Take care!

    xxxx

    1. Ja, ik hoop dat dat me weer wat ouderwets plezier in het schrijven terug gaat geven. Ik hou zo van schrijven en helpt me mentaal ook enorm, maar het werkt niet voor mij als ik tijdens het schrijven al bezig ben met reacties en allerlei randzaken. Vrijuit schrijven, dat is mijn wens inderdaad. Dank je wel, jij ook!

  8. Als jij je daar beter bij voelt moet je het zeker doen.
    Maar ik vind het wel fijn om bij je te blijven lezen.
    Hoop dat je onder begeleiding van de juiste professionals je weg zult vinden.
    Goed uiteinde voor jullie en tot volgend jaar!

  9. Ik zeg niet dat ik één van je trouwste lezers ben, maar ik kom wel elke dag lezen. Ik reageer ook niet altijd, met als reden dat ik soms sprakeloos ben en ik weet dat je op dat moment geen nood hebt aan woorden die ik zou willen schrijven. Ik begrijp daarom ook je keuze heel goed. Al zou ik je blog wel missen mocht je deze ooit stoppen. Als jij je beter voelt bij het schrijven zonder reacties, dan moet je dit vooral doen. Daarom kom ik graag nog even schrijven en je heel veel moed voor 2018 toewensen. Heel veel liefde uit het westen van het kleine Belgenland.

    1. Ik wens jou ook een goed, mooi, liefdevol, gezond en positief 2018 toe. Jij hebt het ook jaar ook wel achter de rug. Dank je wel voor je steun en support. Heel veel liefs voor jou, Evelyne.

    1. Dat zeg je goed, dichtbij mezelf. Dat is wat ik zoek inderdaad. Ik heb trouwens een Kundalina teacher gevonden hier in Wageningen. Ze geeft Gentle Kundalini, speciaal voor ouderen en chronisch zieken. In januari beginnen we. We gaan kracht opbouwen, zowel fysiek als mentaal. Kijken waar mijn grenzen liggen en waar nog mogelijkheden liggen. Ik kijk er enorm naar uit. Dit is ook weer zo’n stap waarmee ik hoop dichterbij mezelf te komen.

      Bedankt voor al je steun, lieve Alice. Zowel voor mij persoonlijk als de goede doelen. Je bent een mooi mens. Liefs.

      1. Dankjewel voor je lieve woorden ❤ Ik heb in allerlei opzichten heel veel aan wat jij allemaal deelt, ik zou je echt missen als je niet meer zou bloggen. En dan nu echt terug naar de top2000 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.