2 januari 2018

Ook vandaag lukte het niet om naar mijn ouders te gaan voor nieuwjaar wensen en ik vrees dat het morgen niet veel anders zal zijn. Vannacht bijna niet geslapen, zoveel pijn. Vanochtend vroeg opgestaan, want op een gegeven moment word je gek van het liggen en draaien. Ik heb koffie gedronken, de cavia’s eten gegeven en wat opgeruimd. Daarna nog even naar het postkantoor gelopen, maar dat ging al bijna niet. De pijn is zo erg op het moment, dat liggen de enige mogelijkheid lijkt. Om 12:00 uur lag ik er weer in. Twee uurtjes geslapen en nu weer wakker. De pijn is er nog steeds. Het enige positieve is dat ik weet dat het tijdelijk is. Soms duurt het een dag of twee. Soms ruim een week. Uitzitten. Uitliggen eigenlijk. Meer kan ik niet doen.Β  β™₯