Minder oordelen #1

De komende tijd wil ik een aantal artikelen schrijven over hoe we minder kunnen gaan oordelen. Over anderen, over onszelf, over situaties. Waarom is het goed om minder te oordelen? Omdat het vaak een negatieve uitwerking heeft op zowel onszelf als op de ander. Als het zo’n negatieve uitwerking heeft, waarom doen we het dan? Het antwoord is even vervelend als simpel; het geeft ons een goed gevoel. Heel even. Daarna voelen we ons nog slechter. Het is een vicieuze cirkel.

Om helder te hebben waar we het over hebben, is het belangrijk om goed voor ogen te houden wat het verschil is tussen een mening hebben, een oordeel geven en iemand beoordelen.

Een mening
Een mening hebben we allemaal. Het is vrij passief. Om een mening te herkenning is het handig om er “Ik vind… ” voor te plaatsen. Ik vind spinazie vies. Ik vind blauw een mooie kleur. Ik vind dat liedje prachtig. Ik vind spijkerbroeken vervelend zitten. Dat is een mening. We maken tegenwoordig helaas snel de fout om onze mening te uiten in een oordeel. Spinazie is vies. Blauw is lelijk. Dat is een oordeel. Een oordeel wat niet correct is, want een heleboel mensen vinden spinazie wél lekker en blauw is zelfs mijn lievelingskleur. Het wordt gebracht als een feit, een oordeel, maar het is een mening.

Beoordelen
Beoordelen is wat we doen op school en op het werk. Er word gekeken naar je prestaties. In het ziekenhuis of bij de huisarts wordt je gezondheid beoordeeld. Beoordelen is een verhaal apart. Daar ga ik het ook niet over hebben in deze artikelen. Het enige wat ik daar nog wel over wil zeggen is dat het zo langzaam aan de ondergang is geworden van werkend, studerend en schoolgaand Nederland. Ik hoorde dat het zoontje van mijn neef, die is 2 jaar oud, al beoordeeld wordt op het kinderdagverblijf. “Want er moet wel vooruitgang zijn.” Donder op. Een kind moet spelen, eten, poepen en plassen. Niet meer en niet minder. Als je teveel en te vaak negatief beoordeeld wordt, kan dit zeer traumatische gevolgen hebben. Kijk maar naar mij, naar alle mensen met een burn-out en iedereen die overspannen thuis zit. Het is de hel in een professioneel jasje.

Het Oordeel
Eén van de belangrijkste dingen die ik me besefte tijdens het proces minder willen oordelen, was dat oordelen eigenlijk hetzelfde is als veroordelen. Veroordelen gebeurt echter in een rechtszaal. Oordelen doen we als personen zelf. Er is niet echt een groot verschil. Het heeft mij heel erg geholpen om tijdens het afleren van oordelen over anderen, continue een denkbeeldige hamer in mijn hand te hebben. Zo’n hamer die ze in de rechtszaal gebruiken. Iedere keer als ik iemand veroordeelde op zijn gedrag of uiterlijk, sloeg ik denkbeeldig die hamer neer. En geloof me, ik heb die hamer tot moes geslagen. Mijn hemel, want ben ik geschrokken van mezelf. Het ene oordeel na het andere.

Ik zat slecht in mijn vel. Had het vreselijk zwaar op mijn werk. Was veel ziek, maar moest en zou blijven werken. Ik ging volledig over mijn grenzen. De manier om wat van die frustratie los te laten was in de auto, van mijn werk naar huis. Dat ging ongeveer zo.

Godverdomme, stomme doos! Stop dat kaartje in die parkeermeter en rijden met je luie donder. Gas op die lollie, dooie. Jezus, je mag hier 50 inderdaad, dat wil niet zeggen dat je het ook per se moet rijden, hè! Kijk, die dan lopen…. Het valt nog net niet dood neer. 

Ik hou maar op, want hoe lollig het misschien ook klinkt, het is echt erg om dit over anderen te zeggen. Het viel me op, hoe slechter ik me voelde, hoe harder ik was naar anderen. Dat is ook meteen de reden waarom het zo belangrijk is om te stoppen met oordelen over anderen. Het werkt twee kanten op, maar daarover later meer.

Het is niet makkelijk. Ik ben hiermee begonnen toen ik in therapie ging en ik ben er nog steeds dagelijks mee bezig. Het zal een onderdeel van je leven moeten worden, maar het zal op den duur bijna geen energie meer kosten en het gaat je ontzettend veel opleveren. Wat je als eerste kan doen is heel eenvoudig; je moet je bewust worden van je eigen oordelen. Belangrijk daarbij is dat je het jezelf niet kwalijk neemt!!! We doen het allemaal. Je bent er geen slecht mens door. Als je het jezelf gaat kwalijk nemen, bereik je het tegenover gestelde effect.

Het is heel simpel. Neem een half uurtje. Ga even een rondje wandelen, kijk om je heen en besef hoe vaak je mensen en situaties beoordeeld en/of veroordeeld. Heb je geen zin om naar buiten te gaan? Een soap kijken is ook een hele goede manier om je bewust te worden van je eigen oordelen over anderen. Het is niet tof om te doen in het begin, maar echt, het gaat je heel veel opleveren. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Laat het me weten in een reactie. Ik zou het supertof vinden als je het aandurft. ♥

16 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Michelle schreef:

    Toevallig heb ik er over zitten denken om ook over dit onderwerp te schrijven. Maar je slaat de spijker op zijn kop; heel goed en treffend geschreven. Ik kan het niet beter verwoorden dan jij al hebt gedaan. Vanmorgen las ik een stukje over ‘barbie’ op LindaNieuws. Als er ergens veroordelen en afzeikreacties te lezen zijn is het daar wel. Vreselijk. Vroeger was ik ook veel meer vooroordelend dan nu. Je weet immers de situatie van de andere persoon niet altijd. Het is absoluut een stuk minder geworden.

    1. Marion schreef:

      Dank je wel! Ik zie het woord Barbie en rol nog net niet met mijn ogen. Wat ik fijn vind is dat ik me er bewust van ben en het niet meer ontken. Dat is de eerste stap, waar heel veel mensen nog niet aan durven. Maar fijn voelt het he, minder oordelen? Het geeft zoveel meer ruimte en rust.

  2. Ik mag zijn wie ik ben schreef:

    Wat een goed stuk Marion.
    In augustus vorig jaar hen ik er ook al eens wat over geschreven (http://ikmagzijnwieikben.nl/oordelen-en-veroordelen/) maar ik vind jouw blog toch wel veel duidelijker.
    Ik ga zelf het “ik vind…” vaker voor zo’n zin plaatsen

    1. Marion schreef:

      Dank je wel. Ik ga jouw stuk ook even lezen!

  3. Evelyne schreef:

    Mensen oordelen veel te snel en dat heb ik vaak aan de lijve mogen ondervinden. Maar ook ik heb mij al enkele keren laten gaan en een fout oordeel geveld. Het is menselijk, denk ik. Maar ja, ik voel er mij slecht bij wanneer ik merk dat mijn oordeel fout was. Eens vloeken kan dan wel opluchten, zolang de ander het niet hoort 😉

    1. Marion schreef:

      We oordelen echt veel te snel en we doen het zo makkelijk en zonder na te denken over de gevolgen. Het is zeker menselijk. Je moet jezelf er ook echt niet om veroordelen.

  4. Ligt er ook niet een heel stuk bij je eigen ik-sterkte of je iets opvat als oordeel of het kunt laten bij de mening van een ander. Vaak voelen dingen ook als een oordeel omdat je ze te persoonlijk opvat terwijl het alleen iets is wat de ander vervelend vindt en uitspreekt.

    1. Marion schreef:

      Op zich is het verschil tussen een oordeel en een mening helder. Dingen persoonlijk opvatten of naast je neerleggen kan zowel bij een mening als een oordeel, dus dat is eigenlijk niet relevant. Het gaat er om dat je naar jezelf kijkt en niet naar de ander.

  5. Fauve schreef:

    …Wat je zegt ben je zelf…Een vooroordeel hebben, een oordeel vellen is als een spiegelfunctie. Maar is dat ook zo als er iets uitfloept in een primaire reaktie, je schrikt van iemand, uit angst wellicht, of uit rechtvaardigheidsgevoel? Ben het met Marga eens, soms voelt een mening als een oordeel, al dan niet bewust.

    1. Marion schreef:

      Wat ik ook al tegen Marga zei, het gaat hier niet om de ander maar om jezelf. Tuurlijk kan je er af en toe iets onbedoeld uitfloepen, dat is niet te voorkomen en dat hoeft ook niet. Als iemand je bijna van je sokken rijdt op straat lijkt het me logisch dat je schrikt en roept: kijk eens uit joh. Alleen plakt jan en alleman er tegenwoordig meteen “klootzak” achter. Dat hoeft dan weer niet. Maar verder, ook al voelt iets voor jou misschien als een oordeel, dat hoeft jou er toch niet van te weerhouden om je eigen gedrag eens onder de loep te nemen?

  6. mariellemarielle schreef:

    Heel goed stuk!!
    Ik probeer hier wel op te letten maar denk zeker dat ik me er ook nog schuldig aan maak en nav dit stuk ga ik er weer eens extra op letten. Ieder mens is waardevol en een oordeel komt inderdaad (zoals je uitlegt met die spinazie en dat blauw) vanuit je eigen referentiekader.

    herken jij ook het vergelijken met anderen waarmee je dus eigenlijk ook oordeelt zowel over jezelf als de ander (ook als je bijv de ander daarbij “beter acht”)…dit is een beetje off topic maar heeft wel raakvlakken denk ik.

    Bedankt voor je mooie stuk!

    1. Marion schreef:

      Je moet het niet zien als “je er schuldig aan maken”. Als je dat doet kom je in die vicieuze cirkel en weerhoudt het je ervan verder te geraken. Beseffen dat je oordeelt en dat jezelf niet kwalijk nemen is eigenlijk stap 1 en dat is al moeilijk genoeg.

      Wat het vergelijken betreft; ik vergelijk nog wel, ook dat gaat automatisch denk ik, maar het zegt verder niets over mezelf of die ander. Ik kan het verschil simpelweg waarnemen. Als dat enigszins logisch klinkt 🙂

      1. mariellemarielle schreef:

        Klinkt begrijpelijk en knap dat dit lukt!!

  7. chucky1012 schreef:

    Heel goed geschreven!
    Inderdaad moeten we eens stoppen dit te doen….
    Ook ik werd veel te vaak beoordeeld en zo slecht was het.
    Het heeft me jarenlang zoveel pijn gedaan.
    Heb ervan geleerd en ik bekijk nu alles positiever en laat het geluk me door niemand hierdoor afnemen….
    Geef elkaar complimenten….
    Wees aardig….

    Xoxo

    1. Marion schreef:

      Mensen beseffen denk ik niet hoe pijnlijk woorden kunnen zijn. Hoe ze jarenlang meegedragen worden. Inderdaad, wees gewoon aardig. X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s