14 januari 2018

Gisteravond kwam ik erachter dat alle seizoenen van Grey’s Anatomy online staan. Via Ziggo kan ik alle 293 afleveringen kijken. Ik ben meteen begonnen. Uiteraard bij aflevering 1. Nog 292 te gaan.

Vandaag een rustig dagje gehad. Ik ben een beetje ingestort na alle activiteiten van de afgelopen dagen. Morgen weer een flink aantal pakjes verzenden en naar de apotheek om de medicijnvoorraad bij te vullen. Dinsdag heb ik een lunchdate! Zin in! Woensdag weer rustig aan. Donderdagochtend yoga en als ik het goed plan, vrijdag een afspraak met de huisarts. Moet ik die wel morgenochtend gaan bellen, want dat heb ik dus nog steeds niet gedaan. Ik ga wéér een briefje op tafel leggen.

Ik schreef een artikel over stoppen met oordelen. Daar gaan er nog meer van volgen, want stoppen met oordelen is zo ontzettend fijn. Dat gun ik iedereen. Ik merk alleen wel dat het niet door iedereen even lekker opgevat wordt. De meeste mensen die het niet zien zitten wijzen toch al gauw met de vinger naar de ander. Die moet het zich maar niet zo aantrekken of het gewoon naast zich neerleggen. Dat is het punt echter niet. Het gaat in eerste instantie om jezelf. Je stopt niet met oordelen, omdat die ander daarmee geholpen is. Je stopt ermee, omdat jij je echt een stuk beter gaat voelen. Om dat te begrijpen (bah, wat klinkt dat betweterig…) moet je weten waarom je oordeelt. Daar ben ik op dit moment over aan het nadenken en het lezen. Het is echt heel interessant. Het is een vicieuze cirkel, maar het zijn ook nog eens twee vicieuze cirkels naast elkaar. Heel boeiend. Ik heb zin om er meer artikelen over te gaan schrijven en ik merk ook dat het erover schrijven en lezen mij ook weer alert maakt. Dit zijn toch dingen die regelmatig weg dreigen te zakken. Goede zaak om er weer mee bezig te zijn.

Op dit moment voel ik me nog steeds goed en gek genoeg is dat een beetje beangstigend. Het goed voelen duurt lang. Ik weet dat ik moet genieten en geloof me, dat doe ik ook, maar hoe langer het duurt, hoe nerveuzer ik word voor de ommekeer die komen gaat. Nee, ik beschrijf het verkeerd. Het is juist hoop die naar boven komt drijven. Hoop dat de ommekeer misschien niet gaat komen. Hoop tegen beter weten in, want ik heb dit al zo vaak gevoeld. Ik probeer daarom mijn hoop wat te temperen, zodat de teleurstelling straks niet te groot zal zijn. De klap niet al te hard en te zwaar zal aankomen.

Ik kijk even naar de weersvoorspellingen voor de komende dagen. Ik hoop zo ontzettend op een pak sneeuw. Woensdag is er kans op een beetje sneeuw, maar dat zal niet blijven liggen. Gelukkig is het nog maar januari. Februari en maart kunnen evengoed nog een flinke lading van het witte goed brengen. Er is niets fijner dan ’s ochtends vroeg, als er nog niemand over de sneeuw gelopen heeft, een rondje door het park te lopen. Of nog beter, door het bos! Ik blijf hopen. Stug hopen!

Zondagavond alweer. Geniet ervan en ik wens jullie alvast een goede nieuwe week toe. ♥