17 januari 2018

Hé, dat dagelijks een stukje schrijven gaat mij goed af, of niet dan? Alleen als ik nu bedenk dat het nog maar 17 januari is en ik dus nog 348 dagen te gaan heb, dan piep ik toch wel even anders. Zou het lukken? 365 dagen achter elkaar een stukje op het wereldwijde web gooien? Al zijn het maar een paar woorden? We zullen het over 349 weten.

Vandaag was het the day after. De dag na het niet strikt volgens schema eten. Dat had direct zijn gevolgen. Buikpijn en diarree. Ja, jammer als u net aan het eten bent. Het is zoals het is. Waar het door komt? Ik kan alleen maar gokken, maar ik vermoed de pitjes in het brood en de velletjes van de tomaat. Pitjes en velletjes. Ik kan ze maar beter vermijden. Helaas lukt dat niet altijd. Ik heb ook niet altijd zin om zo’n serveerster helemaal uit te vragen. “Zitten er pitjes en zaden in het brood? Is het heel grof? Heeft u misschien ook gewoon volkoren brood? Zonder pitjes, zeg maar? Oké, fijn! Dan wil ik graag de Brie Tomaten Sandwich maar dan in plaats van het rustieke brood het gewone volkorenbrood. Oh en ik hoef er geen tomaat erbij. Nee, geen tomaat. Nee, ook geen tomaten tapenade. Nee, ook geen zonnebloempitten over de brie. Uh nee, honing hoeft ook niet. Ja inderdaad, eigenlijk gewoon een bruine boterham met brie.”

Morgenochtend gaat om 8:00 uur de wekker. Meestal ben ik al wel wakker om 8:00 uur, maar als je om 8:00 uur wakker MOET zijn zul je altijd zien dat je later wakker wordt. Dat wil je natuurlijk voorkomen en als je de wekker niet zet, dan weet je zeker dat je ieder uur wakker wordt om op de klok te kijken of het al bijna 8:00 uur is. Wekker dus. En dan lekker om 9:15 uur naar Kundalini Yoga. Ik ben benieuwd of het me weer net zo goed gaat bevallen als de vorige keer.

Oh … de huisarts. Dit begint echt …. Oh nee! De apotheek! Oh mensen…. Ik ga even een papiertje op tafel leggen. En een papiertje in mijn schoen stoppen. En in de auto leggen. Dan moet het goed gaan. Tot morgen! ♥