1 februari 2018

Al drie maanden kijk ik uit naar morgen. Morgen, de dag van de voorpremière van de documentaire ’t Is Goed Zo. De documentaire over de laatste dagen van het leven van Eelco de Gooijer en vooral ook de dagen na zijn dood. Maar dan is daar de ochtend voor de grote dag. Voor mij een grote dag, want ik ben al maanden, jaren, niet meer buiten de deur geweest in de avonduren. Laat staan naar een theater of in dit geval het 013 Poppodium in Tilburg. Een avond waar ik mensen ga ontmoeten die ik heel graag wil ontmoeten, maar dan is daar die verrekte sociale angst en OPS (Ontwijkende Persoonlijkheidsstoornis).

Vanochtend werd ik wakker met pijn. Ik had geen behoefte om naar yoga te gaan. Ik wist dat het me niet zou helpen deze keer. Niet lichamelijk, niet geestelijk.Ik stuurde een mail en meldde me af. Ik was wel zo verstandig om de mail af te sluiten met Tot volgende week! Laten we geen extra vluchtroutes creëren waar dat niet nodig is. Ik bracht een pakje weg, haalde een paar boodschappen en kwam uitgeput thuis. Ik had last, pijn kon je het niet meer noemen, maar het was vooral de spanning die nu extreme vormen aan begon te nemen. Uiteindelijk gebeurde het onvermijdelijke: een paniekaanval. Ik probeerde er doorheen te komen door in bed te gaan liggen en drie afleveringen van Grey’s Anatomy te gaan kijken. Het lukte niet. Zodra ik stopte met kijken, en dus weer zelfstandig ging denken, kwam de paniek terug.

Ik dwong mezelf even de boel onder ogen te zien. Dat resulteerde in een gigantische paniekaanval. Alle rampscenario’s gingen door mijn hoofd. Tranen stroomden over mijn wangen zonder dat ik het doorhad. Ik besloot Xamantha een berichtje te sturen en gelukkig reageerde ze vrij snel. Xamantha, overigens niet haar echte naam, blogt ook, heeft ook sociale angst en gaat morgen ook naar Tilburg. Ik probeerde een pact met haar te sluiten, zodat we beide onder het evenement uit konden komen. De toezegging dat ze dit in andere omstandigheden gedaan zou hebben, dat ze vond dat ik het recht had om niet te gaan, met of zonder excuus, dat zij wel zou gaan, maar niet van plan was zich sociaal te gedragen en dat ik dat ook niet hoefde te doen, brachten de rust weer terug in mijn lijf. Ik mocht van Xamantha de volgende deal maken met mezelf:

Ik ga niet morgen, behalve als morgen blijkt dat ik heel graag wil.

And so be it. ♥

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. mariellemarielle schreef:

    oh lieverd wat zwaar voor je!!
    Sterkte, ook met het besluit om wel/niet te gaan.
    1 ding, als het niet lukt, wees dan aub niet te hard naar jezelf!!

  2. Evelyne schreef:

    Wat jammer dat je net nu zo’n paniekaanval krijgt. Maar als het je niet lukt moet je echt voor jezelf kiezen.

  3. Lot schreef:

    Hoop dat het je gaat lukken vandaag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s