8 februari 2018

De Realiteit. Daar is ze weer. Hoe kan het toch dat ik iedere keer vergeet, negeer of niet wil weten dat ik ziek ben? Dat ik na een week teveel doen weer keihard op mijn bek getimmerd word door ofwel de dysthymie ofwel de HS of PDS. De dysthymie is en blijft het ergste. Door stroop bewegen in plaats van ijle lucht. Het zicht is troebel. Het geluid is verstomd. Het leven staat weer op pauze. Heel even maar.

Tot morgen. ♥

6 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Marijke schreef:

    Sterkte Marion ❤

  2. mariellemarielle schreef:

    Dat lijkt me zo zo heftig!
    Strerkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s