Een workshop, TIA en HS

Zaterdag heb ik geweldige middag gehad! Ondanks de warmte en de opkomende ontstekingen, ben ik naar de workshop Vilt Je Eigen Godin gegaan. Ik wist dat het het waard zou zijn, al denk ik daar op dit moment heel even anders over. De ontsteking op mijn zitvlak is ondertussen een abces aan het worden. De pijn is niet te houden, maar het moet. Het is niet anders. Liggen en hangen, dat doen we de komende weken en als ik weer klachtenvrij ben, dan weet ik weer dat het het echt waard was. Later meer over het vilten.

Ik kwam thuis. Compleet kapot, tranen in de ogen van de pijn, maar voldaan. Ik trok andere kleren aan en ging op de bank liggen. “Je zus heeft net gebeld. Je vader is weer in het ziekenhuis. Hij zag dubbel of zo. Of raar.” Ik schoot weer overeind. De tumor zit op de rand van de oogkas. Zou die zo snel gegroeid zijn dat het nu al fout gaat? Het was toch allemaal goed op de scan? Hoe kan dat nou? Het bleek uiteindelijk niet de tumor te zijn. Mijn vader heeft een TIA gehad zaterdagmiddag. Gek genoeg was dat voor iedereen een opluchting en eigenlijk is het ook een geluk bij een ongeluk. Ze zijn er nu achter gekomen dat hij hartritmestoornissen heeft. Deze veroorzaken bloedpropjes in de bloedbaan en één van deze propjes heeft tot de TIA geleidt. Nu ze hier zo rap achter zijn gekomen, krijgt hij medicatie, bloedverdunners in dit geval, en is erger voorkomen.

Gisteren was ik nog even bij mijn ouders. Het is gek. Het is net alsof er niets gebeurd is. Je merkt en ziet niks aan hem en hijzelf merkt er ook niets meer van. Ik kon niet lang blijven helaas. Ik werd misselijk van de pijn na een half uurtje en na drie kwartier ben ik weer naar huis gegaan. Thuis meteen naar bed gegaan en daar zal ik de komende dagen, misschien wel weken, ook voornamelijk doorbrengen. De ontsteking is een abces aan het worden en is vreselijk pijnlijk. Normaal zou ik antibiotica krijgen, maar met mijn PDS is dat geen optie. In eerste instantie is rust het enige wat ik kan doen. Goddank is de ergste warmte, de bron van alle ellende, voorbij. Nu is het een kwestie van uitzitten. Uitliggen dus. Ik hou rekening met de gemiddelde vier tot zes weken, waarvan de eerste twee weken het zwaarst zijn. Daarna kan ik langzaam aan weer wat dingetjes gaan doen.

De pijn in de gewrichten, in dit geval de knieën en mijn rechter schouder, is ook in volle hevigheid aanwezig. Erg vreemd toch iedere keer, maar bijna alle HS patiënten hebben deze gewrichtsklachten erbij. Soms is het niet zo heel erg, maar mijn schouder is op dit moment het ergst. Voelt aan als de slijmbeursontsteking die ik ooit gehad heb. Hele naar pijn. Het is weer even afzien, maar het is tijdelijk en dat houd ik mijzelf voor. Het is tijdelijk en over een paar weken ben ik weer de oude. ♥

12 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Ciska schreef:

    Toe maar, je krijgt het wel weer voor de kiezen, net nu het de laatste tijd zo lekker ging .Heel veel sterkte vrouwke en ik hoop voor je dat de pijn heel snel minder word XX

    1. Marion schreef:

      Die goede tijden komen vast weer terug! Dank je wel!

  2. mariellemarielle schreef:

    oh lieve Marion
    Wat ontzettend naar voor je weer!! De pijn, het zolang moeten rusten, de gewrichten etc. Heb echt zo met je te doen!!!
    (overigens…er is een duidelijk verband tussen autoimmuunziekte en darmen..en gewrichtsklachten komen ook vaak vanuit darmen, dus ik kan het verklaren, maakt het niet minder erg voor je!!!).

    Wat een schrik zeg van je vader, gelukkig waren ze er vlug bij!

    Jullie krijgen wel heel op jullie bord.

    Weet dat ik aan jullie denk.

    Heel fijn dat de workshop wel goed ging/leuk was en het resultaat mag er zijn!!

    Sterkte!

    Lieve groet

    1. Marion schreef:

      Helaas kan ik wat ik mijn darmen aangedaan heb tijdens de anorexia niet meer terugdraaien. Kon het maar….

      1. mariellemarielle schreef:

        lieve schat. Dit klinkt zo veroordelend! je was ziek weet je nog?
        Daarnaast had je toen ook al HS toch?
        Ik gun het je zo dat je ooit de mogelijkheid hebt naar een goede therapeut te kunnen (kpni bijv)..
        En in elk geval hoop ik dat er toch wat verbetering zal komen, heb echt met je te doen!

  3. Lot schreef:

    Wat naar om te lezen dat je lichamelijk weer zo slecht gaat en het nieuws over je vader hakt er oook in natuurlijk.

    1. Marion schreef:

      Ja het is naar, maar gelukkig maar tijdelijk. Dat is het “voordeel” van mjn ziekte; ik weet altijd zeker dat het uiteindelijk weer bergopwaarts zal gaan.

    2. mariellemarielle schreef:

      overigens…wel herkenbaar.
      x

  4. Ik blijf duimen voor jou en de jouwen.

  5. chucky1012 schreef:

    Jeetje wat erg….
    Dit gun ik niemand….
    Mijn excuses dat ik nu pas reageer ik was een weekend weg en moest behoorlijk bijslapen….

    Liefs en heel veel sterkte Xoxo

  6. Deborah Hamar schreef:

    Wat balen zeg dat je dit net hebt op het moment dat de workshop ook plaats vond. Ik ben wel benieuwd naar je ervaringen van de workshop. Ik wens je beterschap toe.
    p.s: is het gebruik van CBD (al dan niet in combi met THC) olie misschien iets voor je?

    1. Marion schreef:

      Ik heb die tip vaker gekregen. Ik zal me er eens in moeten verdiepen. Dank je!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s