18 mei 2018

on

Goedemorgen! Wat is een lay out uitzoeken moeilijk, man. Het wil niet echt vlotten, maar gelukkig hebben we alle tijd van de wereld. Het enige wat er op dit moment is veranderd, is dat je onderaan de homepage een paar extra dingetjes hebt. Je kunt meelezen op Twitter. Er staat een link naar In Amor, zowel Instagram als Facebook. Er staan een paar buttons van mijn persoonlijke social media en de categorieën staan er weer. Misschien laat ik het voorlopig wel even zo. Ik vind deze lay out zo fijn eigenlijk.

Gisteravond hadden we weer de maandelijkse live call van de tarotschool. Aan het einde van de avond hakte ik de knoop door om niet meer actief deel te nemen. Hoewel het een hele fijne groep is met ontzettend lieve mensen, staat mijn hele avond in het teken van angst en dat is zonde van de mooie tijd die we samen online hebben. Ik heb dus aangegeven dat ik er, net als nu, voortaan gewoon bij ben, ook in beeld, maar ik zal de chat gebruiken in plaats van de microfoon. Ik mis nu gewoon teveel door de spanning die het me allemaal oplevert. Zo’n knoop doorhakken, het meteen in de groep gooien en alle begrip ontvangen is ontzettend fijn. Het is niet makkelijk, want ik wil zo graag, maar het kan niet. Ik kan het niet en dat is oké.

Afgelopen week kreeg ik weer een heerlijke brief van de belastingdienst binnen. € 299,- terugbetalen. Nee, dat kan niet in termijnen, dat moet gewoon BAM in één keer. Geeft niet. Het kan. Niet omdat we zo rijk zijn, maar omdat ik onlangs wederom financiële steun van mijn ouders heb ontvangen. Ik heb zoveel geluk met hen. Mijn ouders zijn niet stinkend rijk. Wel heeft mijn vader zijn hele leven keihard gewerkt en hebben ze altijd zuinig geleefd, zodat mijn vader destijds gebruik kon maken van de regeling om vervroegd met pensioen te gaan. 57 was hij toen hij stopte. Dat kan niet zomaar. Daar moet je veel voor opzij zetten en dat hebben ze gedaan. Als kind besef je dat allemaal niet. Net als dat ik nooit begreep waarom mijn vader op vrijdagavond thuiskwam van zijn werk en dat we de volgende dag om 5:00 uur in de auto richting Zuid Frankrijk zaten voor de grote zomervakantie. Op zaterdag weer terug. Zondag bijkomen. Maandag weer werken. Hoe deed hij dat? Ik zou kapot zijn! Nu besef ik dat dat zijn enige 3 weken rust waren. Vrije tijd zonder de kids. Op de camping waren wij grotendeels de hele dag aan het spelen en zwemmen en had de goede man eindelijk tijd voor zichzelf. Tja, dan zou ik ook op vrijdagavond thuiskomen en zo snel mogelijk in de auto stappen om ergens in Frankrijk je kids in een zwembad te gooien. Want mijn zus en ik waren niet tof samen, hoor. Godverdomme zeg, wat een stel kolerekoters waren wij. Het heeft lang geduurd voordat wij een beetje samen door één deur konden. Maar het is gelukt.

Ik roep het iedere dag weer: “Ik moet echt even een dagje rustig aan doen!” Dat lukt alleen niet zo. De cavia’s moeten verzorgd, ik moet naar de apotheek, ik moet boodschappen doen. Peter doet het huishouden verder, maar het feit dat ik altijd alles buiten de deur moet doen, omdat zijn angsten simpelweg te groot zijn, is soms best een zware dobber met mijn ziek zijn erbij. Ja, ik kan hulp van buitenaf vragen, uiteraard, alleen dan speelt mijn angst weer extreem op. Het is dus wikken en wegen hier. Wat is haalbaar? Wat is wijsheid? Wat levert de minste stress, spanning en vermoeidheid op. Vaak kies ik er dan toch voor om alles zelf te doen, omdat de mentale spanning uiteindelijk een even grote weerslag heeft op mijn lichaam als de lichamelijke inspanning. Dan kies je er toch voor om het zonder de mentale stress erbij te doen, want persoonlijk vind ik die veel zwaarder.

Dus, vandaag gaan we naar de apotheek, de Aldi, de Jumbo en nog even wat verder werken aan deze lay out. Of niet. We zien het wel. Fijn weekend alvast! ♥

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Yvonne schreef:

    Geeft een bijv. een afleverafspraak jou ook angst? (bijv het laten bezorgen van boodschappen of je medicijnen?)

    1. Marion schreef:

      Ja, heel erg. Zelfs al spreken we af dat Peter opendoet en alles regelt. Vroeger deden we het wel eens met de boodschappen, maar dat doen we nu maar niet meer.

      1. Yvonne schreef:

        Jammer. Dacht misschien is dat een oplossing❤

  2. chucky1012 schreef:

    Neem alle tijd….
    De onderkant hier ziet er heel goed uit.
    Fijn dat men vroeger eerder met pensioen kon gaan als er flink wat voor gespaard was.
    Bofferd met zulke lieve ouders.

    Ik wens je een hele fijne dag en mooi weekend Xoxo

  3. Evelyne schreef:

    Wat mooi van je ouders dat ze je financieel ondersteunen. Een beetje op zijn tijd is overal wel eens welkom. Zelf zit ik met een belachelijk zware knoop die ik wel of niet moet doorhakken. Ik raak er maar niet uit. Het maakt me zo verdomd frustrerend, maar het is net alsof niemand begrijpt wat je doormaakt en iedereen een bepaalde beslissing normaal vind ipv te begrijpen waarom het zo moeilijk voor je is. Och Life, why is it so difficult 😦

  4. mariellemarielle schreef:

    Hey
    Het voordeel aan een layout is dat je het altijd nog kunt wijzigen!

    Dappere beslissing mbt de cursus.

    Zo naar voor je die angsten, anders …had ik dolgraag iets voor jullie gedaan. Het maakt het ook zo zwaar voor jullie lijkt me!
    Pas goed op jezelf hoor!!

    Geweldig dat je ouders je ondersteunen!

    Hoe gaat het met de veranderingen in “cavia town”?

    Fijne dag en take care!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.