Update over mijn ouders

Gisteren kreeg ik best wat vragen over hoe het gegaan was in het ziekenhuis en hoe het nu is met mijn vader. Vandaar dat ik vandaag even een update schrijf.

14 mei, op zijn 71e verjaardag, heeft mijn vader zijn laatste chemokuur gehad. Daar volgde een scan op om te kijken in hoeverre de kanker was verdwenen. De tumor in zijn hoofd, waar het allemaal mee begon, was helemaal weg. Helaas waren er in de buik nog wel klieren zichtbaar en daarom moest hij gisteren een PET scan ondergaan.

Kankercellen en ontstekingscellen verbruiken veel energie en hebben dus veel brandstof nodig in de vorm van suiker (glucose). Bij een PET/CT-scan dient een nucleair geneeskundige of medisch nucleair werker een kleine hoeveelheid radioactief glucose (18F-FDG) toe. Hierdoor kunnen we het gebruik van glucose in uw lichaam in beeld brengen en kanker en infecties opsporen. Bron: Antonie van Leeuwenhoek Ziekenhuis

Nu is het zo dat mijn vader ook colitis ulcerosa, een ontstekingsziekte van de dikke darm, heeft. Het kan dus heel goed zijn dat de activiteit in de buik niet door de kanker, maar door de colitis ulcerosa veroorzaakt wordt. Het is nog even afwachten voordat we meer zekerheid hebben. De uitslag krijgen we 3 juli a.s. We kunnen voor nu dus even niets anders dan wachten.

Mijn ouders hebben het zwaar. Mijn vader heeft uiteraard een paar flinke klappen gehad met de chemotherapie en is veel kracht en energie verloren. Daarnaast heeft hij tussen de chemo’s door ook nog een TIA gehad. Hij is zwak, heeft weinig tot geen energie en kan weinig. Dat is heel vervelend en brengt natuurlijk de nodige frustratie met zich mee. Verder heeft hij problemen met zijn smaak, wat allemaal niet zo ernstig klinkt, maar nu ik het van dichtbij heb meegemaakt, is dat toch iets wat enorm veel invloed op hem, en zijn omgeving, heeft. Verder heeft hij ernstige duizeligheidsklachten en dat is iets wat hem veel zorgen baart. Bij iedere beweging die hij met zijn hoofd maakt, lijken zijn ogen zich weer scherp te moeten stellen. Normaal zou je dit al snel aan bijvoorbeeld bloedarmoede koppelen, maar omdat dit in hele erge mate het geval was tijdens de TIA, hij zag toen niet eens meer op één lijn, is dat toch iets wat we niet zomaar aan de kant moeten schuiven. Het is dus al met al allemaal nog erg zwaar en best zorgelijk.

Als partner van iemand met kanker heb je het zwaar. Je hebt de zorg voor je partner, je eigen verdriet en daarnaast een compleet huishouden wat je in je eentje moet runnen. Alle aandacht gaat uit naar de zieke en dat is niet altijd even makkelijk, zeker niet als je zelf ook ziek bent. Mijn moeder heeft vorig jaar een hartaanval gehad. Vorige week was ze op controle en het gaat zo goed dat ze mag afbouwen met de medicatie. Dat neemt echter niet weg dat ze nog steeds ziek is. Ze is en blijft hartpatiënt ook al mag ze de medicatie afbouwen. Dit gaat allemaal grotendeels langs de meeste mensen heen en hoewel ik me iedere keer voorneem om ook mijn moeder genoeg aandacht te geven, maak ik keer op keer de fout om toch als eerste naar mijn vader toe te stappen. Zo vraag ik aan mijn vader Hoe gaat het met je? en vraag ik aan mijn moeder Hoe gaat het met jullie? Dat is niet oké en ik moet daar op letten. Het was dan ook heel erg fijn om gistermiddag even alleen met mijn moeder te zijn. We gingen lunchen, hebben, hoewel ik niet zo goed ben in praten, fijn gepraat en heerlijk gewandeld in Sonsbeekpark. Het was zo fijn dat we afgesproken hebben binnenkort nog een keer te gaan, maar dan wat langer.

Mijn ouders hebben het zwaar en dat zal het komende jaar zo blijven. Mijn moeder is hartpatiënt en mijn vader heeft kanker. Volledig herstel van de kanker was niet mogelijk, al lijkt het erop dat mijn vader een heel eind gekomen is. Ik kan alleen maar hopen dat de boel voor nu even stil ligt, dat hij de tijd gaat krijgen om weer aan te sterken en dat mijn ouders het komende jaar echt even rust krijgen, want dat hebben ze meer dan verdiend.

12 reacties op ‘Update over mijn ouders’

  1. Verschrikkelijk!
    Dat je lieve mams ook zoiets naars had meegemaakt.
    Ik begrijp de zorg zeker heel goed van haar voor je vader.
    Naast de zorg voor het huishouden wate niet alleen het huis poetsen is maar ook de boodschappen doe, eten koken etc. en de zorg voor je vader is dit zo ontzettend zwaar…..
    Respect….

    Heel veel sterkte en lieve knuffels Xx

  2. Lieve Marion, Beste ouders van Marion
    Wat ontzettend fijn om deze update te krijgen! Heel fijn om te horen hoe het gaat en dan zie je weer hoe zwaar het allemaal is. Ik wil jullie dan ook veel sterkte wensen allemaal en natuurlijk ook voor je zus Marion!
    Heel mooi te lezen hoe jullie met elkaar omgaan als gezin!

    Lieve groetjes

  3. Wat een boel narigheid voor je vader. En je hebt gelijk. Je moeder wordt dan gauw vergeten. Lief dat jij daar oog voor hebt. Jullie zijn inderdaad een liefdevolle familie. Fijn om te lezen. Sterkte voor jou. Ik weet nog hoe alles wat mijn ouders meemaakten op mij drukte.

  4. Met de leeftijd wordt dat alles er ook niet makkelijker op natuurlijk… Ik wens je vader veel beterschap en je moeder veel sterkte. En aan beiden een hele dikke knuffel en veel energie gewenst. Want het vergt wel wat van een mens, al die gebeurtenissen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.