Hittegolf

Even twijfelde of ik deze blog wel moest schrijven. Wat schiet ik ermee op? Wat schiet een ander ermee op? Totdat ik me bedacht dat ik niet meer zoveel rekening met anderen zou houden en meer aan mezelf zou denken. Wat schiet ik ermee op? Dat ik mijn verhaal kwijt ben en weer verder kan.

Het was warm de afgelopen dagen. Heel erg warm. Iedereen, op een enkeling na, had er last van. Mensen, dieren, de natuur. Bosbranden, dieren die bevangen werden door de hitte en wij mensen klaagden steen en been. En terecht, want fuck wat was het warm. Toch zat er een borrelende laag van frustratie onder al dat begrip voor iedereen die last had van de hitte. De stem in mijn hoofd. Straks koelt het weer af. Is iedereen binnen no time de ellende weer vergeten. Maar voor mij gaat het door. 24 uur per dag. 7 dagen in de week. De rest van mijn leven.

Zoals de warmte gisteren jullie leven beïnvloedde, beïnvloedt mijn ziekte mijn leven. Om nog even tien keer zo ziek te worden als normaal met deze hitte. Het niet alleen warm hebben, maar ook nog vreselijk veel pijn hebben. Niet goed kunnen zitten. Niet goed kunnen liggen. Niet goed kunnen lopen. Ondertussen gaat het leven gewoon door, deed ik de boodschappen en reed ik af en aan naar de dierenarts.  Toen de wolken vanochtend aan de hemel verschenen kon ik de tranen in mijn ogen niet bedwingen.

Ik vind dit soort blogjes moeilijk om te schrijven, want de eerlijke reden waarom ik ze schrijf is natuurlijk om jullie te vragen de volgende keer alsjeblieft na te denken voor je iets zegt tegen iemand die chronisch ziek is. Denk dan eens terug aan deze hittegolf. Hoe vaak ik over mijn ziek zijn niet gehoord heb: Joh, denk aan de dingen die je nog wél kan! Bedenk je dan dat iemand dat tegen jou zegt tijdens de hittegolf. Natuurlijk kan je heel veel nog. Natuurlijk kan je de boodschappen nog doen of bij iemand op bezoek gaan, maar het kost zo ontzettend veel moeite en energie. Ik kan nog een heleboel, maar ik doe het wel allemaal met pijn, extreme vermoeidheid en het idee in mijn achterhoofd dat het me zes weken ziek zijn op kan leveren.

Wat ik wil zeggen, het is niet zo simpel als focus je toch niet zo op je ziek zijn! Hoe gek was het geweest als iemand gisteren tegen jou had gezegd: Focus je gewoon niet op de warmte! Denk aan iets anders. Dat kan niet. De warmte is er en belemmert je. De ziekte is er en belemmert mij. Chronisch ziek zijn is als je hele leven in een hittegolf leven. Alleen de hittegolf gaat voorbij. Veel ziektes helaas niet. ♥

P.s. De reacties staan uit. Het is me allemaal even teveel op dit moment.

Één reactie

Reacties zijn gesloten.